Eyuonōſed etiā percipiendos. et eos qͥ a diligēti poſſeſſoreꝑcipi potuerūt: quod intelligendū eſt de fructibꝰqui ſtipſūt deductis expenſis factis cauſa fructuūexceptis illis fructibꝰ qui alias expenſi ſūt in vtilitatem eccleſie. ¶ Secundo vero modo. ſi nec volente nec ſciente ꝑ alios alicuiꝰ ꝓmotio procuret̉caret quidem ordinis executōne. et tenet̉ reſignare beneficiū quod eſt conſecutus cū fructibꝰ exiſtētibus. non aūt tenet̉ reſtituere fructus conſumptos. qꝛ bona fide poſſedit. ſcd̓a. ſcd̓e. vbi. ſupͣ. arti. vi. in ſolū. iij. argū. ꝑ totum. ¶ Tercio ſi aliqͥin monaſterio ſimoniace ſūt recepti debēt abrenūciare. Et ſi eis ſcientibꝰ commiſſa eſt ſimonia poſtcorciliūgn̓ale ſine ſpe reſtitutōis de ſuo monaſterio repellutur. et ad agenda ꝓpetuam penitentiamſūt ponendi in monaſterio regule artoris. vel in aliquo loco eius ordinis ſi artor ordo non inueniat̉Si vero hoc fuit ante conciliū gn̓ale: debent ī alijslocis eiuſdem ordinis collocari. Et ſi hoc fieri nonpt̄. diſpenſatiue debent in eiſdē monaſterijs recipinie in ſeculo euagent̉. mutatis tn̄ pͥoribꝰ locis et inferioribꝰ aſſignatis Si vero ip̄is ignorantibꝰ. ſiueante conciliū ſiue poſt ſimomiacē accepti poſtqͣꝫ vonunciauerūt pn̄t denuo recipi. mutatis locis vtdictū eſt. ſcd̓a. ſcd̓e. vbi ſupͣ. arti. vi. in ſolū. v. argū. ¶ Quinta diſtinctō eſt. ꝙ peccatū ſimoniaci.aūt eſt occultū aūt publicū. Si eſt occultū tunc iꝑſo ture pͥuatus eſt ordinis executōne quo ad ſeip̄m. nō tn̄ qͦ ad alios ordīs ꝯmuniōe pͥuatꝰ ē Nāſi pc̄tmeiꝰ n̄ ꝯſtat alteri. nō debꝫ crede peccatū eiꝰet ita cū bona conſcientia debꝫ ab eo ordinē accipeSi aūt peccatum eius eſt publicum. tunc nec ꝓpter p̄ceptum eius nec propter excōmunicatōnemdebet aliquis reciꝑe ordinem ab ip̄o queꝫ ſcit ſimoniace ꝓmotum. eo ꝙ nullus debꝫ alicii obedire adcōmunicandū ſibi in facto illicito. Vnde nullꝰ debet communicare ſibi recipiendo ab eo ordinem qͣcunqꝫ exconmunicatōne terxitus: ſiue ex quacunqꝫ cauſa. ſcd̓a. ſcd̓e. vbi ſupra. arti: vi. in ſolū. pͥmi et ij. argū. ¶ Sed forte queres an cū ſīmoniaco poſſit quis diſpenſare et eos promoue̓. Rn̄deoet dico ꝙ ſolꝰ papa poſſit diſpēſare cū eo qͥ ſcient̓eſt ſimoniace beneficiatus. In alijs aūt caſibꝰ poteſt etiā ep̄us diſpenſare. ita tn̄ ꝙ prius abrenunciet id qd̓ ſimomace acqͥſiuit. et tūc diſpenſatōnēconſeqͥt̉. vel ꝑuam. vel magna. vel maiorē. vel maximā. Parua quidē diſpenſatōꝫ. vt habeat laica cōmunionē. magnā aūt vt poſt pn̄iam ī alia eccleſiaī ſio ordīe pmaneat. maiorē. vt ī eadē eccleſia rōmaneat ſꝫ ī minoribꝰ ordinibꝰ. maxima vero vt ī eadē eccleſia etiā maiores ordīes exeqͣt̉. n̄ti vt p̄latōꝫ accipiat. ij. ij. vbi ſupͣ. arti. vi. ī ſo. vij. argūꝑ totū. Ꝙ omnis ſimulatō eſt peccatū. Ca. jImulatio Circa ſimulatōꝫ qͥtuor ꝯſiderare debemꝰ. ſcꝫ ratōne crimis. oppoſitōeꝫ mune.ris. cōditōꝫ gͣuedis. comꝑatōꝫmagnitudinis. ¶ Primo circa ſimulatōꝫ cōſideyare debemꝰ ratōnem crimis. Nā oīs ſimulatō ē peccatū. Hoc aūt ꝓbo qͣtuorratōibꝰ. ſcꝫ ratōe mendacij. ſcandali. intenti. et ſignati ¶ Prio omnis ſꝫmulatō eſt peccatū ratōe mendacij. ſic. Om̄ē mendaciū eſt peccatū. ſꝫ omīs ſimulatō eſt quoddā m̄daciū in ſignis exterioꝝ verborū et factoꝝ ꝯſiſtēsgͦ ⁊cͣ. Hec b. t. ij. ij. q. cxi. arti. j. in cor. q. in fine¶ Ad cꝰ euidentiā nota tria. ¶ Primū eſt. ꝙ qn̄fingimus aliquid quod nihil ſignat. ſiue fingamꝰſigno ſiue v̓bo ſiue facto. tūc ē medaciū et ꝑ cōſequēs peccatū. Qn̄ aūt v̓ba nr̄a vel facta fingēdoad aliqͥd ſignandū ordinant̉ vel referūtur. tūc ta.lis ficto nō eſt peccatū. Et hoc modo ſe finxit xp̄slongius ire. vt dr̄. luce. vlti. Qd̓ fecit ad ſignandū duo. ſcꝫ defectu credulitatis. et miſteriū aſcenſionis. ¶ Primo em̄ dn̄s ſefinxit longiꝰ ire ad ſignandū defectu credulitatis. ſcꝫ ꝙ ip̄e longe ab eorū fide erat. vt gregͦ. dicit ¶ Scd̓o dn̄s ſe finxit lōgius ire. ad ſignandū miſteriū aſcenſiōis. ꝙ ipſelongiꝰ erat iturꝰ aſcendendo in celū. vt bra. tho dicit. vbi ſupͣ. mmimediate. in ſo. j. argū. Ita ꝙ ille qͥꝑſigna vel v̓ba vel facta ſimulat vel p̄tendit de ſe aliqͥd qd̓ ē cū intentōe fallendi hͦ mendaciū eſt ⁊ peccatū. Si v̓o ſimulat aliqͥd nō intentōe fallendi ſꝫꝓpter vtilitatē alteriꝰ. ſic̄ ꝯtingit in figu̓atiuis locutōnibꝰ. hoc non eſt mendaciū nec ꝑ ꝯſeques peccatū ſꝫ meritoriū. vbi ſipͣ. Et in ſū. ꝯfeſſorū. libroiij. titu. xxxiiij. q. cclij. in pͥncipio. ¶ Secundū ēꝙ ſic̄ aliqͥs nō mentit̉ qn̄ tacet qd̓ eſt; ſꝫ qn̄ dicit qd̓non eſt. Ita qn̄ aliqͥs tacet peccatū ſuū quod habꝫnō ſimulat. imo qͥlibꝰꝫ extra confeſſionē tenet̉ hͦ facere. Sꝫ qn̄ aliquis ꝑ exteriora ſigna vel v̓ba veloꝑa p̄tendit quod n̄ eſt. tūc ſimulat ⁊ mentit̉. qd̓nulli licet. ſcd̓a. ſcd̓e. vbi ſupͣ. arti. i. in ſo. iiij. argͥTerciū eſt ꝙ ſicut aliquis ſe ſimulat bonū ꝑ bona ſigna vel v̓ba vel oꝑa: ita aliqͥs interdū ſe ſimulat malū. nō qͥdeꝫ ꝑ mala oꝑa. qꝛ ille qͥ mala oꝑat̉nō ſimulat ſe malū imo eſt realit̓ malus: ſꝫ ſimulatſe malū ꝑ oꝑa quē hn̄t aliquā ſpeciē mali. Et vtraqꝫ ſimulatō ē peccatū ſiue ſit de bono ſiue ſit de malo. Ibidē arti. i. in ſolū: iij. argū. ¶ Secūdo oīaſimulatō eſt pc̄t̄m̄ ratōne ſcandali. ſic. Ille qui eſtcauſa ſcādali alicuiꝰ peccat. ſed ſimulator ex eo ꝙnientit̉ vel ſigno vel verbo vel facto eſt cauſa ſcādali alterius. gͦ ⁊cͣ. Vnde ſuper illo verbo iſa. xvi. Intribus annis ⁊cͣ gloſa ſic dicit. In comꝑatōnē duorum maloꝝ leiuius eſt peccare aperte qͣꝫ ſanctitatem ſimulare. ſed aperte peccare ſemꝑ eſt peccatūgͦ ſimulatō ſemꝑ ē peccatū. Vbi nota ꝙ ex vnaparte ſimulatorie peccare eſt deteriꝰ qͣꝫ aperte peccare. eoꝙ talis modus ſcꝫ peccandi occulte eſt plurimū deceptōnis: Ex alia vero parte maius peccatū eſt ⁊ maiꝰ malū aꝑte peccare. eo ꝙ magis ꝓuocat alios ꝑ maliciam ad peccandū et ad exempluꝫqͣꝫ ille qui ſimulate peccat. vbi ſupra. arti. primoargumento contͣ. ⁊ in ſolū. iij. et. iiij. argumenti.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten