In quo verbo tangit modum. profectū. obiectū.Primo tangit cognitōnis moduꝫ dicens. Nos at̄qui ſumus in dei gratia reuelata facie. Augꝰ. ī gloſa. id eſt expedita ratōne in qua iudeis eſt velamen¶ Secundo tangit obiectū dicens. gloriaꝫ dominiſpeculantes. Ambro. ī glo. Gloriā dn̄i id eſt xp̄mqui eſt gloria pr̄is ſpeculam̉. De quo dr̄ ad hebrepͥmo. Qui cum ſit ſplendor glorie et figurā ſubſtātie pr̄is ⁊cͣ. Augꝰ. īglo. ibidem. Siquerit̉ qualiseſt hec ſpeculato. dico ꝙ in ſpeculo nō niſi imagocernit̉. vbi qͥppe ſpeculum eſt imagines rerū apparent. vnde ꝑ ſpeculū ratōnis que eſt imago dei deūvidemus. Et ideo tercō tangit ꝓfectum dicens.In eandem imiaginem tn̄fformamur nos. Ambroin glo. q. d: Nos reuelata facie ſpeculantes xp̄mqui eſt gloria pr̄is trāſformamur in eandem imaginem inuitam̉: tendentes vt eum in eſſentia videa.mus. ¶ Et ideo qͣrto tangit ꝓceſſum dicens. a claritate inclaritatem. q. d. Tifformam̉ non ꝑ eſſentiam ſed ꝑ aſſimilatōnem et p̄fectōneꝫ. et hoc de claritate creatōnis in claritatē iuſtificatōis. vel de claritatē moijſi in claritatem xp̄i. vel de claritate ſpeiin claritatem rei. vel de claritate fidetm̄ claritatemſpe̓i vel faciei. pͥme ad coꝝ. xiij. Videmus nūc perſpeculum. tunc aūt facie ad faciem. Hec augꝰ. etambro. inglo. ibidem. Et bea. tho. ſub compendiotangit illam diſtinctōnem de imaginibꝰ pͥma parteſtim. q. xciij. arti. viij. vtꝝ imiago trinitatis ſit inanima ſolū ꝑ comꝑatōnem ad obiectū quod deuseſt. in ſolū. iij. argumenti in fine.¶ Ꝙ inter potentias anime et ꝑſonas diuinas eſttriplex diſſimilitudo.Ca. xxx. ᵐVamuuis aūt inter potentias anime etꝑſonas diuinas ſit ſimilitudo in qͣtuor ⁊ꝑ conſeq̄ns ſint tres potentie anime memoria. intelligentia et volūtas ꝑtes imaginis trinitatis vtꝫ ſupͣ. ca. xxvj. Non tn̄ omnino et ꝑ omīaſūt equales. imo nnter potentias anime et ꝑſonasdiuinas eſt triplex ieqͣlitas vel diſſimilitūdo ¶ Prima diſſimilitudo eſt. qꝛ vnus homo habꝫ tres potetias: nec tn̄ ip̄e vel eius anima eſt ille tr̄es potentiein illa vero beata trinitate tres ꝑſone ſunt vnꝰ deꝰ¶ Secundā diſſimilitudo vel dr̄a eſt. qꝛ iſta imagoque eſt homo habens illas tres potētias eſt vna p̄ſona. illa vero trinitas non eſt vna ꝑſona ſed tresſcꝫ pater filius et ſpūſſanctus. ¶ Terciā diſſimilitūdo vel dr̄a eſt. qꝛ licet tres ponͣe p̄dicte anime ſuntin vna anime eſſentia nō tn̄ ſūt vna eſſentia. In diuinis aūt non ſūt in vna eſſentia. ſed ſūt vna eſſētia. Hec mgr̄ ſen. li. pͥmo. diſt. iij. ibi. verutamencaueant iuxta mediū diſt. Et ibidem infra. rurſusiſta imago.¶ Ꝙ octo modis in ſacͣſcriptura inſinuat̉ trinitas ꝑſonaꝝ et vnitas eſſentie et quibo.Ca. xxxj.D maiorem aūt euidentia oīm p̄dictorūnota ꝙ octo modis in ſcriptura ſacͣ inſiA nuatur trinitas ꝑſonaꝝ et vnitas eſſētiepͥmo per opeꝝ appropriatōnem. ſcd̓o ꝑ ſignatōnēnumeralem. terco ꝑ connotatōnem. qͣrto ꝑ verborū ordinem. qͣnto ꝑ eternam replicatōnem. ſextoper terminoꝝ ſuppoſitōnem. ſeptimo ꝑ pͥncipalemſignificatōnem. octauo ꝑ conſtructōnis differentem hītudinem. ¶ Primo dico ꝙ in ſtriptura ſacͣniſinuatur ꝑſonarū trinitas et eſſentie vnitas peroperū appropriatōnem. Vnde moijſes dixit gen. jIn pͥncipio creauit deus celum et terram. In quoverbo determinat̉ de oꝑe creatōnis. de quo tangūtur duo. ſcꝫ cauſa cauſatric et ſb̓ſtantia creata:Primo tangit̉ cauſa creatrix. ibi. in pͥncipio creauit deus celū et terram. Nam cauſa creatrix ē ip̄atrinitas. quod ſic patet. Nam augꝰ. inglo. interliſic exponit. Greauit deus ſcꝫ pater cuius eſt poteſtas. in pͥncipio id eſt ī filio cuiꝰ eſt ſapīa. ſed vbieſt pater et filius ibi eſt et amor. et hic eſt ſpūſſan.ctus qui ſubdit̉ ibidem cū dicit̉. ſpūs dn̄i. Glo. interli. id eſt ſpūſſanctus cuius eſt voluntas: Vndebern̄. et eſt glo. colla. cōcludit dicens. Tota ergotrinitas intelligit̉ in his verbis ſcꝫ deus pater. pͥn.cipium filius. ſpūs domini ſpūſſanctus. ¶ Vbi auguſtinꝰ ingloſa colla. q̄rit hanc q̄ſtionem. quaredixit ſpūs domini ferebat̉ ſuꝑ aquas. Rn̄dꝫ dicēsꝙ hoc ideo dixit ad on̄dendum ꝙͣ deus ſia libertate volūtatis et nō neceſſitatē indigentie res ꝯdiditVn̄ aūgꝰ. ad oroſiū ſic ait. Indigens atqꝫ egenꝰamor ſubiacet rebo quas diligit. ſed amor diuinꝰp̄ualet. gͦ ⁊cͣ. Dicit ꝙ ſpūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aquasvt on̄datur ꝙͣ deus non neceſſitate ſed ſola ſua bonitate et volūtate res creauit. Quod etiam tali ratōne on̄do. Deus quēdā vult de neceſſitate et quedam non de neceſſitatē. Verbigra. deus neceſſario vult ſeip̄m et ſuā beatitudine vt ꝓprium obiectum. ſicut quelibꝫ alia potentia neceſſariā hitudinem habet ad ꝓprium et pͥncipale obiectū ſuuꝫ. vtviſtis ad colorem. Vnde volūtas neceſſario vultfinem et id quod neceſſariū eſt ad finem. Sicut v̓bigr̄a. volo deum vt finem vltimū. volo beatitudinem. volo viuere nec poſſum velle oppoſitū. Simliter volo cibum neceſſario ꝓpter conẜuatōneꝫ vite: Similiter volens tn̄ſfretare volo nauem de neceſſitate. non ſic aut volo de neceſſitate ea ſine qͥbus finis haberi pt̄. ſicut equū ad ambulandum.qꝛ ſine eo ire poſſuꝫ: Et eadē rato eſt de alijs. Vn̄cum dei bonitas ſit p̄fectiſſima. cum nihil eī ꝑfectōnis ex alijs accreſcat et nullo alio extra ſe indigeatſequit̉ ꝙ alia a ſe non neceſſario velit. vt in pͣsͣ. Deus meus es tū qm̄ bonorū meorū n̄ indiges. Glo.id eſt meis bonis non expectas fieri beatus. ſꝫ egomiſer indigeo boīs tuis. et quibus: certe indigeote vt creante. conẜuante. iuſtificante. beatificanteEt hec eſt potiſſima rato ad on̄dendū et ꝓbandumꝙ deus meus es tū. ſcꝫ qm̄ nullo indiges. Et qͣreqꝛ es ꝑfectiſſimus. Hec bea. tho. pͥma ꝑte ſumme.q. xix. arti. iij. vtrū qͥdqͥd detis vūlt de neceſſitatēvelit. ī cor. ſolū. ¶ Secundo pͥncipaliter tangitur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten