ꝓieciſti: ita ⁊ me miſerū ꝓ īnumerꝭ ſce-leribꝰ meis a cōione tāti miſterij nō re-pellas velut indignū. Sed cōcede mi-hi cordis ꝯpunctionē ⁊ fontē lachrīa-rum ad abluēda pctā mea. ⁊ ſcelera acdelicta: vt mūdo corde ⁊ pura ꝯſcīa adremediū aīe mee ⁊ ad remiſſionē oīmpctōꝝ meoꝝ ꝓmerendā: ⁊ ad vitā eternam cū ſctīs tuis feliciter poſſidendāmerear acciꝑe corpꝰ ⁊ ſanguinē tuū: ⁊ſpūſancto tuo repleri. ⁊ diuinis affectibus ſꝑ inſtaurari. O amātiſſime ⁊ mitiſſime deus da mihi q̄ſo corꝑis ⁊ ſan-guinis tui nō ſolum ſuſciꝑe ſacr̄m: ſedetiā virtutē ſacr̄i. Ita vt hec ſacr̄a celeſtia efficiāt̉ mihi ſalus ⁊ vita: da mihiita d̓ te ſaciari ⁊ īebriari: vt nihil prette ſiciā ineternū. Preſta mihi ſic ſuſci-pere corpus tuū qd̓ de virgine traxiſti:vt corꝑi tuo miſtico merear incorꝑari:⁊ inter eius mēbra cōnumerari. Cōce-de mihi temetip̄m. quē nunc qͥdem velatum ſuſciꝑe ꝓpono. reuelata tandēfacie cōtemplari. Saluator mūdi. qui