jii

6 Idelā vt accēdat tui p̄cioſiſſimi ſanguīsftamnā. vt ſic̄ quōdā tuis ſanctiſſimismanibus nō deſpexiſti tāgere ⁊ ſanareimmūdiſſimā lepra. ita nō deſeras oī-bus v̓tutibꝰ ⁊ mēbris ꝑungere ⁊ ſanare vulneratā aīam mea. Ueni refugiūpaupeꝝ veni vnica ſalꝰ mea ⁊ ꝑfice inme cordis deſideriū: vt tibi eī letꝰ poſſim on̄dere acerbitatē vulneruꝫ meoꝝqꝛ tuip̄e ſenſiſti et ſuſtinuiſti dolorē etamaritudinē vulnerū. Rogo te dn̄e ie-ſu xp̄e per gl̓iam tue paſſiōis: vt accen-das in corde meo igne tue dilectōis. ⁊non ſinas me ſeꝑari de gaudio tue cōtēplatiōis. qꝛ magꝭ optas vitā qͣꝫ mor-tem pctōꝝ. Ueni mūdi gl̓ia. veni celo-rum gaudiū. qꝛ tibi aꝑta ē cordis meiianua. ecce expectāt ⁊ deſiderāt oīa vi-ſcera mea: qꝛ tota ſalꝰ ⁊ vita mea pen-det in tua miſcd̓ia Rogo te dn̄e ieſu criſte ꝑ vulnera que ꝑtuliſti in tuis ſctīſſi-mis manibꝰ vt hodie dignerſ animāmeā mūdare de oīm vicioꝝ ſordibus:⁊ dignerꝭ reſꝑgere oīm virtutū nloribꝰ