Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

muia dum vni obuiare nitim̉ ex alia ꝑte motus illicitus ſubriꝑe poteſt. Cuius ratō eſt. qꝛ non poteſtcimul intēto volūtatis renitētis eſſe ꝯtͣ diu̓ſa ī actu Terciū eſt. ꝙ motus illicitus ſenſualitatis prouenit ex duobo. vel ex corꝑali cōplexione. vel ex mētali apprehenſionē. Primo ex diſpoſitōne vel cōplerione: et tunc nullꝰ motus illicitus ſic ꝓueniens ēpeccatū. Guiꝰ ratō eſt. qꝛ tales motus nō ſubiacētinperio ratōnis vel volūtatis. Secūdo tales motꝰilliciti ſenſualitatis ꝓueniūt ex mentali apprehenſione. et in eis eſt veniale peccatū. Guiꝰ ratō eſt. qꝛ talis app̄henſio ſubiacet imperio ratōnis vel volūtatispoteſt em̄ ratō vel volūtas ꝓhibere vſum vel actuꝫcuiuſlibꝫ potentie app̄henſiue et motū cuiuſlibꝫ organi. et maxime in abſentia ſenſibilis ẜm tactum.quod ſi non facit eſt in ſenſualitate veniale peccatū Quartū eſt. ꝙ peccatū habꝫ eſſe in tribꝰ. ſcꝫ inpolūtate. in ſenſualitate. in membris exterioribus. Primo peccatū habꝫ eſſe in volūtate effectiue. inqͣꝫtuꝫ pͥma cauſa peccati eſt volūtas. ſiue ꝑ ſe. ſiueꝑ accidēs. vtꝫ immediate. Re. ſupͣ. pͥma cauſa peccati. Secūdo peccatū habꝫ eſſe in actū ſenſtalitatis ſubiectiue. ſcꝫ peccatū veniale et nō mortale. vtꝫcapi. p̄cedenti. Tercio peccatū habꝫ eſſe in membris exterioribꝰ ſubiectiue. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ cūmēbra exteriora debeant obedire ratōni et volūtati. cūapplicant̉ p̄ter ordinem ratōnis tunc in eis eſt veniale peccatū. Hec bea. tho. ij. ſcrip. ſen. diſt. xxiiij.in ſecūda ꝑte. diſt. arti. ij. vtrū in ſenſualitate poſſit eſſe peccatū. in cor. ſolu. et in ſolū. iiij. argū.Et in q. diſpu. de veritate. q. xxv. arti. v. in cor.ſolu. Ꝙ ſenſualitas a rebellione liberari non poteſt in hac vita.Ca. vj.Darto et vltimo pͥncipaliter circa ſenſualitatem conſideranda eſt duratō. Si em̄quis querat quanto tꝑe motus illiciti ſonſualitatis duret in nobis. puta qͣꝫto tꝑe rebellio ſēſualitatis ad ratōnem et carnis ad ſpiritū in nobismaneat. Rn̄deo et dico. ꝙ in vita iſta ſenſialitasa p̄dicta corruptōne et rebellione liberari nō poteſtniſi ꝑ diuinū miraculū. vt fuit in beata v̓gine quefuit miraculoſe a fomite liberata. Ꝙ aūt nullꝰ a p̄dicta infectōne et corruptōne naturaliter valeat liberari triplr̄ probo. ſcꝫ ratōne. ſimilitudine et ſuffi.cienti diuiſione. Prīo ratōne ſic. Neceſſitas peccandi ſaltē venialiter conſequit̉ neceſſitate moriendi. ſed in hac vita neceſſitas moriendi non tollit̉.gͦ nec neceſſitas peccandi ſaltem venialiter vt predici. et ſic nec corruptō ſenſualitatis ex qͣ predictaneceſſitas venit. Vnde ſicut homo naturalit̓ morit̉et ad immortalitatem reduci nō poteſt niſi miraculoſe. Ita naturaliter concupiſcibilis tendit ad delectabile. et iraſcibilis in arduūi vel difficile. etiā p̄teroroinem ratōnis. Vn̄ ꝙ corruptō iſta oīo remoueatur nō poteſt eſſe niſi miraculoſe virtute ſuꝑnatūrali. Secūdo hoc idē probo ſimilitudine vel exēplo. Alam ẜm ph̓m vij. ethi. temꝑatus non caretGuſualitasomnino ꝯcupiſcentijs. ſꝫ ꝯcupiſcētijs vehementibꝰ.qͣles pn̄t eſſe in incōtinente. Tercio hoc idē ꝓboex ſufficiēti diuiſiōe vel inductōe. ſcꝫ ex ꝑte medici.medicie. morbi. natu̓e vel cauſe. Prīo ex ꝑte medici. ſic. Licꝫ ei deꝰ ſit potēs omnē morbū curare. tn̄iẜm ordine ſue ſapīe diſpoſuit et voluit. vt oīs morbus vel corrupto in hac vita nō curet̉. ⁊ hoc ꝓ meliori. vt infra patebit et p̄cipue capi. ſequenti.Secūdo p̄dicta ſenſualitatis infectō in hac vita n̄naturaliter curat̉ ex ꝑte medicine. ſic. Licet eī donū gratie quod ꝑ xp̄m confert̉ ſit efficaciꝰ qͣꝫ peccatū pͥmi hominis. nō tn̄ ordinat̉ p̄dictū donū ad remouendū corruptōnem p̄dictam que eſt nature. ſꝫad remouendū culpam ꝑſone. ercio hoc idemꝓbo ex ꝑte culpe vel ſequele. ſic. Licet em̄ talis corruptio ſit contͣ ſtatū nature pͥmitus inſtitute. ē tn̄conſequēs pͥncipia nature ſibi derelicte. Quarto hͦ idem ꝓbo ex parte finalis cauſe. ſic. Deus nōdebet remoue̓ omnio illud ex quo ſequit̉ bonū. ſedp̄dicta corruptō eſt ad multa vtilis. et precipue̓ adviciū elatōnis vitandū. et ideo cōueniens eſt vt infirmitas ſenſualitatis maneat. ẜm ꝙ dicit apo. ſecūde ad coꝝ. xij. Ne mag̓tudo reuelatōnū extollatme datus eſt mihiſtimulus carnis mee ⁊cͣ. Et ideopoſt baptiſmū remanet in homine hec infirmitas.Sic̄ ſapiens medicꝰ dimittit morbū aliquē nō curatū. quia talis curari non poſſit ſine ꝑiculo maioris morbi. Hec bea. tho. in queſtionibꝰ diſputa.tis de veritate. q. xxv. de ſenſualitate. arti. vij. argu. contͣ. et in cor. ſolu. in fine. ⁊ in ſolū. v. argūꝑ totum. Ꝙ quedam ſūt peneeternales. et q̄dam tꝑales. et quo tollunt̉. Ca. vijD maiorem tn̄ euidentiā p̄cedentis capituli eſt ſciendū. ꝙ quedā ſūt pene eternales.q̄dā vero ſūt tꝑales pene. Per baptiſmuꝫgͦtollit̉ illa pena eternalis quedebet̉ ꝑſone ex peccato originali. ſcꝫ carentia viſionis diuine. non autōtollit̉ tꝑalis que debet̉ nature ex peccato originaliet huiuſmodi ſūt fomēs et mordinata concupiſcētia vel pugna. ſcꝫ rebellio carnis ad ſpiritū. famesinfirmitas. neceſſitas moriendi et ſimilia. Vbi nota. ꝙ penarū tꝑaliū quedā imponūtur et aſſumūtur. vt ieiunia. ⁊ corꝑalia et ſpūalia exercicia. et laborioſa oꝑa. et ab om̄ītꝑali pena ſatiſfactoria baptiſmus abſoluit. Quedā vero ſūt pene ex peccatooriginali contracte vel inflicte. vt fomes et alie ſupͣdicte. et ab iſtis baptiſmꝰ non abſoluit. Vn̄ deꝰvult penas huiuſmodi remane̓ triplici ratōe. Prima eſt ad manifeſtandā equitatē vel infallibilitateꝫdiuini iudicij. vt ſcꝫ illa ſententia quā dictaueratde morte ade et poſterorū eius immobilit̓ permaneret. Vn̄ ab illa ſententia nemo euadit. Secunda eſt ad on̄dendū fructū paſſionis xp̄i. qꝛ ſi dominꝰ curaret naturā et fomitem filius naſceret̉ īmunis a culpa. nec indigeret regn̓ari a xp̄o deo. vt igit̉ om̄es paſſiōes ſe cogͦſcāt hr̄e data eſt virtꝰ ſacmn̄to baptiſmi a paſſione xp̄i. qd̓ ad hͦ ē ordinatū