ſic mnt iliui tu dipiſiis drindiac vt mēTtharūts meue
10 Itiōis ⁊ anguſtie mee dicere. Pr̄ mi dn̄emiſerere mei ⁊ adiuua me. qꝛ tu ꝓprioſanguine redemiſti me. Et ſicut tu di-xiſti ſicio ſcꝫ ſalutē aīaꝝ ſctāꝝ q̄ in lim-bo inferni ſunt aduentū tuū expectantes: fac vt ſꝑ ſiciā ⁊ diligā te fontem aqͥviuētꝭ eterni luminis toto cordis deſiderio ad amandum. Et ſic̄ tu dixiſti. pr̄in manus tuas ꝯmēdo ſpm̄ meū: reſpice me viuentē ad te: qꝛ nunc cōſtituiſtimihi terminū tꝑis vite mee. Et ſic̄ tu dixiſti. conſumatū eſt. qd̓ ſignificat labores ⁊ dolores qͦs pro valeā deplorare:⁊ veniā ac gr̄am nob̓ miſeris pati vo-lueras: fac vt audire merear illā dulciſſimā vocē tuā ſcꝫ. Ueni amica mea: dilecta meā: qꝛ iā diſpoſui penurias tuaſꝯſumari: veni vt mecū ſedeas cū angelis meis in regno meo epulari: iocūdari ⁊ immorari ꝑ infinita ſecula ſeculo-rū. Amen. Seꝗt̉ or̄o btī gregorij pap-de ꝗnqꝫ vulneribꝰ ih̓u xp̄i. Et ꝗcunqꝫhāc cū deuotiōe dixerit habebit ꝗngētos annos indulgētiaꝝ. Et eſt ſciēdūqꝫ