nibus miſerearꝭ ⁊ mortuis ⁊ viuētibꝰ⁊ naſciturſ. Et qͣꝫuis ſuꝑ oēs alios mortales indignū me faciat ingͣitudo pec-catoꝝ a te reſpici vel audiri: tn̄ qͥa tibicura eſt de oībus. eo ꝙ dn̄s oīm es. nōtm̄ de mea malignitate deſpero qͣntūin tua benignitate ꝯfido. Un̄ hō deū:creaturā creatorē ſuū ego te ſuppliciterimploro ⁊ audenter depoſco vt opusmanuū tuaꝝ meip̄m nō calūnierꝭ autopprimas: ſed oꝑe manuū tuaꝝ mihi-metip̄i manū porrigas ad deſtruendūꝙ mea mēs iuſte odit ac formidat: adfaciendū qd̓ animꝰ iuſte diligit ⁊ peroptat. Qm̄ non poſſum corꝑaliter celūaſcendere ⁊ te deū ſabaoth in maieſtate ſedentē attingere. hic vbi te p̄cepiſtireqͥri ac ꝓmiſiſti a fidelibꝰ tuis te poſſe inuenire in v̓tute myſterij tui te adoro ī oī tuo oꝑe. te laudo. impietatꝭ tuediſpenſatiōe glorifico. in qͣ tocius nr̄eredēptionis firmat̉ perfectio. Hic op̄sclementiā. hic clemēs oīpotentiā tuādepoſco. h̓ ſuſpira ⁊ ſingultꝰ ⁊ lachri-

ixii