vti ad te ꝑueniat̉ ignro Tu mihi ſuggere: tu on̄de: tu viaticū prebe. Si fidete inueniūt qͥ ad te refugiūt: fidem daſi v̓tute virtutē. ſi ſcientia ſcientiā. Au-ge ī me ſpem: auge charitatē. O admi-randa ⁊ ſingularis charitas tua ad teambio et qͥbus rebus ad te ambiat̉ ate rurſum peto. tu em̄ ſi deſeris periturhic. Sed nō deſeris. qͥa tu es ſummūbonū qd̓ nemo recte q̄ſiuit et minimeinuenit. Oīs autē recte queſiuit quē turecte qͥrere feciſti. Iac ⁊ me pr̄ querere.libera me ab errore. Querenti te mhinihil alid̓ ꝓ te occurrat. Si nihil alid̓deſydero qͣꝫ te: inueniā te iam q̄ſo pat̓.Si aūt eſt in me ſuꝑflui alicuiꝰ appetitus: tuip̄e me mūda: ⁊ fac ydoneū adte videndū. Ceterū de ſalutē huiꝰ mortalis corꝑis mei qͣꝫdiu neſcio qͥd mihiex eo vtile ſit. vel eis qͦs tibi illud ꝯmitti pater ſapiētiſſime atqꝫ optime. et proeo quod ad tp̄s ammouerſ dep̄cabor.Tantū oro excellētiſſimā clementiā tuom vt me penitꝰ ad te ꝯuertas. nihil-