Cancelli vero ſunt ꝑua foramina hn̄tes ꝑ que illudlumen intrat̉. et ſignant ꝓphetas qui in eccleſia deiparua et ꝑobſcura de xp̄o cognitōnem dederūt reſpectu apoſtoloꝝ. qͥbꝰ xp̄us dixxit. vos eſtis lux mūdi. math̓. v. ¶ Tercō pͥncipaliter zclotipuſ longeſe ire fingit. ſic deus ꝓuer. vij. abijt via lōgiſſimavt fingat ſe non videre nec audire. cū tn̄ ab hoſtionon recedat. Apoca. iij. Ecce ego ſto ad hoſtiū etpulſo. ſi quis audierit vocem mea et aperuerit mihiianuā. introibo ad illum et cenabo cū illo et ipſemecum. In quo verbo nota ꝙ deꝰ cōfert anime qͥnqꝫ gr̄as. Primo gr̄am adiuuantē. ibi. ego ſto paratus adiuuare. Secūdo gr̄aꝫ expectantē. ibi. ſtoGlo. inter. id eſt expecto Canti. ij. En ip̄e ſtat. vtſupͣ. Tercio gr̄am inſpirantem. ibi. ad hoſtiū. ſcilꝫvoluntatis ꝑ quam xp̄uˢ ingreditur ad animā. velad hoſtiū. gloſa inter. id eſt ad cor clauſū. Quarto gr̄am p̄uenientem. ibi. et pulſo. Alo. inter. id ēinſpiro. increpo et ppͥdicatorem voco. ideo debꝫ aꝑiri ei. Ganti. v. Peſſulū hoſtij mei aperui dilectomeo. Re. expoſitōnem huiꝰ ſupͣ. liberari a pc̄to.capi. xxiiij. Quinto ꝯfert gr̄am beatificantē. ibi. ſiquis audierit vocem meā. Glo. inter. intelligendoet obediendo. et aperuerit mihi ianuā cordis. impedimenta gr̄e non p̄ſtando. introibo ad illum gr̄aminfundendo. et cenabo cum illo et ip̄e mecū gloriaꝫconferendo. ¶ Quarto zelotipus ſubito venit. ſicdeus. Vnor apo. pͥme ad theſſa. v. ſic ait. Dies dominiſicut fur in nocte veniet. Haijmo ī gloſa ſingula verba exponit. Dies ibi nō accipitur ꝓ temꝑe. ſꝫpro cognitōis omniū certitudine. qꝛ tunc omnia ērūt aꝑta que modo ſūt occulta. Et dr̄ dies dn̄i. qꝛhec dies eſt dies omniū ꝓ libito ſuo agentiū. ſꝫ tūcerit dies dn̄i in virtute iudicantis. ſicut fur ī nocteveniet. qꝛ aduentus ſius improuiſus erit ſicut aduentus furis in nocte qui latentiꝰ venit cum homines dormiūt. tunc omnia ſubripit. vt qui diuitemſe putabat euigilans nihil inueniet. ita multi beneſecurimō. tunc nihil boni ſe hr̄e inuenient. Hec haijmo inglo: ibidem. Vbi augꝰ. in glo. ita concludit dicens. Non gͦ poſt qͣꝫtum tempis hoc futuruꝫſit opus eſt ſcire. vt curent filij lucis eſſe. ⁊ paratocorde vigilare. qui nolūt ab illa hora ſicut nocturno fure comp̄hendi. Apoca. iij. Si nō vigilauerisveniam ad te ſicut fur. ſcꝫ improuiſis ſic̄fur venit.Vbi haijmo ſic ait ingloſa. Vigilat homo vtiliterqͣtuor modis. Primo vigilat qui ad aſpectū lumīsoculos aꝑtos tenet. ſcꝫ intentōnis recte et cognitōnis vere. vt dicat cum pͣs. lxij. Deus deus meꝰad te de luce vigilo. habens vera cognitōnem ⁊ rectam intentōnem. Secūdo vigilat qui torꝑis a ſepellit negligentias: Sercō vigilat qui bona deſiderabilia ꝓuidet et mala ſolicitus cauet. Quarto vigilat qui ex his non humanam gloriam ſꝫ dei laudēet gloriā querit. ¶ Quinto pͥncipaliter ſicut zelotipꝰ nō ꝑcit. ſic nec deꝰ. ꝓu̓. vj. Eelꝰ ⁊ furor virinon parcet in die vindicte. nec acqͥeſcet cuiuſquaꝫprecibꝰ. nec ſuſcipiet ꝓ redemptōne dona plurima.Quod verbum exponit̉ dupl̓r. ſcꝫ lrāliter et ſpūa.liter. Primo lr̄aliter. vbi tangunt̉ tria. ſuſpicō. indignato. miſericordie ſoluto. Primo tangit̉ ſuſpicio. ibi. zelus id eſt amor vehemens et feruens viriad vxorem. adeo vt non poſſit ſuſtine colloquiumalteriꝰ cum ea: timens ſupplantatōnem et amiſſioneꝫ dilectōnis qua in vxorē querit. Secūdo tāgitindignatō. ibi. et furor viri. ita ꝙ zelus eſt ad vxorem et furor contͣ adulterum. furor em̄ id eſt ira etindignatō conſequit̉ zelum id eſt amorē. Tercō tāgitur miſericordie ſolutō. ibi. nō pcet a morte corporali adultero et ſi lex nō puniat. in die vindicte.id eſt in die qua ꝯprehendetur cū adultera. nec acceſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibus qͥn ip̄m occidat. ¶ Secūdo exponitur ſpūaliter de die iudicij. vbi adulter animāſtiam p̄det. vn̄ tunc zelus iuſticie et furor vindicteviri et firror ſcꝫ xp̄i non parcet in die iudicij. Ratōhuiꝰ eſt. Solent em̄ homines flecte̓ ad parcenduꝫſcꝫ miſericordia. p̄camina. munera. que tria nō flectent xp̄m. quod ſic ꝓbo. Primo em̄ ſolet flecteread ꝑcenduꝫ miſericordia. Iere. ij. Recordatꝰ ſumtiu miſerans adoleſcentiā tuam. ſed tunc ſcꝫ in dieiudicij nō erit miſericordia ſed iuſticia. In pͣs. cj.Tempus miſerendi eius. qꝛ venit tp̄us ſcꝫ puniēdiSepe em̄ qͣꝫto aliqͥs eſt patientior tardiorqꝫ ad irātanto tardiꝰ flectit̉ qn̄ cōmouetur. Quāto igiturxp̄us nunc benignior et diutiꝰ expectat. tanto eritdurior. Apoca. xviij. Dicent tunc montibꝰ ⁊ petriscadite ſuꝑ nos et abſcondite nos ab ira ſedentis inthrono. ¶ Secūdo ſolent flectere ad p̄cendum p̄camina. Math̓. xviij. Omne debitū dimiſi tibi qm̄rogaſti me. Tunc aūt ſi omnes ſācti et angeli ⁊ beata v̓go rogent nihil dimittet̉. Et hoc eſt qd̓ dicitꝙ non acquieſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibo. ¶ Tercō ſolent flectere ad ꝑcendū munera. Prou̓. .xxj. Munꝰ abſcōdit. extinguit irā E gen̄. xxxij. dixit iacob. Placabo eū muneribꝰ. Tunc aūt munera nihil ꝓderūtSopho. pͥmo. Argentum eorū et aurū eoꝝ nō poterit eos liberare in die ire dn̄i. Quod verbū hieronimꝰ in glo. colla. lr̄aliter ſic exponit dicens. Diuites qui magna iniquitate cōg̓gant diuitias ꝑ easnon poterūt liberari. qꝛ ignis zeli id eſt iuſticie ⁊ vidicte dei ſiiccenſus eſt contͣ eos. Spūaliter. Argentum eloquentie. et aurum ſapīe non poterit reꝓbos apena liberare. qꝛ ꝓuer. xxj. dr̄. in fine. Nōeſt ſapīa. non eſt prudentia. non eſt ꝯſilium contradn̄m. q. d. Non eſt ſapīa de diuinis. nec ſcientia dehumanis. nec conſiliū de ambiguis contͣ dn̄m. ꝙſapīa contͣ dr̄im eſt ſtulticia. prudentia contͣ dn̄meſt imprudentia ſcꝫ prudentia carnis. cōſiliū cont̓dn̄m eſt temeritas vel p̄ſūptō. Ut em̄ dicit hiero.Omnes mali vn̄ ſe contra dei diſpoſitōnem erigūtinde voluntatē dei implent. Sic̄ ponit exemplū g̓gode fratribꝰ ioſeph qͥ ne adorarent ioſeph ſicut deusdiſpoſuerat vendiderūt. et ideo adorauerūt Sic gͦpatet ꝙ diuitie in die iudicij a pena liberare nō pn̄t
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten