QuiidalūꝘ aūt elemoſina ſit cōmunius bonū ieuinio et oratōne patet. qꝛ elemoſina eſt cōmune bonū eam facienti et eaꝫ recipienti. illa aūt duo ſcꝫ ieiuniū ⁊ oratio ſūt ſingularia bona. ¶ Tercio clemoſina ē magis ſatiſfactoria qͣꝫ ieiuniū et oratō ratōne ſue bonitatis. ſic. In ſatiſfactōne principaliꝰ requirit̉ bonitas actus qͣꝫ penalitas. ſed elemoſina plus habꝫ deratōne boni qͣꝫ ieiuniū et oratō. quod ꝓbo dupliciratōne. Prima eſt. qꝛ elemoſina immediatiꝰ ſe habet ad caritatem qͣꝫ illa duo. Secūda rato eſt. qꝛ elemoſiria eſt cōmunebonū eam facienti et eam recipienti. vt patet ſupͣ in ſecūda ratōne. nō auteꝫ illaduo. gͦ elemoſina eſt magis ſatiſfactoria qͣꝫ ieiuniū¶ Secūdo elemoſina plus valet ad remiſſionē peccatorū qͣꝫ oratō. Guius ratō eſt. qꝛ licet oratō magis reddat hominem familiarem deo qͣꝫ elemoſinaſicut vita contemplatiua qmͣ vita actiua. tamenmultiplicatō interceſſorum per elemoſinam ad impetrandū peccatorū remiſſionē plus valet qͣꝫ valeat oratō vnius ſingularis ꝑſone. Et ꝓpter hoc elemoſina magis inducit̉ vt vniuerſalis medicia peccati qͣꝫ alia duo ſcꝫ ieiuniū et oratō. ſicut dicit̉ luc̄.xj. Date elemoſinā et omnia munda ſūt vobis. Etapo. pͥme ad thimo. iiij. Pietas ad omnia valet.Tercio oratō eſt magis ſatiſfactoria qͣꝫ ieiunium.Cuius ratō eſt. qꝛ magis ſatiſfacit illud bonum qd̓ſanat peſtes mentis qͣꝫ illud quod ſanat peſtes carnis. ſed oratōne ſanant̉ peſtes mentis. ieiunio aūtſanantur peſtes carnis. vt hiero. dicit. gͦ oratō cōpletius virtutem ſatiſfactōnis habet qͣꝫieiunium.Hec bea. tho. qͣrto ſcrip. ſen. di. xv. de elemoſinaarti. ij. q. ij in cor. q. ꝑ totum. et in ſolū. ij. argūnienti. ¶ Ad maiorem tn̄ euidentiā predictorū nōta ꝙ ꝑ ſatiſfactōnem tria bona cauſant̉. Primū eſtimpetratio gratie. Secūdū eſt remiſſio pene. Terciū eſt purgatō reliquiarū culpe. Modo igr̄ elemoſina plus valet qͣꝫtum ad primū. ſcꝫ qͣꝫtum ad impetratōnem gratie. ieiuniū plus valet qͣꝫtum ad remiſſionem pene. ſed oratō plus valet qͣꝫtum ad reliqͥarū culpe purgatōnem. Hec petrus de taren. qͣr.ſcrip. ſen. diſt. xv. circa ſecundū ꝓbleuma. arti. ijq. v. in cor. q.¶ Quid ſit ſcandalum.Capi. j.Tandalum. Circa ſcandalū conſideranda ſunt tria. ſcꝫ deſcriptōquidditatis. condicō qualitatis.perfectio caritatis. ¶ Primo circaſcandalū conſideranda eſt deſcriptio quidditatis. Nam ſuperillo verbo math̓. xv. Scis quia phariſei audito hͦverbo ſcandaliſant̉. beatus hiero. diffiniens ſcan.dalū ſic dicit. Scandalū eſt dictū vel factū minusrectū prebens alteri occaſionē ruine. Et ſb̓dit hieroni. ꝙ illud quod grece ſcandalū dicit̉ nos offenſionem vel ruinam vel impactōnem pedis poſſumꝰdicere. quod probat per exemplū dicens. Ꝙ ſicutin via corpōrali aliquis alteri obicem ponens ſcilicꝫlapidem vel aliquid huiuſmodi ex quo cadit dicit̉alteri ſcandalum facere. ſic in via ſpūali qui ſuio dicto vel facto vel malo exemplo trahit aliū ad pec.candum dicit̉ ſcandalū facere. ¶ Ad maiorem tamen noticiā ſcandali nota quatuor. ¶ Primuꝫ eſtꝙ in diffinitōne ſcandali non fit mento de peccatiscordis. qualia ſunt cogitatō vel concupiſcentia mali. Cꝰ ratō eſt. qꝛ illud quod nō poteſt eſſe obex peloccaſio ruine alterius non habꝫ ratōnem ſcandaliſed cogitatō vel concupiſcentia mali cūin corde lateat nec innoticiam alterius veniat niſi ꝑ ſigna aliqua ſcꝫ ore vel opere non poteſt eſſe ruine alteriꝰoccaſio. gͦ concupiſcentia mali vel cogitatō mali deſeſcandalum non dicunt̉. ¶ Secūdum eſt. ꝙ materia ſcādali dicitur eſſe omne illud quod dictū pelfactū defectū rectitudinis habet. ſiue quod ẜm ſeeſt malum. ſiue quia habet ſpeciem mali. Cuiꝰ retio eſt. quia vtrūqꝫ ſcꝫ dictū vel factuꝫ quod ẜm ſeeſt malum et quod habꝫ ſpeciem mali poteſt p̄berealteri occaſione ruine. et ideo non ſolū mala ſꝫ etiāſpeciem mali habentia cauenda ſūt. vt dicit apo.pͥme ad theſſo. v. Ab om̄i ſpecie mali abſtinete vos¶ Terciū eſt. ꝙ dictum vel factū nō rectū alteriꝰpoteſt prebere occaſione ruine alterius et non cauſam. Cuius rato eſt. quia nihil poteſt eſſe hominſufficiens cauſa peccati niſi voluntas ꝓpria. et ideodictū vel factū vel exemplum malū alterius nō eſttanqmͣ perfecta vel ſufficiens cauſa. ſed tanqͣm imperfecta vel inſufficiens cauſa ad ſpūalem ruinaminducendā. Propt̓ quod dicit iero. ꝙ ſcandalū eſtdictū vel factū minus rectū prebens alteri occaſio.nem nō cauſam ruine. ¶ Quartū eſt. ꝙ occaſioruine alterius poteſt accipi tribo modͣ. Primo exꝑte agentis et patientis. Secūdo ex parte agentiset non patientis. Tercio ex parte patientis et nō agentis. ¶ Primo modo occaſio ruine alterius poteſt accipi ex parte agentis et patientis. ſicut quādo ad inductōnem alterius qui ruma ꝓximi procurare intendit proximus peccat. et tale ſcandaluꝫeſt actiuū et paſſiuū. SSecūdo modo occaſio ruine alterius poteſt accipiex parte agentis et nō patiētis. ſcꝫ qn̄ aliquis ſuo dicto vel facto vel malo exemplo intendit et vult aliū inducere ad peccandūet tamen eius peccato alius non conſentit. et taloſcandalū eſt actiuū ſine paſſiuo. ¶ Tercio mō occalio riuine poteſt accipi ex parte patientis et nonagentis. ſicut quando preter intentōnem operis aliquis male diſpoſitus ex hiuiuſmodi opere indū.citur ad peccandū. puta cum aliquis bonis inuidꝫaliorum. ⁊ tale ſcandalum eſt paſſinū ſine actuuo.Ut verbigratia. ſicut ſi aliquis in via plana offenderet pedem ſuum et caderet ex ſua indiſcretione.ita viā cum non haberet obicem non eſſet cauſavel occaſio ruine ipſiꝰ ſꝫ indiſcretō ambulantis veldefectꝰ aliqͥs exiſtes in ipſo. Sic qn̄ aliqͥs bona itētōe facit aliqͥd vel dicit qd̓ de ſe n̄ eſt natū inclinaread peccatū et tn̄ ex hoc aliqͥs ad peccata inclinat̉.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten