rio ſuo nō fraudaſti eū: ita me eſuriētēgr̄aꝫ tuā cito nūc p̄ueniat miſcd̓ia tuaEt dū hic vtor fonte lachrimaꝝ ⁊ amaritudine ꝯpunctionū tꝑe retributiōisde petra mellis dulcedinē capiam eterne ſnauitatꝭ. Deus qͥ in medio inter iuſtos ⁊ pctōres cūcta diſcernis qͥ es ſolꝰaltiſſimꝰ ſuper oēs gentes: tribue̓ mihibn̄dictiōꝫ qui lege dediſti Remitte iniqͦtatē cordis mei: dimitte om̄a peccatameā. Saluū me fac famulū tuum dn̄edeus meꝰ ſperantē in te. Dn̄e qͥ funda-ſti eccl̓iam tuā in mōtibꝰ ſctīs: inclinaaurē tuam ad precē meā. Manꝰ tua auxiliet̉ mihi: ⁊ ne auertas me in hūſlitatem: ſed libera me de laq̄o venanciū. ⁊d ruina ⁊ a demonio meridiano: Utplātatus in domo tua floreā: ⁊ ſicut cedrꝰ q̄ eſt in libano merear multiplica-ri in longitudine dieꝝ. Eſto mihi dn̄ein refugiū deꝰ meꝰ in auxiliū ſpei meeqm̄ tu es dn̄s ⁊ rex magnꝰ ſuper oēmterrā. Cū veneris iudicare orbem terrein eqͥtate: ⁊ ppl̓os in v̓itate tua luce ꝑ.

htuliſumcūt