Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ꝙ hec tria nomina. ſcꝫ relatō. notio et ꝓprietas large ſumendo idem dicunt. ſed proprie ſumendo diſtinguūtur. quod patet. qꝛ relatō dicit habitudinem vel reſpectū ad aliud. notō vero ꝓprie diciturab innoteſcendo actiue. q innoteſcere facit. vt patebit. ꝓprietas aūt vel cōuenit vel diſtinguit. Ita ꝙin diuinis alie ſūt relatōnes. alie notōries. alie proprietates. Verbigra. Vlaꝫ relatōes in diuinis ſūtquatuor. ſcꝫ paternitas. filiatō. ꝓceſſio. cōmunisſpiratō quibus vna ꝑſona refertur ad aliā. Notōnes vero ſunt quinqꝫ. ſcꝫ innaſcibilitas. paternitas. filiato. communis ſpiratō. ꝓceſſio. Ratō hꝰnumeri eſt. qꝛ notio eſt ꝓpria ratō cognoſcendi diuinas ꝑſonas. vt patꝫ ſupra. ſed iſtis quinqꝫ cognoſcūtur ꝑſone diuine. qd̓ de omnibꝰ patet Primaem̄ notio eſt innaſcibilitas ꝑ quam cognoſcit̉ pater inquantū a nullo eſt. Secunda noto eſt paternitas ꝑ quam cognoſcit̉ pater inqͣꝫtum filiꝰ ab eoeſt. Tercia eſt filiatō per quā innoteſcit filius naſcēdo ab alio. Quarta eſt cōmunis ſpiratō per quaꝫinnoteſcit pater et filius. Quinta eſt proceſſio perquam innoteſcit ſpūſſanctꝰ. Proprietas aūt ī diuinis diſtinguit̉ dupliciter. Quedā em̄ ſunt ꝓprietātes ꝑſone vel perſonarū tm̄. ſcꝫ ille que in perſonis ſunt. et iſte ſunt qͣtuor .ſ. mnaſcibilitas. paternitas. filiato et ꝓceſſio. eoꝙ cōueniunt tribꝰ perſonis. Quedā aūt ꝓprietates ſunt ꝑſonales. et heſunt tm̄ tres .ſ. paternitas. filiato et ꝓceſſio quedicunt̉ ꝓprietates ꝑſonales id eſt conſtituentes ꝑſonas. vnde hn̄t quaſi actū dr̄e conſtitutiue. Hecbea. tho. pͥmo ſcri. ſen. diſt. xxxvj. arti. iij. vtꝝ ſinttm̄ quinqꝫ notōnes. in cor. ſolū. Que ideo allegaui. qꝛ tangūtur in verbis p̄miſſis. cum dicit̉. pateꝫverbū et ſpūſſanctus Quomodo appropriata perſonis aliter et alitera diuerſis aſſignant̉Ta. xiijV Ecundo in p̄dicta autoritate pͥme ioh̓. vtres ſunt ⁊cͣ. includūtur appropriata ꝑſonis. Vbi nota ꝙ appropriata perſonisſunt illa quē hn̄t ſimilitudinem cū proprijs ꝑſonarū que aliter aſſignant̉ ab hilario. aliter ab auguſtino. aliter a ingro ſen. aliter ab apoſtolo. Primoem̄ ab hilario tria appropriant̉ tribꝰ ꝑſonis. ſcꝫ et̓nitas patri. ſpecies filio. vſus ſpūiſancto Primo dico ꝙ ẜm hilariū eternitas attribuitur patri.propter duo quē ſūt de ratōne et̓nitatis que cōuenunt patri. Primū eſt ꝙ eternitas eſt pͥncipiū omnis duratōnis inqͣꝫtum eternitas eſt pͥma menſuravnde et ab ip̄a fluit et euū et tempus. et hoc cōuenit patri inqͣꝫtum eſt pͥncipium filij per gr̓atōnemet ſpūſſancti ꝑ̄ſpiratōnem. Secundū eſt ꝙ eternitas habet et includit in ſia ratōne pͥuatōnem pͥncipij. et hoc cōuenit patri inqͣꝫtum ipſe eſt actor velpͥncipium nonde pͥncipio. vnde appropriata eſt eininaſcibilitas Secūdo ẜm hilariū ſpeciēs vel pulcritudo appropriat̉ filio. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ pulcritubꝰ corꝑis tria requirit. primo membroꝝ ꝓportōnēTrinifub̓ſecundo coloris ſplendorem. Dicimus em̄ hominespulcros qui habent membra proportonata et ſplēdentem colorem. Et hec duo dyoniſius tangit ca.qͣrto. de diuinis nominibꝰ. Dicit em̄ ibidem ꝙ deiseſt cauſa pulcritudinis inqͣꝫtum eſt cauſa conſonātie id eſt proportōnis et claritatis. Tercō pulcritudo requirit corpoꝝ magnitudinē. Vnde dicit ph̓ºqͣrto ethi. ꝙ pulcritudo non eſt niſi in magno cor.pore. Vnde dicit ꝙ parui homines pn̄t dici cōmenſurati et formoſi. ſed non pulcri. Et hec tria ſūt appropriata filio. quod de omnibꝰ patet. Primo ei inqͣꝫtum ipſe filius eſt imago patris: et ſic eſt ibi conſonantia ꝑfecta. inqͣꝫtum filius eſt equalis ⁊ ſimilipatri ſine mequalitate et diſſimilitudīe. vt dicit augꝰ. Secundo inqͣꝫtum eſt verus filius habet perfe.ctam naturā patris. et ita habet magnitudinem q̄conſiſtit in perfectōne diuine nature. Tercō inqͣꝫtum eſt verbum p̄fectum patris habet claritatem q̄irradiat ſuper omnia et in qūo ſplendent omnia.vt dicit augꝰ. Poteſt etiā totū accipi ex verb̓ auguſtini ẜm ratōnem conſonantie que triplex in eoconſiderari poteſt. Prima ꝯſonantia filij eſt ad patrem cui per omnia filius eſt eqͣlis et ſimilis. Secūda conſonantia eſt filij ad ſeip̄m inqͣꝫtum attribu.ta omnia non differūt ſed ſunt vnū. Tercia conſonantia eſt ad res creatas. quarū ratōnes ī eo ſintvnū ſicut ip̄e eſt vnū cum patre Tercō vſus attribuit̉ ſpūiſancto ꝓpter duo que vſus in ſua ratōne habet. Primum eſt ꝙ vſus aſſumptus eſt ī facultatem volūtatis. et ſic conuenit ſpūiſancto īqͣntum ip̄e eſt amor. vt dicit augꝰ. Secundū eſt ꝙ vſus ad alterū eſt ordinatus. et iſte ordo etiā conuenit ſpūiſancto. inqͣꝫtum ip̄e eſt amor qui eſt ſpūſſāctus. Non em̄ tm̄ eſt amor patris īfilium ſed etiaꝫredundat ī omnes creaturas ẜm ꝙ ſibi competitnomen dn̄i. Hec bea. tho. pͥmo ſcrip. ſen. di. xxxj.arti. iij. vtrū appropriatō hilarij quā facit tribꝰ perſonis ſit conueniens. īcor. ſolū. Ꝙ ẜm hilariū hec tria appropriant̓ tribus perſonis diuinis .ſ. eternitas pri. ſpecies filio. vſus ſpirituiſanctōCa. xiiijvero breuius vis ꝓcedere dicas ꝙ abhilario hec tria appropriant̉ tribus pſonis diuīs .ſ. eternitas patri. ſpecies filiovſiis ſpūiſancto Primo eternitas appropriat̉ patri hac ratōne. qꝛ ſicut eternitas eſt ens nō ab alioet pͥncipium vel menſura eui et temꝑis. ita pater eſtens non ab alio. et pͥncipium filij ꝑ generatōnē etſpūſſancti per ſpiratōnem. Secūdo ſpeciēs attribuitur filio hac ratōne. qꝛ ſicut ſpecies eſt ratō etpͥncipium omnia cognoſcendi. eo ꝙ vnūqd̓qꝫ cognoſcit̉ ꝑ ſpeciem ſuam. ita gr̓atio filij a patre eſt vtnoticia a mente. et ideo ratōne noticie ſpecies attribuit̉ filio. Tercio vſiis attribuit̉ ſpūiſancto ratōne oꝑatōnis ⁊ vtilitatis. cuius pͥncipium maximum eſt volūtas. ꝓceſſio aūt ſpūſſancti ſicut proceſſio voluntatis a noticia ⁊ amentē. Sed forte