Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Tercio dn̄s excludit mordinatā ſolicitudinē bo.na temporalia acquirendi ratōe ſingularis diligētie. ſic. Qui credit ſe dei tudicio diligentia et ꝓuidentia gubernari eſcam ſuam in manū dei debet cōmittere. ſed ita debet facere quilibet fidelis ad diffecentiam infideliū. qui de eternoꝝ ꝓuiſione non cōfidunt. Nam infideles ⁊ p̄cipue gentiles vt chriſodicit in rebꝰ humanis credūt fortunam eſſe prouidentiam. neqꝫ iudicio dei vitas ſuas gubernari extimant. Vn̄ nos qui ſumus fideles de ſpūalibusijncipaliter debemus eſſe ſoliciti. ſcientes ꝙ temporalia nobis ad neceſſitatem ꝓuenient. ſi fecerimusquod debemus. Vel ſic aliam ratōneꝫ format. Nōeſt pater pius qui non tribuit neceſſitatem filijs qͦrum indigentiam nouit. ſed pater celeſtis ſcꝫ deꝰſcit et vult prouidere. gͦ de eius bonitate et voluntate non debemus dubitare. neqꝫ inordinata ſolicitudine huiuſmodi ꝓcurare. Hec beatꝰ tho. ſcd̓a.ſco̓e. q. lv. arti. vj. in cor. q. ſilper illo verbomath̓vj. nolite gͦ ſoliciti eſſe ꝑ totum. Ita ꝙ ꝓuidentiavel ſolicitudo de futuro bona temporalia ꝓcurandieſt moderata et licita propt̓ tres cauſas. Primaeſt ex parte ordinis. ſcꝫ qꝛ non querūtur vt vltimꝰfinis. ſed in ordine ad vltimū finem. ſcꝫ ad habendumdeum. Secunda ratō eſt ex parte neceſſitatis. Si quis em̄ bona tempalia ad ſuſtentanda vite neceſſitatem pn̄tis querit non peccat. Terciaeſt ex parte temꝑis. Si quis enim procurando bona temꝑalia ſolicitudinē habuerit tꝑe ſuo conuenientembene facit. puta ꝙ tempore autumni competit ſolicitudo vindemie. et tempe eſtatis ſolicitudomētēdi. Nā talis ſolicitudo ē laudabilis. Iucta illud eccͣtes viij. Omni negocio tēpꝰ eſt ⁊ oportunitas. vbi ſupͣ. arti. vij. ī cor. q. Ecōtrario aūt ꝓuidentia vel ſolicitudo ꝓcurandi bona tꝑalia infutu̓oē mordinata tribꝰ de cauſis. Prima eſt. Si quisea appeterēt et queret tanquā finem ultimū. q hoceſt vti fruendis et frui vtendis quo nihiliniquiusvt augꝰ dicit. Secūda eſt. Si quis ea ſuꝑflueq̄reret vltra vite pn̄tis neceſſitatem. Tercia eſt.Si quis tempus ſolicitudinis p̄occuparet. Ibidēarti. vij. in ſolū. ij. argū. ꝑ totum. Vn̄ hanc ſolicitudinem ꝓhibet dn̄s math̓. vj. Nolite ſoliciti eſſein craſtinū. Graſtinus em̄ dies ſolicitus eſt ſibi ip̄iſufficit em̄ diei malicia ſua. In quo verbo facit triaPrimo ponit ſuam monitōnem vel ꝓhibitōnem dicens: ibi. Nolite ſoliciti eſſe in craſtinū. coꝙ mundana ſolicitudo habꝫ inter alia tria mala. Prio cm̄eſt damnoſa. ſecundo ſuꝑflua. tercio eſt laborioſaet afflictiua. Secūdo ponit monitōnis ratōnē. ibicraſtinus em̄ dies ⁊cͣ. Tercio ponit declaratōnemratōis. ibi. ſufficit eī diei malicia ſua. Que v̓ba exporūtur qͣtuor modis. Primo em̄ modo exponitchriſo. in omē. ſic. Nihil ita dolorem infert animevt ſolicitudo ⁊ cura. et ideo nolite ſoliciti eſſe ī cra.ſtinū. Et ſubdit cauſam dicens. Iluquid em̄ diescraſtinus non ſufficit ſibi. Habet gͦ oīs dies curaꝫupntaſuam. quid gͦ eum aggͣuas maiori cura que pertinet ad aliā die apponendo. Secūdo modo etiāchriſo. exponit dicens. ꝙ ꝑ hodie intelligit̉ quod ēneceſſariū in vita pn̄ti. ꝑ craſtinū aūt intelligit̉ ſuperfluū. q. d. Nolite ſoliciti eſſe in craſtinū. id ē ni.hil curētis ſuꝑ id quod vobis eſt neceſſariū ad vitam quotidianā. Quod em̄ ſciꝑfluū fuerit. ſcꝫ qd̓eſt cras curabit ſe. Et hoc eſt quod dicit. craſtinꝰem̄ dies ⁊cͣ. id eſt ſuperflua cum cong̓gaueris ip̄aſe curabūt. Te quidē eis non fruente inueniēt dominos multos qui ea procuret. Quid gͦ curas deillis quorū poteſtatem es alijs dimiſſurus. ACer.cio modo exponit augꝰ. in ẜmone dn̄i in monte dicens. Non dicit̉ craſtinū niſi p̄terito ſuccedat futurū. gͦ cum boni aliquid oꝑamur non temporaliaſed eterna cogitemꝰ. Sufficit em̄ dici malicia ſuaid eſt ſufficit ꝙ iſta ſume̓ vrgebit neceſſitas. quaꝫneceſſitatem maliciā nomīat. qꝛ penalis oſt nobis.ꝑtinet em̄ ad mortalitatem quod peccando meruimus Quarto modo exponit hilarius dicēs. Nolite ſoliciti eſſe in craſtinū. Iubem̉ non ambigere defuturis. ſatis enim eſt vite nr̄e maliciā dierū quibꝰviuimꝰ ſcꝫ peccata ſufficiūt vt contͣ hec pugnando omnis vite noſtre curā laborqꝫ verſet̉. Cei ſanteaūt cura nr̄a ipſa futura ſolicita ſunt. dū nobis et̄ne claritatis profectus deo ꝓcurante proponitur. De cauſa ſomnioꝝ ⁊ ꝙ ni gn̓ali ē duplex. Ca. j.omnia Circa ſomnia cōſiderare debemus tria. ſcꝫ ortū. effectum: reatum vel peccatū. Primo circa ſomnia conſiderare debemus ortum. ſcꝫ que eſt cauſaſomnioꝝ. qͣꝫtum ad hoc dico ꝙcauſa ſomnioꝝ ingenerali eſt duplex. ſcꝫ interioret exterior. Prīa cauſa ſomnioꝝ eſt duplex. Prima eſt animalis mentalis vel ſpūalis. ſcꝫ cogitatiovel affectō. inqͣꝫtum illa occurrūt hominis fantaſiein dormiendo circa que eius cogitatō eſt ⁊ affectōfuit immorata in vigilando. Secunda cauſa ſomniorū interior eſt corꝑalis diſpoſitō. Naꝫ ex diſpōſitōne interiori corꝑis formatur aliquis molus infantaſia conueniens talidiſpoſitōni. Sicut homīī quo frigidi humores abundant occurrit ꝙ ſit inaqua vel niue. Et propt̓ hoc medici dicūt eſſe ītendendū ſomnijs ad cognoſcendū iteriores diſpoſitōnes corporis. Secunda cauſa ſomniorū ē exterior. et hec eſt duplex. Prima cauſa exterior ſomnioꝝ eſt corꝑalis. ſcꝫ immutatō imaginatōnis velfantaſie. inqͣꝫtum imaginatō vel fantaſia dormientis immutatur vel ab aere continenti vel ex impreſſione celeſtis corꝑis. vt ſic dormienti alique fantaſie appareant conformeſ diſpoſitōni celeſtiū. Socunda cauſa ſomniorū exterior eſt ſpiritualis. quequandoqꝫ eſt a deo. qui miniſterio angelorum aliqua homībꝰ reuelat in ſomnijs. ẜm illud numeri.xij. Si quis fuerit inter vos propheta dn̄i ī viſiōe