tlis ⁊ ſciꝫ
5 8petētibus: qͣꝫ bonꝰ es querētibꝰ: ſed ꝗdinueniētibus. Nec līgua valet dicerenec lr̄a expͥmere: exꝑtus nouit cernereꝗd ſit ih̓m diligere ꝯh̓m q̄ram in lectulo: clauſo cordis cubicl̓o: pͥuatim ⁊ inpublico querā amore ſedulo. Cū ma-ria diluculo ih̓m querā in tumulo. clamore cordis q̄rulo: mēte queram nonoculo. Zumbā ꝑfundā fletibus: locūreplēs gemitibꝰ: ih̓u ꝓuoluar pedibꝰipſum habēs amplexibꝰ. Iheſu tu rexamabilis dulcedo ineffabil̓: ⁊ triūphator nobilis: totꝰ deſiderabilis. Manenobiſcū dn̄e: mane nouo cū culmine:pulſa noctꝭ caligine: mentē replēs dulcedīe. Ih̓s amor dulciſſimꝰ ⁊ vere ſuauiſſimꝰ: plus millies gͣtiſſimꝰ qͣꝫ dicereſufficimus. Exꝑti recogͦſcite: amorē pi-um poſcite ih̓m ardēter q̄rite: querēdoinardeſcite. Ih̓s auctor clemētie: tociſpes leticie: dulcorſ fons ⁊ gr̄e. vere cordis delicie. Cū digne loqͥ nequeā: de tetn̄ non ſileā: amor facit vt audeā cū dete ſolo gaudeā. Tua ih̓u dilectō grata