nob̓ ꝯſanguinitate fal̓iaritate vel alitiūcti ſunt. ⁊ qͥ ſe nob̓ ꝯfitēdo vel rogādo commēdauerūt. nec nō quoꝝ bn̄fi-tia ſeu elemoſynas quoqͦ mō ſuſcepi-mus. ⁊ qͥbuſcūqꝫ tenemur viuis vel defūctꝭ: vt optatē eis indulgētiā omniūdelictoꝝ: ſuoꝝ miſericorditer lagiri di-gnerꝭ: ⁊ ad requiē benignus ꝑducereſempiternā. ꝑ ſaluatore nr̄m filiū tuūin ſpūſancto. Amen. Sequūt nūc orationes multū deuote an̄ ſctām cōioniDulciſſime atqꝫ amātiſſi dicēdeme dn̄e ieſu xp̄e quē nūc deuotedeſidero ſuſciꝑe: tu ſcis īfirmitatē meā⁊ neceſſitatē quā patior. in qͣntꝭ malis⁊ vitijs iaceo. qͣꝫ ſepe ſum gͣuatus: tētatus turbatꝰ ⁊ inqͥnatus ꝓ remedio adte venio. ꝓ conſolatiōe ⁊ ſb̓leuaminete dep̄cor. ad oīa ſcientē loqͦr: cui manifeſta ſunt oīa interiora mea: ⁊ qͥ ſoluspotes me ꝑfecte ꝯſolari ⁊ adiuuare: tuſcis qͥbus bonis indigeo p̄ oībus: ⁊ qͣꝫpauꝑ ſū ī v̓tutibꝰ. ecce ſto an̄ gr̄am poſtulas ⁊ miſcd̓iaꝫ. Refice eſurientē mē
cū ſctis iu