latria exhibenda. gͦ ſoli deo eſt ſacrificiū exhibendūRe. ſupͣ. honor qui debet̉ deo. ¶ Tercio hͦ idem ꝓbo autoritatibꝰ. Et prīo autoritate exo. xxij. Quiimmolat dijs occidet̉ pt̄ deo ſoli. Secūdo autoritate bea augu. iiij. de ciui. dei. Cui ſacrificandū cōfuit niſi ei quem deū aut ſciuit aut putauit aut finxit. ¶ Tercio autoritate augu. ibidem ſic dicentis.Creatura ratōalis ſi non colit deū miſera eſt. qꝛ pͥuatur deo. Si aūt colit deū non vult ſe coli ꝓ deogͦ ſacrificiū ſoli deo eſt offerendū. ¶ Quarto hͦ idēprobo autoritate beati augu. ibidem ſic dicentis.Verus ille mediator dei et hominū homo xp̄us ih̓scum in forma dei ſacrificiū cū patre ſumat cū quovnus eſt deus. tamen in forma ſerui maluit eſſe ſācrificiū qͣꝫ ſumere ſacrificiū. ne hac occaſione qͥſquā eſtimaret ſacrificandū eſſe creature. ac ꝑ hocipſe ſacerdos eſt offerens et ipſe oblatō. cui rei ſacramentū quotidianū voluit eſſe eccleſie ſacrificiūHec alex. iij. ꝑte ſūme. q. xxxv. arti. v. Re. ſupraſacerdos capi. pͥmo de chriſto.¶ Ꝙde tribus bonis debemus offerre ſacrificium deo etquibus.Ca. ij.Ecundo circa ſacrificiū conſiderare debe.mus de quo fieridebet. Nam omne ſacrificium debemus offerre deo. vel de bono mē̓tis. vel de bono corꝑis. vel de bono rei exterioris.Cuius ratō eſt. quia de illis bonis debemꝰ offerreſacrificiū deo que habemus a deo. Vnde cū triplexbonū habeamus a deo. bonū anime. bonū corporisbonū rei exterioris. gͦ de his tribus bonis debemusofferre ſacrificiū deo ¶ Primo em̄ bonū interiꝰ. ſcꝫanime offerimus deo interiori quodam ſacrificio.ſcilicet p̄deuotōnem et oratōnem et alios interio.res actus mentis. et hoc eſt ſacrificiū pͥncipale. Reſiipͣ. honor de quatuor actibꝰ interioribꝰ quibꝰ honoramus deū ¶ Secūdū bonū quod offerimus deoeſt bonum corporis: quod deo quodāmodo offeri.mus in ſacrificium per martiriū et abſtinentiam etcontinentiam. ¶ Terciū bonū quod habemꝰ a deoeſt bonū exterioris rei. de quo ſacrificiū offerimusdeo duobꝰ modis. ſcꝫ mediate et immediate. directe et indirecte. Primo quidem modo directe. quādo immediate res noſtras offerimꝰ deo. Secūdoindirecte. ſcꝫ qn̄ eas communicamꝰ proximis ꝓpter deuꝫ. Et ꝓpter hunc modū miſericordia quamhomo impendit homini prout eſt opus vtile hominiſi non fiat ꝓpter deum non eſt ſacrificiū. ſi autemfiat talis miſericordia ꝓpter deum eſt ſacrificiuꝫ etres diuina. vt augꝰ dicit. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓oq. lxxxv. arti. iij. in ſolū. iij. argū. ꝑ totum.¶ Ꝙ omnes tenent̓ ſacrificiū deo offerre. Ca. iijErcio circa ſacrificium conſiderare debemus a quo fieridebet. Nam omnes tenentur quodāmodo offerre ſacrificiū deo.Ad cuius euidentiam nota hic duo. ¶ Primuꝫ eſtꝙ duplex eſt ſacrificiū. ſcꝫ ſpūale et corporale. Primū eſt ſpirituale quod in interiori mētis deuotōneconſiſtit. et hoc ſacrificiū tenentur omnes offerredeo. Cuius ratio eſt. quia omnes tenentur offerre deo in ſacrificiū deuotam mentem. Hec bea. thoſcd̓a. ſcd̓e. q. lxxxv. arti. iiij. incor. q. Secūduꝫſacrificiū eſt corporale. vt patet capi. p̄cedenti immediate. Et iſtud ſacrificiū dupliciter poteſt cōſiderari. ſcꝫ qͣꝫtum ad oblatōnem. et qͣꝫtum ad deteminatōnem. Primo em̄ oblatio aliqua ſacrificiorūfuit neceſſaria in qualibet etate et apud omēs. Cuius ratō eſt. qꝛ illud quod eſt de iure naturali fuitſemꝑ et eſt apud omnes. ſed aliqua oblatō ſacrificiorū eſt de iure naturali. quod proboplocum a ſimili. quia ſicut ſe habet in rebus naturalibus ita īdiuinis. et ſicut ſe habet in rebus ſenſibilibꝰ vel corporalibꝰ ita in ſpiritualibꝰ. ſed in rebus naturalibꝰita ſe habet ꝙ inferiora ſubdūtur ſuꝑioribus. et inrebus ſenſibilibus apparet ꝙ ſerui offerunt dominis ſuis aliqua in recognitōne dominij. gͦ oblatioſacrificij que fit deo pertinet ad ius naturale. vbiſipra immediate. q. lcxxv. arti. j. in cor. q. ¶ Secūdo mō ſcꝫ ſacrificioruꝫ determinatō non fuit apudomnes eadem. quia ad determinatōnem ſacrificiorū aliter tenebant̉ illi qui non erant ſub lege. et aliter illi qui erant vel ſunt ſub lege. Nam illi qui nōerant ſub lege tenebant̉ ad aliqua ſacrificia exterius facienda in honorem diuinū ẜm condecentiamad eos inter quos habitabant. non aūt tenebantur determinate ad hec vel ad illa ſacrificia offerenda deo. Illi vero qui erant ſub lege veteri. vel quiſunt ſub noua tenentur ad determinata ſacrificiaẜm precepta legis. ſicut verbigr̄a. punitō malefactoris fuit apud omnes. ſed determinatō punitōisputa ꝙ tali vel tali pena puniatur non. ſed ex inſtitutōne diuina vel humana. A ſimili ad oblatōnemſacrificiorū tenent̉ omnes. ſed ad determinatōneꝫſacrificiorū non tenent̉ eodeꝫ modo. ſed aliter quinon erant ſub lege; et aliter qui erant vel ſunt ſublege. vt patet ibidem. arti. j. in ſolū. pͥmi. argumēti per totum. ¶ Secundū eſt. ꝙ licet oblato ſacrificij ſit de iure naturali. et ad hanc teneant̉ omnes. non legitur tamen adam deo ſacrificiū exterius ſcꝫ corporale obtuliſſe. qͣꝫuis obtulerit ſacrificium ſpūale ſcꝫ contritōnis et deuotōnis. Et hͦ triplici ratōne ¶ Prima ratō eſt. qꝛ ab illo a quo incepit mnhonoratōnis exemplū nō debuit ſumi ritus honorandi deū. ſed ab adam incepit exemplū inhonoratōis diuine cū pͥuaricatus eſt mādata dei. gͦ ⁊cͣ.Ibidē in ſolū. ij. argū. ¶ Secūda rato. qꝛ ab illo aquo incepit eccleſia. debuit incipe ritus cole̓dideūſcꝫ oblato ſacrificioꝝ. ſꝫ eccleſia nō incepit ab adaeo ꝙ adā poſt iuſticiā in qua fuit creatus incidit inpeccatū mortale. ſed incepit eccleſia ab abel qui p̄mus tenuit innocentiā vite. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercia ratō eſtqꝛ ſicut dicit augꝰ ſuper gen ad lr̄am. Adam eratſpūali mente p̄ditus. vnde etiā poſt lapſū cōuertebat ſe potius ad ſacrificiū ſpūale ſcꝫ cōtriti cordisAlij v̓o n̄ ita p̄diti ꝯuertebat ſe ad ſac̓ficiū exteriꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten