¶ Incipit libellus or̄onū ⁊ meditationū deuotaꝝ qui Anthidotariꝰ aīeappellat̉: eo ꝙ in ipſo īueniunt̉ Anthidota ſiue medicamēta ſaluberrima cōtra oēs morbos ſpūales anime. Et primō tanqͣꝫ medicamenta digeſtiua ⁊ ẜparatiua ad expulſionē maloꝝ humorum aīe ponent̉ nōnulla contritionē⁊ dolorē de pctīs inducentia. exhortatio ſalutaris terrorē iudicij ac timoreꝫdiuine vltiōis incuciēs ⁊ cōpūctionē.Xpergiſcere o miſerabi-lis ho: iamiāqꝫ moriture⁊ poſt v̓mes in puluerē:vnde ⁊ ſumptus es. iteꝝreuerſure. Tinneant au-res cordiſtui ita vt formides a voce tonitrui magni terribiliter intonantis:oportet nos pn̄tari ante tribunal xp̄i:vt referat vnuſquiſqꝫ que geſſit in cor-pore ſuo: ſiue bonum ſiue malū. Ubicum p̄ſentatus fueris/ qua cernes frō-te vultum tremendi iudicis: tibi qui-dem tuiſqꝫ ſimilibus terribilem: iuſtis
vulliup.jigos ciiꝝ xixiniupillert repaba: li. 3ipimū tius exidiet:piſus valimn mputidet ⁊-initus tius: Lume īpbibe he ⁊miſertax