Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ſcrutari omnia. non qꝛ inuenire poſſet aliquid qd̓neſciat. ſed qꝛ nihil relinquit quod plene non cognoſcat. Iob vlti. Scio ꝙ nulla te latet cogitatio.Et ſb̓dit. etiam ꝓfunda dei. tum qꝛ ip̄e ſolus ſuaꝫeſſentiam comp̄hendit. tum qꝛ ip̄e ſolus iudicia etmiſteria de ſaluatōne et damnatōne. et de temporohorū nouit. Secundo modo exponit̉ ſic. Spiritus dei ſcrutat̉ omnia. qꝛ ſcrutari nos facit et inquirere. ſicut dicit̉ ad romͣ. viij. poſtulare. qꝛ po.ſtulare nos facit gemitibꝰ menarrabilibus. Ꝙ autem ſolus deus cognoſcat omnia confirmat apo.ibidem ſimilitudine. qꝛ ſicut ea que ſunt homīs. puta cogitatōnes et voluntates a nullo poſſunt ſcirniſi ab anima hominis quā ſpm̄ dicit. ita ea q̄ ſuntdei niſi ſpūs dei. Quarto ꝙ ſpūs ſit deus proboratōe completōnis. ſic. Eſſe vbiqꝫ ſolius dei eſt ꝓprium. Ita dicit ipſe ieremie. xxiij. Celum et terraꝫ ego impleo. ſed hoc cōuenit ſpūiſancto. Sap̄pͥmo. Spus dn̄i repleuit orbem terraꝝ. non quadam parteꝫ ſed totū. qꝛ ẜm grego. Non eſt locusvbi non eſt deus. Nec replet totū p̄ ſui diſtenſioneſed per pn̄tiam ſue eſſentie et ꝑ efficaciā ſue conti.nentie. qꝛ omni creature eſt pn̄s conẜuando et gubernando eam. Augꝰ. Vbiqꝫ eſt deus. inter omīanon incluſtis. ſi ip̄ omnia non elatus. extͣ om̄ia n̄excluſus. infra omnia nō dep̄ſſus. Et iteꝝ in pͣs:Quo ibo aſpū tuo aūt quo a facie tua fugia. Siaſcendero in celuꝫ ⁊cͣ. Quod verbū duobo modisexponit̉. ſcꝫ lr̄aliter et ſpūaliter. Primo lr̄aliter.Oſtendit em̄ noticiā dei eſſe vniuerſaleꝫ. et ꝙ nihilpoſſit latere cognitōnē dei tali ratōe. Dūo ſunt ꝙmaterialem viſionem impediūt. ſcilicꝫ diſtantia ettenebra. diſtantia obiecti et tenebra medij. Primio gͦ dico. ꝙ nulla diſtantia obiecti pt̄ fallere latēvel impedire cognitōnē dei. eoꝙ vbiqꝫ attingit. qd̓ſic ꝓbat. Triplex eſt diſtantia. Prīa eſt diſtātia altitudīs. vn̄ dicit. ſi aſcendero in celū ⁊cͣ. ⁊ talis nōimnpedit. qꝛ ip̄e dicit. tū illic es. pr̄ nr̄ qui es in cel̓.Re ſupͣ ibidē. pr̄ nr̄. ca. qui es in celis. Secūda qdiſtātia ꝓfunditatis. ibi. ſi deſcendero ad infernūet talis nō pt̄ late cognitōꝫ dei. qꝛ dicit ades. De vtroqꝫ d̓r̄ iob. xi. Excelſior celo eſt et quid facies:ꝓfundior inferno et vn̄ cogͦſces. Tercia eſt diſtā.tia longitudīs. ibi Si ſūpſero pēnas meas dilucūlo et hitauero ⁊cͣ. ⁊ tal̓ nō pt̄ impedire cognitōnēdei. qꝛ dicit. etem̄ illuc manꝰ tua deducet me Secūdo tenebra vel obſcuritas medij nō pt̄ impedirecognitōꝫ dei. ibi. et dixim ꝑſona pc̄toris. forſitatenebre circūdabūt me. ſcꝫ vt abſcōdar a noticiadei. Certe nō. īmo vincit̉ et eſt ꝑuerſa cogitatio.qd̓ ꝓbat dicens. Et nox illuminatō mea. qꝛ nō obſcurabunt̉ a te. id ē nō dabunt̉ obliuioni. ſꝫ om̄iacogͦſcēt̉ a deo clare. qꝛ ip̄e dixit. ⁊ nox ſic̄ dies illuminabit̉. Scd̓o verbū p̄dictū exponit̉ moralit̓vel ſpūaliter. Oſtendit em̄ ꝙ nullus ſtatus ſcꝫ cul.pe vel gr̄e pt̄ latere cognitōnem dei. Primo ꝙ ſtatus culpe dicēs. ſt aſcendero ī celū. et ſi deſcenderoGpuſſanctusad infernū. In quibꝰ duo peccata tangunt̉. Prīopeccatū preſumptōnis ⁊ elatōnis dicens. Si aſcēdero in celum ꝑ ſuperbiam exemplo luciferi nō potero latere cognitōneꝫ tua. et quare: qꝛ tū illic esad vindicandū. Olo. ibidem. Si aſcendero in celūid eſt ſi me ſuperbiendo et preſumendo extulero. ſꝫde iuſticia mea ſuꝑbiero. inuenio te repreſſorē. qͥatu illic es. ſcꝫ ad ꝑcutiendū cuius eſt vera tuſticia Secundo tangit peccatū deſperatōis dicēs. Sideſcendero ad infernū id eſt ſi peccando venero inprofundū maloꝝ contemnens et nolens confiteridicam quis me videt non potero latere tua noticiāvel tuſticiam. et quare: qꝛ manus tua deducet me.id eſt pͥuabit me quod eſt valde horrendū. Secūdo oſtendit ꝙ ſtatus gr̄e non poteſt latere cognitōnem dei dicens. Si ſūpſero penas meas dilucūlo ⁊cͣ. Glo. Quero quo fugiam. ſed ſic potero fugere deu iratum. Quomō? Terte ſi ſumpſero pēnas meas. Augꝰ. in glo. Vult aſſumere duas pēnas. ſcꝫ duo p̄cepta caritatis. in quibꝰ tota lex pēdet et ꝓphete quas peccando ꝑdideram. vt qͣſiduabus alis pp̄arem me ad eundū vel volandū longe ⁊quibus erigar ſuperba p̄ſiimptōne ne mergar deſperatōne. Et qn̄? Gerte diluculo. Qui em̄ dilucūlo inſurgit: qui cito operibꝰ virtutū inſiſtit plꝰ poteſt ſe elogare qͣꝫ qͥ hora pͥma Et ſb̓bdit. Et ſi hitauero ī ext̓mo maris. Augꝰ. in glo. ibidē. Quid ēextremū maris. niſi finis ſeculi. Illuc tendimus etillic habitamꝰ mente. ſcꝫ ſpe et deſiderio hn̄tes alas gemine caritatis. Et ſubdit. Non ſit vobis requies niſi in extremo maris. id eſt in fine ſeculi. vtſeculum non amemꝰ ſꝫ eius finē Nā ſi in ſeculo me̓te et ſꝑe hītare volumus p̄cipitam̉ ī mari et demergim̉ ibi. Hec augꝰ. ibideꝫ Et ſb̓iūgit. et eī illuc manus tua deducet me. q. d. Status gr̄e vt predixnullo modo poteſt latere cognitōnem tuā. qꝛ illuo⁊cͣ. Olo. Manus tua deducet me illuc. ſcꝫ in celumvt erigar qͣſi mare non tangens ꝑ elatōnem. et teram ꝑ p̄ſumptōneꝫ. vnde hͦ non faciā ego ſed manus tua. id eſt gr̄a. miſericordia. et potentia tua q̄dedūcet me eundo vel volando duabꝰ alis id eſt duobus p̄ceptis caritatis. et tenebit me ꝑſeuerandone perdar̄. Vel deducet mē ꝑ ſpem. ⁊ tenebit ne cadam ꝑ deſperatōnem. Hec omnia glo. ibidem. Etbea. tho. contͣ gentiles. libro. iiij. ca. xvij. vbi on̄dit et probat ꝙ ſpūſſanctus eſt verꝰ deus qͣtuor ratōnibꝰ. Ꝙ ſpirituſſanctus ſit verus deus patet ꝑ qͣtuorCa. iiij.oꝑa que ſoli deo cōueniunt:Ecūdo poſt rōnes p̄miſſas qͥbꝰ ꝓbatū ēꝙ ſpūſſanctꝰ ē verus deus on̄do ꝑ qͣtuoroꝑa q̄ ſpūſſanctus facit q̄ ſunt oꝑa ſoliꝰdei. Nā deꝰ miſteria reuelat. oīa manifeſtat. cordanihitat. a culpa liberat et gr̄a ſcificat. Prio ei ꝓpriū opꝰ dei ē reuelatō miſterioꝝ. Et formo ſic ronē Reuelare miſteria ꝑ abſcōdita ꝓpriū opꝰ dei on̄dit̓ īſcriptu̓is Ita dr̄dan̄. ij: Eſt deꝰ ī cel̓. Glo col