Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Secundo ꝓbatur trinitas ꝑſonarū autoritate nōue legis pͥme ioh̓. v. vbi ſic ait. tres ſunt qui teſtimoniū ⁊cͣ. et quo in ꝑſonis ſunt tria..xij.Quomodo appropriata ꝑſonis aliter et aliter adiuerſis aſſignantur.xiij.Ꝙ ẜm hilariū hͦ tria appropriant̉ tribꝰ ꝑſonis dīnisſcꝫ eternitas pr̄i. ſpēs filio. vſis ſpūiſancto xiiijꝘ ẜm augu. tria appropriant̉ ꝑſonis dīnis. ſcꝫ vnitas pr̄i. eqͣlitas filio. nexꝰ ſpūiſancto .xv.Ꝙ ẜm augu in pr̄e eſt vnitas. in filio equalitas. inſpūſancto concordia..xvj.Ꝙ ẜm mgr̄m ſen. appropͥant̉ tribꝰ ꝑſonis tria. ſeꝫpona pr̄i. ſapīa filio. bonitas ſpūiſācto.xvijItem ẜm mgr̄m ſen. p̄dicta appropriant̉ tribo ꝑſonis diuinis et que.xviijꝘ ab apl̓o appropͥant̉ tria ꝑſoīs dīnis ⁊ q̄ xix.Ꝙ cōmunia ſūt tribꝰ ꝑſonis dinis duo et q̄ xx.Ꝙ aliter ſe habꝫ in humanis et aliter in diuinis. etnotatres ꝓpoſitōnes falſas et tres veras .xxj.Ꝙ hoc nome res eſt de trſcendentibꝰ. et ideo ſūt aliq̄ ꝓpoſitōnes vere et alique falſe ⁊ q̄.xxij.Trinitas ꝑſonarū et vnitas een̄tie on̄dit̉ pſimilitudines in creaturis et quomō ꝑ veſtigium. xxiij.Ꝙ in homine eſt imago dei ẜm mentē. et eſt imagotrinitatis ꝑſonarū ẜm potentias.xxiiijDe imagine quid ſit et quō repn̄tat.XxvvꝘ homo eſt ad mmagine trinitatis et vnitatis een̄tie ẜm ponas anime. et quomō in potentijs eſt inuenire qͣtuor que ſūt in ꝑſonisxxvjꝘ natura vel eſſentia aīe tres habet ꝓprietates ẜmquas repn̄tat trinitatem.xxvijVtrum imago dei ſit in omnibꝰ hominibꝰxxviijꝘ duplex eſt imago in gn̓ali ſcꝫ ꝑfecta ⁊ imꝑfectaet ꝙ imꝑfecta ſeu creata eſt qͣdruplex.Xxxxx.Ꝙ inter potentias anime et ꝑſonas diuinas ētriplex diſſimilitudo.XTI.Ꝙ octo modis in ſacra ſcriptura inſinuat̉ trinitas ꝑſonarū et vnitas eſſentie et quibꝰ. xxxjꝘ inſinuatur trinitas ꝑſonarū per conſignatōeꝫnu̓alemxcxxij.Ꝙ in ſacͣ ſcriptura inſinuat̉ trinitas ꝑſonarū ꝑ v̓borū ordinē. ibi. bn̄dicat nos deꝰ deꝰ nr̄ ⁊cͣ. xxxiijꝘ trinitas ꝑſonarū inſinuat̉ ꝑ trinā replicatōnēvtꝫ yſaie. vi. Seraphin clamabant. xxxiiij. Explicit tabula lr̄e. T.Ꝙ vana gloria eſt vitanda triplici ratōne. et ꝙaliquid dicitur vanū tribꝰ modis. ⁊ nota quatuoret ꝙ homo poteſt bona ſua narrare et alijs placereuor ratōnibus.Ca. pͥnium.Ana gloria.Nota ꝙ maīs gloria eſt vitāda tri.plici ratōe .ſ. cri.minis. gͣuedinisoperis. Primoeſt vitanda ratōecrimis. ſic. Appetitus vani honoris vel laud ē peccatum et ꝑ conſe.quens deteſtandꝰſed manis gloria eſt huiuſmodi. Ita diffinit̉ a quodam ſapiente. Inanis gloria eſt appetitꝰ vel motusmordinatus mentis ad laudem humana. Ꝙ autēinanis gloria ſit peccatū patet ex tribo. pͥmo exꝑteeius de quo laus appetit̉. ſecūdo ex ꝑte eiꝰ a quoquerit̉ vel appetit̉. terco ex ꝑte eius qui laude afficitur. Primo manis gloria eſt peccatū ex p arteeius de quo laus appetit̉ Vbi nota ꝙ vanū dr̄ aliquid tribꝰ modis. ſcꝫ qd̓ caret veritate. ſtabilitatevtilitatē. Primū vanū dicit̉ quod caret veritateet ſic omne mendaciū dr̄ vanum. In pͣs. Vt quiddiligitis vanitatē et queritis mendaciū? Secūdo mō vanū dr̄ quod caret ſtabilitatē. ⁊ ſic omniscreaturā cū de ſe ſit ex nihilo et vertibilis in nihiluꝫdr̄ vana. Ecͣtes pͥmo. Vanitas vanitatū et omīavanitas Tercō mō vaniū dr̄ qd̓ carꝫ vtilitatē. ſic̄oīs res dr̄ vana q̄ nō refert̉ ad debitū fine̓. vt me.dicina q̄ nō cōfert ſanitatē ad quā ē ordīata dr̄ vana Vn̄ yſa. xlix. In vanū laborauiſine cauſa ⁊ vane cōſipſi fortitudinē mea. Mō igr̄ qn̄ qͥs laudariappetit de falſo. de vicō. de bono tnͣſitorio. de bonoinfructuoſo peccat pc̄tō manis glorie Scd̓o inanis gloria eſt pc̄tm̄ ex ꝑte eiꝰ a quo laus appetit̉.ſcꝫ qn̄ laus a pc̄tōre appetit̉ vel ab alio qͥ de eo n̄ ht̄certitudinē. Viero. Si vitā tuā more hoīm poſueris. mō magnꝰ. mō paruꝰ. mō nullꝰ habeberisTercō mais gloria ē pc̄t̄m̄ ex ꝑte eiꝰ qͥ laude afficitSi eī hō nō propt̓ aliud ſꝫ propt̓ ſeip̄m laudari appetat. puta qꝛ finē ⁊ ſuoꝝ opeꝝ mercede̓ ī laude hominū ponat. talis peccat. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxxxij. arti. j. in cor. q. ī fine. Ad maiorē tn̄ euidentiā p̄dictoꝝ nota hic qͣtuor. Primū ē. ꝙ cogͦſcē ſeip̄m ⁊ſia oꝑa ē neceſſariū ad ſalutē. et ideo appetendū.cogͦſciat̄ ab alio nō ē neceſſariū. et ideo nō ē neceſſariū propt̓ ſe ſꝫ propt̓ aliud. vt infra pt̄ebit. ibidēin ſolū. iij. argū. Scd̓m eſt ꝙ velle ſibi place̓ ē ꝑiculoſū. Ita dicit augꝰ. ſuꝑ ioh̓. iij. Periculoſū ē̓ ſibi place̓ cui cauendū ē ſuꝑbire. Ibidē ī ſo. j. arguTerciū ē ꝙ velle place̓ deo ē neceſſariū. ⁊ ideo appetendum. Vnde apo. ad collo. pͥmo. Ambulētisdigne. quaſi dice̓t. Ambuletis digne deo ſcilicet vtſitis digni deo tanqmͣ premio. ꝑ omnia placentesnō per partes: qꝛ non eſt poſſibile ī aliquo placeredeo ⁊ ī aliqͦ diſplice̓. ſꝫ neceſſe eſt ꝑ omīa deo p̄ſace