ra n̄e. viā mādatoꝝ tuorū cucurri. mortificabit̉hic ꝑ culpā et in futo ꝑ pena. ¶ Scd̓o mō exponicur. ſic. Qui negligit viam ſtīa id eſt chriſtū. qͥ eſtcia ꝑ qua venit̉ ad pr̄em. ſicut ip̄e dicit. ioh̓. xiiij.emo venit ad patrē niſi ꝑ me. mortificabit̉. id eſtmorte eterna damnabit̉. Et merito. qꝛ cōtemnenꝙ viā ſepat ſe a via et a vitā. Chriſtꝰ autē eſt viaeritas et vita ioh̓. xiiij. ¶ Tercio modo exponit̉qc. Qui negligit viā ſua id eſt vitam ſu ī qͣliter viuat. ſcꝫ bene et male. vel cui ẜuiat. ſcꝫ deo vl̓ mūdonorfificabit̉ id eſt damnabit̉. ¶ Quarto mō exporit̉. ſic. Qui negligit viā ſuam. id eſt qͥ nō cōſiderat ſolicite oꝑa ſua. mortificabit̉. id eſt gra pͥuabit̉vbi ſup. arti. iij. in cor. q. et argu. ꝯtͣ. ¶ Iercionota originē. nam inior amor dei cauſat in dei oꝑenegligētia. et amor ſui cauſat fraudū etiam. et imprudentia cauſat negligētiā et timor dei excludit eā¶ Primo minor amor dei negligētia cauſat in quātum ex defectu feruoris caritatis in deū homo efficitur negliges. ſi em̄ homo deū feruenter diligeret innullo negligeret. ¶ Scd̓o amor inordinatꝰ ſui cauſat fraudulētiā. de qua ieremīe. xlviij. dr̄. Maledictus qͥ facit opus dei fraudulent̉. Suꝑ quo verbogreg̓. ſic dicit. et habet̉ inglo. fraudem ī dei opereppetrat. qͥ corꝑalis rei pͥmio. qui laudiˢ verbo. quimo conſituare dibhūani iudicij gr̄a oꝑatur. Et ꝑ oppoſitū ſolꝰ in deioꝑe fraudem nō facit. qui in ſtudio bone actōis vigilat. nec ad corꝑalis rei pͥmia. nec ad laudis v̓banec ad hūani iudicij gratiā anhelat. ¶ Tercio iniprudentia oppoſita prudentie. vt patet ibidē. q. liijarti. j. argu. contͣ. cauſat negligētiaꝫ. Vn̄ ꝓuertid. Cuius ratio eſt. quiaxxj. Theſaurꝰ deſiderabilis et oleuꝫ in habitaculoiuſti. et vir imprudens diſſipabit illud. Qd̓ v̓bumpus. ¶ Ad̓ mnibumduobꝰ mod exponit̉. ¶ Prīo. ſic. Theſaurꝰ deſiderabilis. id eſt caritas boni nomīs et vtilitas recti oo deformitatem. llinperis. et oleū in habitaculo iuſti. id ē pinguēdo dilectōnis et deuotōis in corꝑe iuſti. et vir imprudesdiſſipabit illud. vel mortalit̓ peccādo vel nō ꝑſeuerādo vel negligendo. Illā negligentia ꝯſiſtit ī nō eligodobonū. pigriciū in nō oꝑando. deſidia v̓o in nonꝯtinuādo. ¶ Scd̓o exponit̉. ſic. Theſaurꝰ deſide abilis. id eſt aīa deo amabilis. et oleū ſcꝫ gr̄e celeſtisin habitaculo id eſt in corde viri tuſti. et vir imprudens id eſt ſugͣgeſtor mali vel perſecutor. diſſipabit illud ſcꝫ corpꝰ. quia aīe noce̓ non pt̄ ¶ Quarto mō timor excludit negligētiaꝫ. It a dr̄ eccͣi. vij.Qui timet deū nihil negligit. ſicut em̄ ſecuritas eſtnegligētie mater et cauſa. ita diligētie mater eſt timor. Quiem̄ deū timet timore filiali nihil negligitde his que vult fieri deꝰ. ſimi iter qͥ deū timet timore ſeruili nihil negligit face̓ vt euadat penas. Vniob̓. iij. Verebar omīa oꝑa mea ſciens ꝙ non ꝑcisdelinquēti. q. d. Cū timore examīabaꝫ omīa operamea ſcꝫ mala indifferent̓ et bona. ſciēs ꝙ n̄ parcisnō ſolū trāſgredienti. ſꝫ etiā delinquēti et negligēti.et foc in die iudicij quo fut examīato. premīato. etpa nro oīm. ¶ Sꝫ forte dices contͣ .ſ. ꝙ deus nōprudēriapuniet ſed parcet. Ita dr̄ ſapiē. xlj. Parcis omnibꝰdn̄e qꝛ tua ſūt. Rndeo et dico. ꝙ deus p̄cit peccantibus qͥ ſe corrigūt in pn̄ti. nunqͣꝫ tn̄ parcet peccatis quin illi puniat. vel hic vel in futuro. aliqn̄ veroecontrio facit. ¶ Ꝙ incōſtantia opponit̉ prudētieEcūdo pͥncipalit̓ incōſtantia. Ca. v.opponit̉ prudentie. Cuiꝰ ratō eſt. qͥa ſiq̄p̄ferri maiꝰ bonū minori bono ꝑtinet adprudentiā. ita deſiſtere a maiori bono ꝓpt̓ minꝰ bonū ꝑtinet ad imprudentiā. ſed incōſtans eſt ille qunō tenet ſe fortiter a maiori bono vt aſſequat̉ minꝰgͦ ⁊cͣ. ¶ Ad cuiꝰ euidentiā nota hic duo. ſcꝫ culpāet cauſā. ¶ Prīo nota culpā. Ꝙ em̄ incōſtātia ſitpct̄m triplicit̓ ꝓbo. ſcꝫ ex ꝑte rōnis. finis. et origis¶ Primo exꝑte rōnis. ſic. Vbi eſt defectꝰ rōnis ibieſt peccatū. ſed incōſtantia importat defectū rōis.in qͣntum incōſtans p̄fert minꝰ bonū maiori bono.gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o ex ꝑte finis. ſic. Ille qui non ꝑſiſtitvel nō ꝑſeuerat in bono vſqꝫ in finē peccat. ſed incōſtans nō ꝑſeuerat vſqꝫ ad finem. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercio ꝓbo ex ꝑte originis. ſic. Illud qd̓ orit̉ ex pct̄o eſt peccatū. ſed incōſtantia orit̉ ex peccato. gͦ ⁊cͣ. Scd̓aſcd̓e. q. liij. arti. v. incor. q. ¶ Scd̓o nota cauſā.lam incōſtantia orit̉ ex luxuria. ira muidia. cordis fallacia. ¶ Primo em̄ incōſtantia orit̉ ex luxuria. vt dicit greg̓. xxxj. moralū. Incōſtantia ē filialuxurie. Ratō huiꝰ eſt. qꝛ luxuria extinguēdo iudicium rōnis incōſtātiā cauſat. Vn̄ ph̓us dicit. vijethicoꝝ. ꝙ incōtinens ire audit qͥdem rōnem ſꝫ nōꝑfecte. Incōtinens aūt cōeupīe totalit̓ rōnem nōaudit. vbi ſupͣ. arti. vj. in ſolū. pͥmi argū. Re. ſupͣluxuriā. c. ij. et ſupͣ cōtumacia. c. vltīo. ¶ Scd̓oincōſtantia ex inuidia et ex ira cauſat̉ protrahendorōnem ad aliud. Ita dr̄ iacobi. iij. Vbi zelus et cōtentō ibi incōſtantia et om̄ē opus pͥuū. q. d. Vbieſt zelus. id eſt indignatō mentis vel ira vel inuidiaque ex ſuꝑbia ꝓcedunt. et vbi eſt cōtentō ſcꝫ in v̓bis que frequent̓ ſūt annexa ire et inuidie. ſicut diprou̓. xj. Vbi ſiperbia fuerit ibi erit et contumeliaibi et incōſtātia. id ē progreſſus de malo in malū. ꝙd. Nō ſtat firmꝰ in vno malo ſꝫ a malo cordis ꝓrūpit mn malū oris. qꝛ ex indignatōne cordis ſequitur ꝯtumelia oris. vbi ſupͣ. arti. vj. in ſolū. pͥmi argunienti. ¶ Tercio fallacia intentōnis et duplici.tas cordis incōſtantiā cauſat. ita dr̄ iacobi pͥmo.Vir duplex aīo incōſtans e in om̄ibꝰ vijs ſus. qd̓ſic exponit̉ duplex aīo. ſcꝫ qui fluctuat int̓ ꝯ identiam. et diffidentiā. incōſtās eſt in om̄ibꝰ opibo ſius.vel vir duplex aīo eſt. qui aliud geſtat ī corde et aliud in ore. de tali dicit̉ eccͣi. ij. De duplici corde.dicitur autē duplici corde potiꝰ qm̄duplici oꝑe. qͥdoloſitas et duplicitas et om̄is malignitas a corde procedit. math̓. xv. De corde exeunt cogitatonies. Vn̄ duplicitas animi eſt cauſa incōſtantie inqͣntum importat et cauſat v̓tibilitatē animi ad diu̓a. Vn̄ et terrēciꝰ dicit in eunucho. ꝙ in amore obellum ⁊ rurſus pax et inducie. vbi ſupra. arti. v.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten