Druckschrift 
Antidotarius animae
Seite
2r
Einzelbild herunterladen
 

nue habeat eo vtant̉ Qui ſic incipitEgo nicolaus rogatꝰ a qͥbuſdā ⁊c̄. Adhuiꝰ igit̉ imitationē. Et ego nicolaushuiꝰ medicine corporee qͥndā ꝓfeſſornūc v̓o ſpūalis medicine. de aīabcurādis ſollicita ē. vtinā bonꝰ diſcipulus. hūc libellū or̄onū meditationūqꝫdeuotaꝝ ex pluribꝰ ſctōꝝ patrū libelihīcinde collegi: quē anthidotariū aīeappellare volui: eo ī ip̄o qͣꝫplurimaſalub̓rima efficaciſſima reꝑiant̉ anthidota ſiue medicamēta: ſunt or̄o-nes meditatiōes deuote ꝗbꝰ aīe varijs lāguoribꝰꝰ pcōꝝ ſauciate curari poterūt: ſi diligēter adhibeant̉. Qd̓ autēor̄ones ſint medicamēta aīe. patet Ec-cleſia. 38. Fili in tua infirmitate ne deſpicias teip̄m: ſed ora deū ipſe cura-bit te: Iacobi vltimo. Infirmat̉ qͥsex vob̓ inducat p̄ſbyteros orēt ſuper: ſequit̉ ibi: or̄o em̄ fidei ſanat īfir-: autoritates tamētſi de infirmi-tatibus corꝑalibꝰ dicte videant̉: multomagis tn̄ de ſpūalibꝰ morbis ip̄iusa 2