Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ij Secundo apoſtoli qn̄qꝫ laborauerunt ratōne ſupererogatōnis. vtꝫ per id quod habet̉ pͥme coꝝ..x. vbi dicit apoſtolus ꝙ non eſt vſis pt̄ate quaꝫhabebat viuendi de euangelio. Hoc aūt apoſtolusfecit triplici ratōne. Prima eſt ad auferendū occaſionem p̄dicandi p̄ſeudo ꝓphetis. qꝛ propter ſola teibtiaporalia p̄dicabant: Secūda eſt ad vitandū grauamen eoꝝ quibꝰ p̄dicabat. Sercia ad dandū exem.plū eperandi ocioſis. Vnde ſcd̓e ad theſ. iij. dicitNocte et die oꝑantes vt formā daremus vobis adimitandū nos. Non aūt ꝓpter hoc religioſi tenentur apoſtolū imitari. cū non teneant̉ ad omēs ſu.pererogatōnes. Vnde nec alij apoſtoli manibꝰ operabant̉: Hec b. t. ſcd̓a. ſcd̓e. q. clxxxvij. arti. iij.vtrū religioſi tenent̉ manibꝰ oꝑari. in ſolū: v. argu. Vnde religioſi tenent̓ principaliter cōtemplatoni vacare. qm̄ eſt actus melior. conſequenter autemtenent̓ manibꝰ oꝑari vel exteriori actōi vacare. vel ꝓpter ſuam neceſſitatē vel propter alioꝝ vtilitatem. Hec alex. ſcd̓a. par. ſiime. q. xxxij. vtruꝫreligioſi tenent̉ ad opꝰ manuale. in cor. ſolū. et īſolu. argumenteꝝ. Ꝙ religioſis licet de clemioſinis viuere et hoc quadrupl̓r Capi. ixVarto dico ꝙ licet religioſis de elemoſi.nis viuere. Vbi nota ꝙ religioſi de elemoſinis ſibi qͣſi debitis pn̄t viuere quadrupliciter. Primo ſi p̄dicent autoritate p̄latoꝝ. ſecūdoſi ſint miniſtri altaris. tercō ſi niſiſtūt ſtudio ſacreſcripturo. quarto ſi bona tꝑalia que habebant mo.nentur et p̄cpuenaſterio larguitur. pn̄t de elemoſinis factis monaſterijs viuere. Hec bea. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxvijarti. iiij. vtrū. liceat religioſis de elemoſinis viue̓.incor. ſolū. iucta finem. Sed ꝙ iſte modus ſcꝫviuendi de elemoſinis non ſit cōueniens arguēs qͣdruplr. Primo qꝛ non videt̉ ratōnabile ꝙ aliqͥsdimittat ſua et q̄rat aliena de quibꝰ viuat. Rndeomi ad octu. excitent ad ſitaet dico ꝙ hoc non eſt incōueniens. vt quī ſtīa dimiſit ꝓpter aliquid qd̓ in vtilitatem alioꝝ vergat. dehis que dant̉ ab alijs ſuſtentet̉. Tū qꝛ ſi hoc noneſſet. ſocietas humana p̄manere non poſſet. Cuiꝰratō eſt. qꝛ ſi aliquis circa ſua ꝓpria tm̄ ſolicitudinem gerer et. non eſſet qui cōmuni vtilitati deſeruiret. et ideo optimū bonoꝝ erit ſocietati. ꝙ illi quī p̄termiſſa ꝓpriorū cura deẜuiūt comum vtilitati. doelemoſinis ſuſtentent̉ ab his quorū vtilitati deſeruuiūt. verbigr̄a. ꝓpter hoc etiā et milites de ſtipendijs alio ⁊ viuūt. et rectoribꝰ ciuitatū de cōmuni puidet̉. ſic a ſimili illi qui de elemoſinis viuūt vt ſequant xp̄m. ad hoc omnia dimittūt vt comum vtilitati deſeriuāt. ſapientia et eruditōne et exēplo populū illuſtrantes. vel oratōne vel interceſſione ſi.ſtentantes. Secūdo in contrariū argues ſic. qꝛinconueniens videt̉ ꝙ aliquis ab aliquo impudenter accipiat. qd̓ patet. qꝛ darido et accipiendo eqͣlitas iuſticie ſeruat̉. cuius contrariū facit ille qui deelemoſinis viuit et accipit ⁊ non rependit. Rn̄deoet dico ꝙ ex hoc patet ꝙ non turpit̉ viuūt illi quiReligioſusde elemoſinis viuūt. Cuius ratō eſt. qꝛ ip̄i maioraimpendūt qͣꝫ recipiūt. ſcꝫ ſpūalia. Qui em̄ alteꝝ tuuat fit particeps operis illius et in bono et mnmalo. Tercio argues ſic. Diuere de elemoſinis videtur alijs pauperibꝰ eſſe damnoſū. cuiꝰ ratio eſtqꝛ ſūt quidam quos oportet alioꝝ beneficijs ex neceſſitate ſuſtentari. quoꝝ bn̄ficia optet ꝙ diminūant̉ ſi illis qui de elemoſina viuūt ꝓuideatur. Rn̄deo et dico. ꝙ illi qui &e elemoſinis viuūt magis fiut alijs pauperibꝰ vtiles alios ad miſericordie oꝑaverbis et exemplis ꝓuocando. qͣꝫ fiāt damnoſi adſiiſtentatōnem aliorū bn̄ficia recipientes. Quarto arguēs ſic. ad perfectōnem virtutis maxime requirit̉ libertas. Quanto em̄ aliquid fit liberiꝰ tan.to virtuoſius. Huic aūt lib̓tati magnū p̄iudiciuꝫgenerat viuendo de elemoſinis. Cuiꝰ rato eſt. qͥanon poteſt eſſe quin homo vereatur offendere cumcuius benefrcijs viuit. Reſpondeo et dico ꝙ illi dͥde elemoſinis viuūt pauptatem ſectantes et diui.tias contementes animi libertatem non perduntpropter aliqua modica que ad ſuſtentatōneꝫ vitoab alijs accipuit. cū homo libertatē nō ꝑdat niſi ꝓpter ea que in affectu ſuo dn̄ant̉. Vnde ꝓpter ea q̄homo contemnit ſi ſibident̉ libertatem nō ꝑdit.Quinto arguēs ſic. Eius qd̓ ex alteriꝰ voluntatedependet facultatem non habemꝰ. ſed ex voluntatedantis dependet ꝙ ex ꝓprijs detur. gͦ non ſufficienter ꝓuidetur ſuſtentatōni vite illoꝝ qui de elemo.ſinis viuūt Rndeo ⁊ dico ꝙ qͣꝫuis hoc qd̓ ex ꝓprijsdatur ex dantiū volūtate dependeat. nō propt̓ hoceſt inſufficiens ad ſūſtentandū vitā pauperū xp̄i.Cuiꝰ rato eſt. qꝛ viuere de elemoſinis nō dependetex volūtate vniꝰ ſꝫ ex volūtate multoꝝ. Non ē aūtꝓbabile ꝙ in multitudine fidelis populi non ſintmulti qui prompto aīo non ſb̓ueniat neceſſitatibꝰeoꝝ quos in reuerentiahn̄t propter ꝑfectōne virtutis. Non eſt aūt incōueniens ſi etiā neceſſitatesſuas exponant et neceſſaria petant. vel ꝓ alijs vel ꝓſe. Hoc etiā et apoſtoli feciſſe legūtur. n̄ ſolū ab il.lis quibꝰ p̄dicabant neceſſaria recipientes: qd̓ magis pt̄atis erat qͣꝫ mendicitatis. ſꝫ etiā ꝓ pauꝑibꝰqui erant in ieruſalem qui ſua dimittentes in pauꝑtate viuehant. Hec bea. tho. contͣ gen. libro. incapi. cxxxj. vbi ponūtur obiectōnes contͣ moduꝫviuendi in pauptate de elemoſinis. et ibideꝫ capi.cxxxv. vbi ponūtur ſolutōnes p̄dictarū obiectō. Ꝙ religioſis licet mendicare. et no.ta ꝙ aliqui mendicat qͣtuor & cauſis. Capi. x.Vinto dico ꝙ religioſis licet mendicare.Vbi nota ꝙ aliqui mendicāt qͣtuor de cauſig. ſcꝫ cauſa cupiditatis. humilitatis. nōceſſitis. vtilitatis. Primo aliquimendicant cauſa cupiditatis. puta cū quis mendicat ex cupiditate habendi vel augendi diuitias. et talis mēdicitasvituperat̉ qꝛ eſt illicita. Un̄ talem mendicitatē ꝓhibet apoſtolꝰ pͥme ad theſ. iiij. Oꝑemini manibꝰ veſtris ſic̄ p̄cepimꝰ vobis. ⁊ vt honeſte ambuletis ad