amor aūt eſt nexus ſeu vinculū ſe amantiū. gͦ ⁊cͣ.¶ Secunda ratō eſt. qꝛ ſpūſſanctus in vnitate ſb̓eſt cum patre et filio quod non poſſet niſi vna ⁊ eadem eſſet ſubſtantia patris et filij. et ideo oſtenditvnitatem cum patre ⁊ filio Vnde augꝰ. xv. de trinitate ſic ait. Garitaˢ qua pater diligit filiū et filiꝰpatrem que eſt ſpūſſanctus ineffabilem cōmunionem amhoꝝ demonſtrat. ¶ Tercia ratō eſt. qꝛ ſpirituſſanctus exit a patre et filio ꝑ eandem habitudinem ⁊ relatōnem ſeu notōnem que eſt cōmuniſſpiratio. ¶ Quarta ratō eſt. qꝛ ip̄e ſpūſſanctꝰ eſtvnio et cōmunio ꝑ quam omnes vnimī deo et communicamus bona diuina et p̄cipue ſtimmā bonitatem. Guius ratō eſt. qꝛ ip̄e ſpūſſanctus eſt amoramor aut niter omnia dona eſt pͥmum donū. eoꝙquidqͥd donat̉ ꝓprio amore donat̉. Vnde qꝛ ſpūſancto omnia dona donant̉ nobis. ideo ip̄e ſiue perip̄m dicit̉ nexus vnio vel conmunio patris et filijEt hoc qͣtuor modis. ſcꝫ effectuue. relatiue. oſtenſiue. obiectiue ¶ Primo effectiue. qꝛ ei ſcꝫ ſpūiſancto attribuit̉ effectus vnionis ſiue cōmuniōis deipatris et dei filij ad nos. ¶ Secundo ſpūſſanctuseſt cōmunio vel vnio pr̄is et filij relatiue. qꝛ ip̄e ſpirituſſanctꝰ refert̉ ad pr̄em et filium ratōne vniushabitudinis. qꝛ eſt cōmunis ſpiratō pr̄is et filij ẜmquam eſt ab illis. ¶ Tercio ſpūſſanctus eſt nexusvel vnio pr̄is et filij on̄ſiue̓. qꝛ ip̄e oſtendit vnaꝫ eteandem ſubſtantiā eſſe patris et filij. Hec alexan.pͥma ꝑte ſum. q. xv. de ꝓceſſione ſpūſſancti. artiiij. vtrū ſpūſſanctus ſit nexus vel cōmunio vel vniculum patris et filij. in cor. ſolu. ¶ Quarto ſpūīſſāctꝰ eſt amor patris infiliū et filij ī patrē obiectiuevel terminatiue. Cuius rato eſt. qꝛ cum amans ſitex quo exit amor. et amatū ẜm ratōnem intelligendiſit inquod terminat̉ amor. cū pater amat filiūpoteſt dici ſpūſſanctus amor filij in patreꝫ ¶ Vbinota ꝙ aliquid tendere in alteꝝ duobꝰ modis poteſt intelligi. Vno mō ſubiectiue̓. TTūc em̄ aliquidtendit in alterū ſubiectiue qn̄ aliquid in ip̄o realitponit ſicut in ſubiectō. Verbigr̄a. ſicut calor ē veltendit ab igne in aqua vt inſtrumentū. et ſic ſpūſſanctus non eſt amor patris in filiū vel ecōuerſo.qꝛ nec in patrem nec infiliū tendit ſicut in ſubiectum. Cum em̄ pater amet filiū vel ecōuerſo nō poteſt dici ꝙ pater aliquid ponat in filio vt in ſubiecto. vel ꝙ pater aliquid recipiat a filio. Alio mōaliquid tendit in alterū obiectiue. vt verbigr̄a. ſic̄viſio tendit in rem viſam. ⁊ amor in amatū. et hocmodo ſpūſſanctus dicit̉ amor pr̄is in filiū et econuerſo. Guius rato eſt. qꝛ cum ſpūſſanctus proce.dat ꝑ modū amoris ſicut filius ꝑ modū intellectꝰſicut filius eſt verbū patris ꝓducentis. ita ſpūſſanctus eſt amor pr̄is et filij vt ꝓducentiū eū. et ideoſpūſſanctus eſt a patre ī filiū ſicut in obiectū amatum et ecōuerſo. Vn̄ in patrē terminat̉ amor filiet in filiū terminatur amor patris ſicut in amatuꝫHec b. t. i. ſcri. ſē. di. iiij. arti. ſb̓ eodē titu. i cor ſo¶ Ꝙ iſta tria ſcꝫ proceſſio datio et miſſio inter ſedifferūt.Ca. xi.Atet igr̄ ex p̄miſſis ꝙ ſpūſſanctus a patre et filio qͥnqꝫ modis emanat. Prīo ꝑmodum ſpiratōnis. vtꝫ ſupͣ. capi. pͥmoꝙ ſpūſſanctus dicit̉ tercius ꝓpter ꝓprietatem id ēſpiratōnem. Secūdo ꝑ modum ꝓceſſionis. vtꝫ.ſupͣ. capi. iij. Tercio ꝑ modū ꝑfectōnis. qꝛ vt perſona ſubſiſtens et verus deꝰ. vtꝫ ſupͣ. capi. iij. iiij.et vij. Quarto ꝑ modū amoris vel voluntatis. vtꝫſipͣ. capi. ix. Quinto ꝑ modū connexionis. vtꝫ.ſipͣ. capi. ix. ⁊ x ¶ Ad maiorē tn̄ euidentiaꝫ predictorū nota ꝙ iſta tria. ſcꝫ proceſſio. miſſio et datōinter ſe differūt ratōne. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ꝓceſſioinquantū proceſſio dicit realem diſtinctōnem et reſpectum a pͥncipio a quo procedit ⁊ non ad aliqueterminū vel eternū vel tempalem. Datō aūt nō im.portat diſtinctōnem a pͥncipio a quo dat̉. qꝛ idempoteſt dare ſeip̄m. Verbigr̄a. Nampater in diui.nis dans vel coīnunicans eſſentiā filio non diſtīguitur ab eo qd̓ dat. ſcꝫ ab eſſentia quaꝫ dat. quiaeiſentia eadem eſt numero in pr̄e et filio: Vn̄danſnon ſꝑ diſtinguit̉ ab eo quod dat. qꝛ aliqn̄ poteſtdaro ſeip̄m. vt patet. ſed diſtinguit̉ ab eo cui datſcꝫ a filio. Similiter etiā recipiens vel accipiens n̄ſemꝑ diſtinguit̉ ab eo quod accipit. qꝛ aliquis poteſt ſeip̄m accipe. ſicut ẜuus manumiſſus. vt dicit bea. tho. pͥmo ſcrip. ſen. diſt. v. arti. vtrū eſſetia in diuinis ſit terminus generatōnis: in ſolutōne: iij. argū. Sed miſſio importat habitudinē ſeudiſtinctōneꝫ. et ad pͥncipium et ad terminū. ſcilicꝫad euꝫ ad quē mittit̉. ¶ Primo dico. ꝙ miſſio importat habitudinem vel diſtinctōneꝫ realem ad pͥncipiū ſcꝫ ad euꝫ a quo mittit̉. Cuius ratō eſt. qꝛ ꝑhoc ꝙ aliquis mittit̉ oſtendit̉ quedam ꝓceſſio miiſi a mittente. vel ẜm imperiū. ſicut dn̄s mittit ſeruū. vel ẜm conſilium. ſicut cōſiliarius dicit̉ regemittere ad bellandum. vel ẜm originem. vt ſi dicat̉ꝙ arbor mittit florem. qꝛ originat̉ ab ea ¶ Secundo dico ꝙ miſſio importat habitudinē termini adquem mittit̉. vt modo aliquo incipiat ibi eſſe. velqꝛ pͥus ibi omnino non erat quo mittit̉. ſicut illudquod mouet̉ localiter. vel qꝛ incipit ibi aliquo mōeſſe quo pͥus ibi non erat. Miſſio gͦ poteſt cōuenire diuine ꝑſone. non qͥdem ẜm motū localem. Cꝰratō eſt. qꝛ in miſſione corꝑali et locali qͥcunqꝫ mit.titur ab aliquo diſcēdit ab eo. ⁊ ad locum aliquemde nouo vadit vbi omnino non erat pͥus. quod īdiuinis ꝑſonis locum nō habet. ¶ Et miſſio dupliciter poteſt cōuenire diuinis ꝑſonis. Vno mō ẜmꝙ miſſio ex vna ꝑte importat ꝓceſſionē originis amittentē. Alio modo ẜm ꝙ miſſio ex alia ꝑte imp.tat nouū modum eſſendi in creatura. Vt verbigtia de miſſione filij et ſpūſſancti. Nam in miſſionefilij includit̉ vterqꝫ reſpectus. ſcꝫ eternus. inqͣꝫtūꝓcedit a pr̄e. et temꝑalis. ſcꝫ qͣꝫtum mittit̉ a pr̄e īiundū ẜm ꝙ incipit nouo mō. id ē viſibiliter per
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten