et que impletur¶ Votū. conſideranda ſūt qͣtuorꝘ ad faciendū votū qͥnqꝫ ꝑ ordinē requirūt̉ .j.Ꝙ quinqꝫ ſūt que excludunt̉ a voto de quibꝰ nonpoteſt fieri votumꝘ decem ſunt genera perſonarū que licite vouerenon poſſuntCirca votum notantur qͥnqꝫ caſus.iiij.Ꝙ expedit vouere triplici ratōne. ſcꝫ conſilij. commodi et meritiDe voto conſideranda ſunt qͣtuor. et pͥmo quomōdo votum diuiditurꝘ votū rite factū obligat ad obẜuantiā. ⁊ ꝙ tnͣſg̓ſſor et vi̓olator voti mortaliter peccat.vij.De ſolēmzatōe voti. et ꝙ tribꝰ mod ſolēnizat̉. viijꝘ in voto pt̄ fieri cōmutatō et diſpenſatō .ix.¶ Vſura. qͣtuor ꝯſideranda.Ꝙ iſta quinqꝫ inter ſe differūt. ſcꝫ exactō. intentōdonatō. cōmiſſio. locatō. ⁊ quomōꝘ vtura ſit peccatū probat̉ qͣdruplici rōne. ſcꝫ inturie. inobediētie. inuuiſticie. ſnīe vel pene debite. ijDe reſtitutōe pecunie vſurarie notāda ſūt tria. iij.Quantū debeat vſurariꝰ reſtitue̓.iiij.Ꝙ ſeptem genera perſonarū p̄ter vſurariū reſtitugre teneantur. et queQuō intelligitur vſurariꝰ manifeſtꝰ quō talis eſtpuniendꝰ ⁊ quō ad pn̄iam recipiendꝰ .vj.Ꝙ tredecim ſunt caſus quos in fraudem vſuraꝝmalicia cupiditatis quotidie inuenit. ſcꝫ p̄emptōiset emptōnis ⁊cͣ.¶ Vſurpatō iudicijꝘ vſirpatio iudicij fit cum homo ſuſcipit vel facitiudicium quod eſt alterius. vel occidit aliquem ſine publica autoritateArguitur in oppoſitum. ſcꝫ ꝙ ꝓpter defectū publice autoritatis iudiciū nō ſit vſurpatū.ij.Ꝙ eſt vſurpatō in iudicō ſpūali duplicit̓ .iij.Ꝙ poteſtas ſpūalis ⁊ ſecularis in aliquo ſūt vnite.iiij.et diſtincteꝘ pt̄as ſecularis dependꝫ a ſpūali et nō ecōu̓ſo. vꝘ eſt vſurpatō pt̄atis ſpūalis qn̄ iudex aliqͥs ec.cleſiaſticꝰ iudicat vel excōicat ſb̓ditū alteriꝰ vj.Ꝙ eſt vſurpatō in iudicō ſacramētali. ſcꝫ cū ſacerdos vniꝰ parochie confeſſione alicꝰ alterius pa.rochie audit.vij.Ꝙ iudex ſecularis iudiciū vſurpat ꝑ defectū publice autoritatis qͥnqꝫ modis.viij.Ꝙ iudex ſpūalis ſcꝫ eccleſiaſticꝰ ꝓpt̓ defectū publice autoritatis vſirpat iudiciū qͣꝫtū ad tria. xx.¶ Incipiūt diſtinctōnes ꝑ lram IImago quid eſt et qualiter repn̄itat. et īquibꝰ eſt. Re: ſipͣ. trinitas. c. xxiiij. ⁊. xxv. .i.Ꝙ ymago et ad ymaginem dr̄unt. ibidē .ij.Ꝙ ymago dicit aſſimilatōnem in naturā ratōnaliibidem. xxv. ca.Ꝙ ymago dei eſt duplex. ibideꝫ. xxix. c. .iiij.Ꝙ ymago creata eſt qͣdruplex. ibideꝫ .v.Ypocriſis in v̓bo ſimulatō. c. ij. ⁊. iij. vi.Yronia. in v̓bo veritas. ca. iiij.Iſtrio. ī v̓bo ludiis. ca. vij.¶ Ꝙ zelus aliter diffinitur a ph̓o et aliter a theologo. et eſt differentia inter inuidia. miſericordiaꝫnemeſim et zelum.¶ Ca. pͥmum.Elus ¶ Circazelum ꝯſideranda ſunt tria. ſcꝫ diffinitōis ꝓpͥetas. ꝓductōnis cauſalitasdiſtinctōniˢ varietas. ¶ Primo circa zelum conſiderandaeſt diffinitōnis proprietas vel¶ congruitas. Naꝫ zelus aliter diffinit̉ a ph̓o. alitera theologo ¶ Primo em̄ zelꝰ proprie eſt triſticia debono alteriꝰ ex eo ꝙ nobis deeſt illud bonū. vt dicitph̓us in. ij. li. rethorice. ¶ Vbi nota dr̄am inter inuidiā. miſericordiā. nemeſim et zelum. eo ꝙ hec qͣtuor alia et alia ratōne triſtant̉ de bono alteriꝰ. qd̓ſic probo. ¶ ¶ Primo em̄ aliquis triſtat̉ de bono alteriꝰ ꝓut extimat illud bonuꝫ vt malū. et hͦ duplrPrimo inqͣꝫtum timet ſibi ex bono alteriꝰ periculuꝫalicuiꝰ nocunienti. ſic̄ cum homo triſtat̉ de exaltatōne inimici ſui timens ne eū ledat. et talis triſticianon eſt inuidia. ſed niagis timoris effectꝰ. vt dicitph̓us in. ij. li. retho. ¶ Secūdo aliqͥs triſtat̉ de bonō alteriꝰ ꝓut extimat illud bonū vt malū propriūinqͣꝫtuꝫ eſt diminutiuū propͥe glorie vel excellentieet hoc modo de bono alteriꝰ triſtat̉ inuidia. Hec bthonis. ſcd̓a. ſcd̓e. q. xxxvi. articulo. pͥmo. vtruꝫinuidia ſit triſticia. in cor. ſolu. Re. in ſcd̓o volumne. ſupͣ. inuidia. pͥmo. ca. ꝑ totū. ¶ Secūdo miſericordia eſt triſticia de miſeria aliena inqͣꝫtum apprehendit̉ vt propͥa ꝑ vnionē affectꝰ. ex eo eī ꝙ amāſreputat amicū tanqͣꝫ ſeip̄m: etiā reputat malū amiti tāqͣꝫ malū ſuū ꝓpriū. ⁊ ideo dolꝫ de malo amici ſic̄de malo ſuo. Hec b. t. ſcd̓a. ij. q. xxx. arti. ij. vtrūdefectꝰ ſit ratō miſerendi. in cor. ſolu. Re. ſupͣ. miſericordia dei ad hoīeꝫ. ij. ca. et ibidē ſupͣ. miſericordia hoīs ad hoīeꝫ. ca. i. ¶ Tercō nemeſis ē triſticiade his qͥ ꝓſperant̉ indigne. ſcꝫ cū ꝓſperant̉ mali.¶ Quarto v̓o zelꝰ eſt triſticia de bono alteriꝰ nonpropt̓ hͦ ꝙ nollemꝰ eī tale bonū meſſe eoꝙ ē impedimētū proprij boni qꝛ hͦ facit inuidia. neqꝫ propt̓hͦ ꝙ ꝯpatiam̉ de eiꝰ malo vt facit miſericordia. neqꝫ ꝓpt̓ hͦ ꝙ ip̄e ſit indignꝰ illo bono vt facit neme.ſis. ſꝫ zelꝰ ē triſticia de bono alteriꝰ ex eo ꝙ tale bonū deeſt nob̓. ⁊ hͦ mō diffinit ph̓us zelū. ij. li. rethoca. xx. Si em̄ zeiꝰ eſt triſticia qͥdā ⁊cͣ. Et ſi zelꝰ ſitcirca bona honeſta eſt laudabilis. vt ph̓us ibidē dicit. ꝙ zelꝰ eſt v̓tus iuſticie. et zelare eſt iuſtoꝝ. ẜmilld̓ apo. pͥme ad coꝝ. xij. emulami cariſmata. i.ardenter deſiderate excellentōra bona. Si aut zelusſit de bonis tꝑalibꝰ. poteſt eſſe cū pc̄to et ſine pct̄ōvt dicit b. t. ſcd̓a. ſcd̓e. q. xxxvj. arti. ij. vtꝝ inuidia ſit pct̄m. in cor. ſolū. ¶ Scd̓o zelus diffinit̉ atheologo. ſic. Felꝰ ē qͥdā feruor mētis qͦ qͥs debꝫ icitari ad ꝓficiēdū cū melioribꝰ. vt d. apo. vbi ſupͣ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten