Si aūt multiplicatō humanign̓is tolleret̉. vel na.tura aliqua que ad ꝑfectōnem vniuerſi cōfert ſubtraheret̉. vel naturalis reꝝ ꝑfectō ab vniuerſo tolleret̉. imnꝑfectū eſſet. quod n̄ decet diuinā ſapiētiāgxc ¶ Sꝫ forte arguēs in oppoſitū. ſic. Nullꝰ ſapiens ponit theſaurū ſuū in loco in quo maculamontrahit. ſed aīa eſt p̄cioſiſſimꝰ theſaurꝰ dei. vt.pote dei imagine inſignita. ergo non decet diuināſapientiaꝫ vt anima tali corꝑi infundat̉ ex quo maculam contrahit. ¶ Rn̄deo tribus modis. Primoqꝛ ſicut non eſſet ſapiens qui theſaurū in mūdo lo.co conſeruabilem in immundo reponeret. ita eſſetvalde inſipiens qui theſaurū non aliter conſeruabilem etiam in loco immūdo non collocaret. et precipue ſi emūdandi theſaurū poſſibilitas remaneret¶ Secūdo mō rn̄deo et dico: ꝙ macula vel culpa n̄contrahit̉ in vnione aīe ad carnem. ſed ex volūtate pͥmi parentis ¶ Tercio rn̄deo et dico. ꝙ qmiuisilli qui ī peccato originali naſcūtur ſūt obnoxij vtpriuent̓ illa partipatōne diuine bonitatis que ī patria beatos efficit. tn̄ participant facultatē ꝑticipādi illam. Vnde non deficit penitus opus dei a fine.p̄cipue cū ꝑueniendi in finem vltimū non tollaturfacultas. Hec bea. tho. ij. ſcrip. ſent̉. diſt. xxxij. arti. v. in argū. contͣ. et in cor. ſolū. et in ſolū. pͥmiiiij. et v. argū.Ꝙ fomēs velconcupīa pluribꝰ nominibꝰ noīatur. Ca. v.O maiorem tn̄ p̄dictorū euidentiaꝫ eſt ſci.endū. ꝙ fomes vel concupīa. xiiij. nominiAbus noīatur. Vbi nota. ꝙ fomes accipitvel ex ꝑte cōiuncti. vel ex parte anime. vel ex partecarnis. ¶ Primo em̄ ſi fomes accipit̉ ex parte coniuncti. ſcꝫ ex ꝑte anime et carnis dr̄ triplr̄. Prio nōminat̉ concupiſcibilitas in ꝑuulis. Secūdo concupiſcentia in adultis. Tercio libido cū iam inclinat īactū. ¶ Secūdo ꝓut accipit̉ ex parte anime dicit̉ſex mod. Primo viciū. qꝛ quandā oppoſitōneꝫ habet ad virtutem. Secūdo dr̄ corruptō ꝓpter diminutōnem boni naturalis. Tercio dr̄ langor ꝓpterinueteratōnem in illa. Et hec tria ſūt in comꝑatōne ad bonū. Quarto dr̄ infirmitas ꝓpter impotentiaꝫ reſiſtendi motibꝰ malis. Quinto dr̄ feditas ꝓpter inquinatōnem ſpūaliū. Sexto dicit̉ ꝓnitas ꝓpter inclinatōnem appetitus ad malū. vt infirmitasſit contͣ potentiā. feditas contra pulcritudinē. ꝓnitas contͣ diſpoſitōnem ad bonū. Et hec tria ſuntincomꝑatōne ad malū. vtꝫ ¶ Tercio vero ꝓut fonies vel concupīa accipit̉ ex ꝑte carnis qͥnqꝫ nominibꝰ noīatur. Primo em̄ dicit̉ lex carnis. qꝛ infligitur ip̄i carni ex lege diuine iuſticie ꝓpter peccatumSecūdo dr̄ lex membroꝝ. qua dat quandā aptitudinē ad mala que fiūt ꝑ membra. Sercio dr̄ tirānus. qꝛ dn̄atur violent̓ in quibuſdā mēbris. Quato dicit̉ ſtimulus carnis. qꝛ ſtimulat ad peccatumQuinto dr̄ fonies. qꝛ concupīa fouet ardorem peccati in carne. vt ex carne foueat peccatū in animaBel ip̄a concupīa dicit̉ fomes. qꝛ ardet in nobis.Vnitenciāqꝛ caro concupiſcit aduerſus ſpiritū et econtͣ. Vn̄ambro. Fomes eſt quidā morbidꝰ affectꝰ qui cōmouet ad illicitū deſideriū. et iſte eſt concupiſcentia. Hec alex. ſecūda ꝑte ſū. q. xxxj. de nominibusxiiij fomitis vel concupīe. in cor. ſolū.¶ Ꝙ tres ſunt differentie ſeu ſpēciēs ſentencie ⁊que.Ca. j.Entencia. Girca ſentencia conſideranda ſūt tria. ſcꝫ differentiacontinentia. ſubleuantia. ¶ Pri.mio circa ſentenciā conſiderandaeſt differentia. Nam tres ſūt diſ Cfferētie ſeu ſpeciēs ſentencie. Eſtem̄ ſentencia p̄ceptōnis. excōmunicatōnis. diffinitōnis: Primo em̄ ſentencia p̄ceptōnis vel p̄ceptiua dicit̉. cū maior aliquid p̄cipit minori. Re. ſupͣp̄ceptum. et ſupͣ. obedientia. et ſupͣ. maior. ¶ Secūdo ſentencia excōmunicatōnis vel excōmunicatiua eſt a qualibꝫ legitima cōmunione vel a quolibꝫactulegitimo ſeꝑato. et hec eſt duplex. Vna eſt oſeꝑat a ſacramentis. ab ingͣſſu eccleſie. et acōniūnione fideliū. et hec dr̄ anathema. id eſt excōmunicatō maior. Alia eſt que ſeꝑat a ſacramentis tm̄. et hdicit̉ excōmunicato minor. Re ſupͣ. excōmunicatō¶ Tercio ſentencia diffinitōnis vel diffinitiua eſt.ꝑ quam pͥncipalis queſtio diffinit̉. Vel ſentēcia diffinitiua eſt. que finem negocio imponit. que continere debꝫ abſolutōnem vel condemnatōnem. Velſententia diffinitiua eſt poſt quā latā nihil querit̉.et qua lata iudex eſſe deſijt. et quā ſnīam ſemel lataꝫiudex reuocare non pt̄. nec ampliꝰ iudicare de ip̄alicet poſſit exequi eam. et hoc perū eſt in iudice delegato. qꝛ ordinariꝰ iterū ꝓnūciare pt̄. ſi pͥma ſentencia quā tulit nulla ſit ip̄o ture. ¶ Quarto dicoꝙ eſt ſentencia interlocutoria. et talis eſt que nonſuꝑ pͥncipali ſed ſuꝑ alijs queſtionibꝰ ꝓfert̉. ſcꝫ inter principiū cauſe et finem emergentibꝰ. vt eſt deteſtē repellendo. ſiue de dilatōne danda vel nō et ſimiles. Vel forte ideo dr̄ interlocutoria. qꝛ inter ptes loquendo ꝓfert̉ ſine ſcripture ſolēnitate. Hecin ſūma cōfeſſionū. libro. iij. ca. xxxiij. rū. de ſen.tencia diffinitōnis. q. xxvij. et. xxviij ꝑ totū.¶ Ad hoc ꝙ ſentencia teneat ſeu valeat quinqꝫ inſe debet hr̄e.Ca. ij.Ecūdo circa ſentenciā conſideranda ē cōtinentia. Ad hoc em̄ ꝙ ſentencia teneat ſeuvaleat quinqꝫ condicōes in ſedebet hr̄ePrimo em̄ ꝓferri debet a iudice ꝓprio. Secūdo debꝫ ferri ſedendo Tercio debꝫ ferri ī ſcripto. Quātodebꝫ ferri ī loco publico. Quīto debꝫ ferri ī die claro n̄ feriato. ¶ Primo em̄ ſnīa debet ferri a iudiceꝓprio. eoꝙ ſnīa a n̄ ſuo iudice lata nulla eſt. Ideodicit. raijmū. libro pͥmo. Hoc aūt modo ſentenciaquā xp̄us ꝓferet ſuꝑ bonos et malos eſt vera ſnīaeoꝙ eſt ꝓprius iudex omniūiuſtorū et peccatorumet ideo ſoli chriſto conuenit de omnibus iudicare:Require ſupra. iudicare quare cōuenit chriſto.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten