piam. Qui viuis ⁊cͣ. Incipit pſalteritabtō auguſtino cā pie ſue mr̄is moniceterra mariqꝫ eiꝰ veſtigia inſeq̄ntis ab-breuiatū quod pōt dici in extremis ꝓbono fine impetrando.ne deus pr̄ ops rex eter-ne glorie qͣi eū cogͦſcisbt̄m eſſe qͥ vtam pctōrūſpernēs legem p̄ceptoꝝtuoꝝ meditat̉ die ac nocte doce me peccatorē tibi cū toto cordis timore fideliter ẜuire. Et vocē meā te hūiliter inuo-cantē ita clemētiſſime auribꝰ ꝑcipe: vtme diu delinquētē in ira furorſ tui nederelinqͣs. Ne ille inſidiās autiqͥſſimꝰhoſtis rapiat vt leo aīam meā dum nōeſt ꝗ redimat neqꝫ qͥ ſaluū faciat. Sꝫ tudeus cuiꝰ nomē admirabile ē in celo⁊ in terra. ita cōuerte inimicū meū re-trorſum vt īfirmet̉ ⁊ pereat a facie tua.Ne vnqͣꝫ irretiri valeat laqueis igneisaīa mea: neqꝫ ſulphur neqꝫ ſpūs ꝓcel-laꝝ obglomeret me. Sed ꝓpter inopismiſeria ⁊ gemitū pauꝑis nūc exurgēs
ripiūt ipcua