lucro nō peccant. dūmodo ita moderate lucrent̉ꝙ pro cariſtia cōmunitas non ledat̉. ¶ Quarto tēpore abundantie quidam res enūt propt̓ cōmutatiuam iuſticiam. ſicut faciūt mercatores. Iū propter ſtiū laboreꝫ. tum propt̓ reipublice vtilitate pn̄tmoderatum lucrū reciꝑe quo ſuſtentent̉. dumodocariſtiam induce̓ non intendant: ſcd̓a. ſcd̓e vbi ſupra. arti. iiij. in cor. q. in fine. ¶ Quinto tꝑe abūdantie aliqui res emūt et vt eas vendant tempe cariſtie ꝓpter auariciam. Et hͦ qͣtuor modis ¶ Primoem̄ quidam res carius vendūt qͣꝫ valeant ex eo ꝙꝓ ſolutōne ad certum terminū emptorē expectatet tales vſuram faciūt. Nlam qui vendit dilatōnemtemꝑis vſuram cōmittit. vt dicit herneꝰ qͣrto qd̓libeti. q. vlti. in cor. ſolū. Et gloſa in ſum. raijmū.¶ Secūdo quidam alij ordinant inter ſe vt vno p̄cio res vendant et carius. ⁊ tales peccant et ſūit puniendi facientes. et rectores ciuitatis hͦ p̄mitten.tes. vt hoſtien̄. dicit. ¶ Tercō aliqn̄ vnus tantū dehis cong̓gat temꝑe abundantie ꝙ alij hoīes tempore cariſtie compellunt̉ ab ip̄is emē ad libitū ſuuꝫvnde adeo care vendit vt vult. Talis aūt vel talescontra ꝓximum et cōmunitatē enormiter peccantet ad reſtitutōnem tenent̉. ¶ Quarto quidam resqn̄ ſunt viliores occultant vt eas vendant tempequo ſunt carioreſ vel tempecariſtie. De quibꝰ prouer. xj. dr. Qui abſcondit frumenta in tempe ſuomaledicet̉ in populis. benedictō aūt dn̄i ſuper caput vendentium. Quod verbū duobomodis exponitur Primo lr̄aliter ſic. Qui abſcondit frumen.ta in temꝑe ſuo ſcꝫ vt cariꝰ vendat famē vrgente.maledicetur in populis. benedictio domini ſcilicetbenedictō eterna. de qua dicitur math̓. xxv. Venite benedicti ⁊cͣ. ſuper caput vendentiū. ſcꝫ temporeneceſſitatis moderato p̄cio. ſicut fecit ioſeph in egipto. gen. xlj. Aperuit vniu̓ſa horrea egipti ⁊ vendebat ⁊cͣ. ¶ Secundo modo exponit̉ ſpūaliter. ſic.Qui abſcondit frunienta ſcꝫ verbū dei quod ē ciboanime. ſicut ẜuus neqmͣ abſcondit talentū dominiſui ſibi cōmiſſum. math̓. xxv. maledicet̉ in pōpulis. Beda. id eſt pro multis quos corrige̓ potuit ⁊quibꝰ ꝓdeſſe valuit damnabit̉. Vnde pͥme ad coꝝve. De mihi ſi non euangeliſauero. Sapīa em̄ abſconſa et theſaurus iniuiſtis que vtilitas in vtriſqꝫecͣci. xx. et xlj. Benedictō aūt dn̄i ſuper caput veni.dentiū. Et dicit vendentiū. vel quia a deo inde recipiūt pͥmium. vel qꝛ auditores tenent̉ reddere bonūopus ꝓ verbo ſcꝫ ſubſidiū temꝑaleꝘ eſt illicita venditō qn̄ res venalis eſt vilior p̄cioet nota tria de lucro iniuſte acquiſito Ca. vjEcundo pͥncipaliter venditō vel emptioeſt illicita. eoꝙ res venalis eſt deteſtabilis ⁊ vilior omni p̄cio. ſicut culpa vel rescriminoſa. Vnde math̓. xvj. dr̄. Quid ꝓdeſt enimhomini ſi lucretur vniuerſū mundū. anime aūt ſuedetrimentū patiat̉. aut quā dabit homo cōmutatōnem ꝓ anima ſua. In quo verbo ī lucro iniuſteacquiſito tangunt̉ tria. pͥmo lucri temꝑalis mutilitas. ſecundo mentalis penalitas. terco damni ſpīritualis irrecuperabilitas ¶ Primo lucritemꝑalismutilitas. ibi. quid em̄ ꝓdeſt homini ſi lucret̉ ⁊cͣ.q:. d. Si homo lucret̉ iniuſte non ſolū diuitias delicias et honores. īmo etiaꝫ vniuerſū mundū quidꝓdeſt? certe nihil. eoꝙͣ de ipſo nihil ſecum portarepoterit niſi peccatum quo hec acquiſiuit. Vnde qͣꝫto quis plus acquiſiuit de mūdo tanto plus acqͥſiuit de inferno. Apoca. xviij. Quātū ſe glorificauit⁊cͣ. ¶ Secundo tangit̉ mentalis penalitas. ibi. aīeaūt ſue detrimentū patiat̉ tribꝰ modis. Primo amittendo immēſam gloriā. Secūdo incurrendo etnam penam. Tercō relinquendo et p̄dendo humariam ſubſtantia ſiue mundanā. Ambro. Valde cūrandū eſt et timendū ne ꝓpter amoreꝫ carnalis vite vel ꝓpter auariciā pecunie ſalutem animarū quērere negligamus. Et ponit exemplū chriſo. dice̓sSi egens in vltimis malis poſitus videres ẜuos īlaſciuia agere. qd̓ lucrū extimares te eoꝝ dn̄m eē?Sic a ſimiliquid lucrat̉ aīa tua miſera carne tua īlaſciuia exiſtentē. Vel hoc verbū ſcꝫ anime aūt ſiedetrimentum patiat̉ poteſt exponi de illis qui lucrātur animas aliorū et negligūt ſtiam. Vnde chriſo.Si alteri ſolicitus te cōtemnas ſimilis es eis qͥ metalla fodiūt et necant̉. Origenes ſuꝑ illo verbo ſicait. Ideo duobꝰ modis propoſitis ſic eſt eligendūvt mūdum ꝑdamus et lucren̉ animas noſtras qͣꝫeconu̓ſo. ¶ Tercō tangit̉ damni ſpūalis irrecuꝑabilitas. ibi. aut qua dabit homo cōmutatōnem ꝓanima ſia ſcꝫ damnata. q. d Si daret̉ ꝓ ea totꝰiundꝰ nō liberaret̉ ſed damnaret̉. Prou̓. vj. Zelus et furor viri non parcet in die vindicte. nec acquieſcet cuiuſqͣꝫ precibꝰ. nec recipiet ꝓ redemptōedona plurima. Re. expoſitōnem ſuꝑͣ. iuſticia diuina. Apo. Horrendū eſt incide. Chriſo. ſuper hͦ verbo quam dabit homo cōmutatōneꝫ pro aīa ſua ſicait. ac ſic dicat. Diuitias ſi ꝑdideris poteris aliasdiuitias dare ad redimendas eas. anima aūt perdens non poteris aliquā dare. ſed neqꝫ aliquid aliud. Ꝙrige. aūt ibidem ſic dicit. Et pͥma quidem facie cōmutatio anime eſt hibſtantia vt ſubſtantiamſuā det homo pauꝑibus et ſaluet animā ſuā. Sedputo ꝙ non habꝫ aliquid homo qd̓ dans qͣi cōmūtatōnem aīe ſue liberet eam de morte. deus aūt ꝓanimabo hominū dedit cōmutatōnem p̄cioſum ſanguinem filij ſii.¶ Ꝙ verecundia eſt actus diſcretōnis. honeſtatiset virtutis.Ca. pͥmuꝫErecundia Circa verecundiam conſiderare debemꝰ quatuor. pͥmo actum cuiꝰ eſt. ſecundo viciū de quo eſt. tercioaſpectum a quo eſt. qͣrto ſubiectum in quo eſt. ¶ Primo eīverecūdia vel verecūdari eſt actus diſcretōnis. paſſioīs. honeſtatis: v̓tutis ¶ Prīo eſt actꝰ diſcretōis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten