Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

qꝫ miſericordia dei plena eſt terra. Congregabo teglo. inter. de cūctis terris in̄ locū vnū. Vel dicas ſpūaliter. ꝙ in verbis iſtis ſcꝫ ad punctū ⁊cͣ tāgunt̉ duo. Primo modicitas humane tribula.tōis: ibi. ad punctū in modico derelinquā te. Nāquidquid patim̉ hic eſt modicū duplici ratōe Velreſpectu pctorū que commiſimꝰ. vel reſpectu pr̄emiorū que expectamꝰ. Sapꝫ iij. In paucis vexatiin multis bene diſponent̉. Secūdo tangit̉ imm̄ſitas diuine conſolatōis. ibi. et in miſeratōnibuˢmagnis congͥgabo te. id ē adu̓nabo te mihi vt ſismecum gloria. Quinto modo exponit̉ ſic. Adpunctū ⁊cͣ. Ex quibꝰ verbis dat̉ intelligi. ꝙ in preſenti exparte peccatoris ſunt duo. ſcꝫ culpa et pe.nitentia. et ex parte dei ſint duo ſcilicet iuſticia etmiſericordia. Primo gͦ qꝛ in peccatore eſt culpa mdeo eſt iuſticia. vnde ait. derelinquā te ſcꝫ ꝓpt̓ peccata tua. Secūdo qꝛ in peccatorē poteſt ⁊ debꝫ eſſepnīa. qꝛ debet ſe ꝓ pc̄tis punire. in deo eſt miſericordia qua debet ſubuenire. vnde ait ⁊ in miſeratō Ꝙ in xp̄o ſemꝑnibus magnis.fuit vnio. aliqn̄ ſeꝑatō. ſꝫ nūqua corrupto. Ca. xEcunda miſeria hominis qͣꝫtum ad corpꝰeſt corruptō. et ab iſta miſeria corpꝰ xp̄ifuit liberatū. Vnde ip̄e dicit in pͣsͣ. Necdabis ſanctū tuū videre corruptōnem. Vbi notaꝙ in chriſto ſemꝑ fuit v̓mio. aliqn̄ ſeꝑatō. et nun.qmͣ coruptō. Primo dico. ꝙ inchriſto ſꝑ fuitvnio. Nunqmͣ em̄ vel ī vita vel in morte diuinitasfuit a carne vel ab anima xp̄i ſeꝑata. hoc ꝓbat̉ qͣtuor ratōnibus. Prima eſt ex parte dei. qꝛ cū ſitimmutabilis ei quod ſibi ꝑfecte coniūctum eſt immutabilitatem p̄ſtat. vt ſcꝫ immutabiliter ei adhereat. Secūda ratō eſt ex parte xp̄i. qui ꝑ mortēquā ex obedientia patris ſuſtinuit non debuit ſuādignitatem amittere. ſed magis debuit clarificari Tercia rato ē ex parte noſtri. qꝛ ea que poſt motem xp̄i circa ip̄m acta ſunt ſalutaria nobis nō fuiſſent niſi diuinitas adiuncta eſſet. Vas tres ratōnes aſſignat bea. tho. iij. ſcri. ſen. diſt. xxj. de mote xp̄i. arti. j. vtrūī morte xp̄i diuīnitas a carnefuerit ſeꝑata. in cor. ſolu. Quarta rato eſt talisulto magis eſt vnionis gratia ꝑſonalis ꝑ quamdiuinitas eſt vnita carni in ꝑſona xp̄i qͣꝫ gr̄a filialis adoptōnis per quā aliqui ſanctificant̉. et etiaꝫmagis ꝑmanens ex ſui ratōne. ſed gr̄a adoptōisfilialis nunqͣꝫ ꝑditur ſine culpa. Cūgͦ in xp̄o nullū peccatū fuerit impoſſibile fuit ꝙ ſolueret̉ vnioouanitatis a carne ip̄ius. et ideo ſicut ante mortēcaro xp̄i vnita fuit ẜm ꝑſonaꝫ et ypoſtaſim verbodel. ita manſit vnita poſt mortem. Sed contraMath̓. xxvij. dn̄s in cruce pendens clamabat. deus deus meus vt qͥd dereliquiſti me. Quod exponens ambro. dicit. Clamat homo ſeꝑatōne diuinitatis moriturꝰ. gͦ videt̉ ꝙ in morte xp̄i diuinitasa carne fuerit ſeꝑata. Rn̄deo duobꝰ modis. Primo. ꝙ derelictō illa non eſt referenda ad ſolutōnēynionis ꝑſonalis. ſed ad hoc ꝙ deus pater eū expoſuit paſſioni. Vnde derelinq̄re ibi non eſt aliudqͣꝫ non ꝓtegere. Secūdo modo rn̄deo et dico ꝙxp̄us ibi dicit ſe derelictū qͣꝫtuꝫ ad illā or̄oneꝫ quadicerat. pater ſi fieri poteſt tranſeat a me calic iſte.vt augꝰ exponit in libro de gr̄a noui teſtamenti.Hec bea. tho. iij. ꝑte ſūme. de morte xp̄i. arti. ij.vtrū in morte xp̄i diuinitas fuit ſeꝑata a carne.ī cor. ſolū. et ī ſolū. pͥmi argū. Si autē diuinitasnunqͣꝫ fuit ſeꝑata a carne. multo minꝰ eſt ſeparata ab aīa. tū ꝓpter eaſdem ratōnes p̄dictas. tumetiā et adhuc̄ ampliꝰ inqͣꝫtum anima immediatiuset pluribꝰ modis verbo vnit̉ qͣꝫ corpus. Cū gͦ verbum dei in morte non ſit ſeꝑatum a corꝑe vt pro.baui ꝑ qͣtuor ratōnes. multo minꝰ eſt ſeꝑatuꝫ abanima. Hec bea. tho. iij. ſcrip. ſen. vbi ſtipͣ. arti. jq. ij. vtrū diuinitas in mortē xp̄i fuerit ſeꝑata abanima. in cor. ſolū. Et. iij. ꝑte. ſum. vbi ſupͣ. artiiij. in cor. ſolū. Ꝙ inmorte xp̄ifuit ſeꝑatō aīe a corꝑe. Ca. xjEcudo dico ꝙ in chriſto aliqn̄ fuit ſeꝑatōet hoc̄ in morte eius in qua facta eſt ſeparatō anime a carne. Hoc aūt ꝓbo dupl̓.Primo qꝛ in ſimbolo dicit̉. crucifixus mortuꝰ ⁊ ſepultus. ſed nullus homo dicit̉ mortuꝰ niſi ex hocꝙ anima eius a corꝑe eſt ſeꝑata. gͦ ⁊cͣ. Vbi nota.ꝙ hec eſt vera. xp̄us vel filius dei eſt mortuꝰ ratōehumane nature. Quod patet. qꝛ mors īnobis eſtẜm ſeꝑatōneꝫ aīe a corꝑe. ⁊ paſſio in nobis eſt ẜmleſionē corꝑis. vel etiā ẜm immutatōnem aīe. q̄ ſūtꝑtes hūane nature. ſꝫ hec omnia fuerūt in chriſtoratōe hūane natu̓e. gͦ ſimplr̄ eſt ꝯcedendū ꝙ xp̄seſt mortuus et paſſus. Similiter hec eſt vera. filiꝰdei vel xp̄us eſt immortalis. et hoc ratōne diuine p̄ſone vel diuine nature. Et formo ſic ratōneꝫ. Filiꝰdei vel xp̄us eſt diuina eſſentia. ſed non poteſt diciꝙ diuina eſſentia eſt mortua. gͦ nec debꝫ dici. ꝙ fi.lius dei ſit mortuus. Vnde hec eſt ſimpl̓r vera. filius dei vel chriſtus eſt immortalis. ſed tn̄ illa xp̄snon eſt mortuus eſt vera ẜm quid et falſa ſimplicit̓qꝛ ad veritatem affirmatiue ſufficit ꝙ ẜm aliquamnaturam cōueniat quod de ꝑſona dicit̉. ſed ad veritatē negatiue oportet ꝙ ẜm neutrā natura cōueniat. Vnde hec. xp̄s non eſt mortuꝰ eſt falſa ſimpliciter. Hec bea. tho. iij. ſcri. ſen. diſt. xxi. de morte xp̄i. arti. iij. vtrū xp̄us vel filius dei debeat dicimortuus in duobo argumentis. contra. et in corſolū. et in ſolū iiij. argumenti Secūdo ꝙ in morte chriſti aīa a corꝑe fuit ſeꝑata probo ſic. qꝛ ī ſimbolo dicit̉ ꝙ xp̄us deſcendit ad inferos. ſed nō deſcendit ẜm carnem ſed ſꝫm aīam. gͦ anima eiꝰ fuita corpore ſeꝑata in morte eius. Hanc ratōnem tā.git bea. tho. iij. ꝑte ſtim. q. l. arti. iij. vtrūm morte chriſti fuerit ſeꝑatō diuinitatis ab anima. ī corſolū. in fine. Sed forte q̄res. vtrū fuit idē numero corpus xp̄i viuentis et mortui. Rn̄deo et dico. ꝙ idem poteſt accipi duobo modis. ſcilicꝫ idem