Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ſcꝫ contumelijs. ieiunijs. flagellis varijs. mortibodiuerſis. Vel tunc .ſ. in celo ſtabunt iuſti in magna cōſtantia. qꝛ ſecuri tunc erūt et certi nunqͣꝫ perdere deū. quod nō contingit in pn̄ti vita. Tercio iam ſpūaliter ſignificat ꝓpinquitatem diuine gͣtie et excluſe culpe. Ioh̓. xv. Iam non dicā vos ſeruos ſed amicos. iam id eſt ſtatī infuſa grā. nō dicam vos ⁊cͣ. Quarto olim ſigͥficat diuinū bn̄ficiū exhibitū in p̄terito ex quo ad pn̄iami inducim̉.Math̓. xi Si ī tiro et ſidone facte fuiſſēt v̓tutes ſcꝫmiracula de curatōne infirmitatū olim in cinere etcilicio pn̄iaꝫ egiſſent. Suꝑ quo v̓bo grego. xxxvmoꝝ. ſic dicit. In cilico quippe aſperitas ⁊ punitōpeccatoꝝ. In cinere aūt puluis on̄ditur mortuoꝝet idcirco vtrūqꝫ adhiberi ad pn̄iaꝫ ſolet. vt in pūctōe cilicij cogͦſcamus qͥd ꝑ culpam fecimꝰ. et infauilla cineris ꝓpendamus quid futuri ſumꝰ.Quinto. mō ſpūaliter nr̄am petitōnem et or̄oneminſtruit. Ioh̓. xvj. Oſqꝫ modo nō petiſtis quicqmͣin noīe meo. gͦ modo petite. Re. ſup̄. orato. v. ca Sexto repente quod eſt adu̓biū idem eſt quodſubitū vel improuiſū. Et ſignat t. ia. Primo diui.nū donū vel beneficiū quod ſb̓ito infundit̉. Actuū.ij. Factus eſt de celo repente ſonus tanqͣꝫ adueniētis ſpūs vehementis ⁊cͣ. Secūdo ſignat diuinū iudiciū vel flagellū quod ſubito et ex improuiſo infligitur. Vnde pͥme ad theſſo. v. Cū em̄ dixerīt paxet ſecuritas tunc repentinꝰ eis ſuꝑueniet interitusQuod verbū duobꝰ modis exponit̉. Primo. ſic.Cū dixerint pac in pr̄ti et ſecuritas in futu̓o tuncrepentinꝰ ſuꝑueniet interitus id eſt iudiciū. qꝛ hicmale. in futuro peius iuſto dri iudico exigente.Secundo ſic. Cum dixerint pac in boni pn̄tia et ſecuritas in mali abſentia. tunc repentinꝰ ſuꝑuenietinteritus. id ē ſb̓ita et improuiſa afflictō. Tercōrepente ſignat extremū iudiciū. Vnde marci. xiijVigilate qꝛ neſcitis qn̄ dn̄s veniet. ne cū repente ideſt ſb̓ito ⁊ improuiſe veniat inueniat vos dormiēteˢ Ꝙ ꝓpter qͣtuor rōnes aliqͥ magis obẜuāt tēpꝰErcio pͥncipaliter circa tempꝰ Ca. iijconſideranda eſt ominentia qua eligiturlam ꝓpter qͣtuor ratōnes aliqui magisobẜuant tempus Prima ratō eſt. qn̄ tempus eſtmelius ſanatiuū. Secūda qn̄ eſt melius pacificatiuū. Tercia qn̄ eſt melius lucratiuū. Quarta ē qn̄eſt melius fructificatiuū. Primo tempꝰ obſeruatur qn̄ eſt meliꝰ ſanatuū. ſicut infirmi multū obẜ.uant diem qua de ſua infirmitate ſanari vel conualeſce̓ valeāt. Cuius ratō eſt. qꝛ ſi tranſcūt illū dieꝫſciunt ꝙ vix aūt nunqͣꝫ ſanari poterūt. ſed cadentvel in mortē vel in infirmitatē incurabilē. ſic peccator multū debet tempus pnīe obẜuare. q niſi curetur ī vita iſta ab infirmitate peccati. in alia vita nūqꝫ poterit liberari. ſed in infirmitatē inſanabileꝫ cadet. Et ideo ecͣci. xviij. dr̄. Ante iudiciū para iuſticiam tibi. Quod verbū exponit̉ qͣtuor mod. Prīoſic. An̄ iudiciū id eſt anteqͣꝫ veniat iudiciū mortis.Tenipisvel iudiciū futurū para iuſticiā tibi. vt miſericordia et iuſticia ꝓ te reſpondeāt in iudicō. Secundo. ſic. Ante iudiciū ſcꝫ ext̓mum facias iuſticiaꝫ deteip̄o. et tūc inuenies miſericordiā qnͥ tempus eritiuſticie. Tercio. ſic. Aniudiciū id eſt anteqͣꝫ officiū iudicandi accipias para iuſticiā tibi id ē ſuꝑiori obediendo. qꝛ qui non nouit eſſe diſcipulus neſcit eſſe mgr̄. et qui non didicit ſb̓eſſe neſcit p̄eſſe.Quarto. ſic. Ante iudiciū para iuſticiaꝫ. id eſt tuqui officialis es et p̄latus anteqͣꝫ tu iudices quenqmͣ para iuſticiā teipſū diſciplinādo et inferioribuˢcondeſcendendo. Et ſubdit. Et an̄ langorē adhi.be medicinā. Quod etiā exponit̉ quatuor modisPrimo. ſic. Ante langore culpe adhibe medicinā p̄ſeruatiuā ꝑ timorē et cautelam. Secūdo. ſic. Anlangorē ſcꝫ mortis adhibe medicinā preſeruatiuaꝫbone oꝑatōnis. Tercō ſic. Ante langorē id eſt an̄diē exṫmi iudicij adhibe medicinā ſcꝫ penitētie vulneribꝰ peccatorū tuoꝝ Quarto. ſic. Ante lagorem id eſt an̄ obſtinatōnem adhibe medelā vel mēdicina contritōnis. confeſſionis et ſatiſfactōis Etſb̓iungit̉ fructus. ibi. et corā deo inuenies ꝓpitiatōnem. ſcꝫ remiſſionē peccatorū hic et infuturo.Secūdo mō tempꝰ obſeruat̉ qn̄ eſt magis pacificatiuū. Bidemus emīꝙ homo pauꝑ qui alique domiinū magnū ⁊ potente offendit tempꝰ obſeruat ⁊captat quo eū magis diſpoſitū et temꝑatum ad eūplacandū īueniat Sic peccator debet face̓. Licet eīdeus qͣꝫtum eſt de ſe ſꝑ eſt paratus pacificari miſereri et parce̓. tn̄ modo magis. qꝛ modo eſt tempꝰmiiſerendi. poſtea vero erit tempꝰ puniendi. Vndein pͣs. Tempus miſcrendi eiꝰ qꝛ venit tp̄us Vn̄thobie. iij. Benedictū eſt nomē tuū dn̄e deus patꝝnrorum. qui cum iratus fueris miſericordiā facieset in tempus tribulatōnis peccata dimittis Tercio obẜuatur tempꝰ qn̄ eſt melius lucratiuū. ſicutaliquis tunc magis oꝑatur qn̄ magis lucrat̉. Cūci eſt tempus obſcurū frigidū et pluuioſū et lutoſum ſolet dici. non eſt tempꝰ aliquid faciendi. Sꝫqn̄ eſt luminoſi temꝑatum aꝑtum ſolet dici bonūtempus eſt. Spūaliter tempus peccati eſt obſcurum circa cognitōnem ſūmi ⁊ veri dei. Eſt frigidūcircā dilectionem dei. et lutoſum per operationeminimūdi. Sed tempus gratie eſt clarum. qꝛ intellectus illuminatur circa cognitōnem veri. Eſt calidum. ꝙ affectus inflāmat̉ circa dilectōnem dei.Eſt pulcrū. qꝛ homo retrahit̉ ab oꝑatōne immundi. Vnde dr̄ canti. ij. Iā em̄ hyenis ſcꝫ frigiditastranſijt. imber ſcꝫ mortalitatis vel carnalitatis abijtet receſſit. flores ſcꝫ bone affectōnes apparueruntin terra nr̄a. tempus putatōnis aduenit. quo ſcilꝫpeccata et viciā debent a mentibꝰ ſeꝑari contritōneconfeſſione. ſatiſfactōne. quo etiā mali et inutilesa iuſtis et electis debent diuīdi. Quarto tempꝰobſeruat̉ qn̄ eſt magis fructificatiuū. ſicut agͥcolemultū obſeruant tempꝰ qnͥ plante et ſemina melius pn̄t fructificare. Ita ſpūaliter debet homo face̓