Primo illatō ſentencie. ibi. ſuccidite. Secūdo on̄ditur occaſio cauſe. ibi. arborem. Tercio inflictōpene. ibi. et p̄cidite ramos eius. Quarto mitigatō ſentencie vel exhibitō miſericordie. ibi. verunitngermē radicū eiꝰ ⁊cͣ. ¶ Primo tangit̉ illatō ſentencae. ibi. Succidite. luce. xiij. Succide gͦ illam vtqͥd etiā terra occupat. glo. interli. Terra occupatqui locum quem tenet bonis operibus non exercetqui exemplo pͣuitatis impedimentū p̄ſtat ceteris.¶ Secūdo tangit̉ aſſignatō cauſe. ibi. arborem ꝑqua ſignat̉ peccator. Si em̄ querit̉ cauſa huiꝰ.ſcꝫ que cauſa inciſionis arboris extitit. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ eius nimia altitudo. glo. interli. Arbor mag.na non v̓tutum magnitudinē ſed celſitudinē. ſꝫ qaſuꝑbia eleuat̉. et ideo merito omnes exciduntur etcorruūt. luce. iij. Iam ſecuris ad radicem arborispoſita eſt. vbi greg̓. in om. Arbor huiꝰ mūdi eſt genus hūanū. ſecuris vero eſt redemptor noſter quipelut ex manubrio tenetur ex hūanitate. ſꝫ ferro incidet exdiuinitate. que videlicet ſecuris ad radicempoſita eſt. qꝛ et ſi ꝑ patientiā expectat. videtur tam̄quid futura eſt. Et ſubdit. Arbor aliqn̄ ſecuri percutit̉ et excidit̉ in ramis. aliqn̄ in corꝑe. aliqn̄ in radice ſecuris eſt mors. Qn̄ ergo inoriunt̉ conſangͣuinei et filij vel amittunt̉ poſſeſſiones et huiuſmodi. tūc arbor ſecuri ꝑcutit̉ ⁊ excidit̉ in ramis. Qn̄vero venit infirmitas ſed ſequit̉ ſanitas. tūc ꝑcutit̉ſecuri in corꝑe. ſed qn̄ ip̄a mors venit. tūc ꝑcutiturarbor et ſecuri p̄cidit̉ in radice. Vel alit̓ arbor ſuccidit̉. qn̄ ꝯſtantie v̓tꝰ paulatim temptatōnibꝰ attenu̓at̉ tandem funditus tollit̉. ¶ Tercio tangit̉ inflictō pene. ibi. Et p̄cidite ramos eius et excutitefolia eius ⁊cͣ. Nam ſucciſa arbore p̄cidunt̉ et ramiquia v̓tute animi deficiente paulatim bona oꝑa ſb̓trahunt̉. et ramus p̄cidit̉ qn̄ animi v̓tus in occulto et v̓tutis opus deficit in aperto. Sūcciſa igiturarborē id eſt v̓tute. ramiſqꝫ p̄ciſis. id eſt oꝑibꝰ bonis. folia excutiunt̉ fuctuſqꝫ diſpergit̉. qͥa deſinēte v̓tutum ꝓpoſito v̓tutumqꝫ exercitio. prius gratia bene loquendi vel p̄dicandi tollit̉. tandeꝫ ⁊ gratia recte intelligendi ſubtrahit̉. Et merito. Plꝰ eīſcandaliſat qͣm edificat audientes caſtigatō p̄dicatoris mali et pu̓ſi. Et ſequit̉. et fugiāt beſtie q̄ ſubtus eam ſūt et volucres de ramīs eius. Beſtie ſiquidem que ſub ea erant pͥus fugiūt qn̄ ſubiecti ip̄iusobedire detractant. et carnales quīqꝫ eius magiſtorium cōtemnūt. Volucres celi de ramis eius fugeeſt. ſpiritales etiā viros vite illius infamnia conſortia horrere et declinare. ¶ Quarto et vltimo tan.gitur mitigatō ſentencie et exhibitō miſericordie.mitigat em̄ ſua ſentenciā et iuſticiā. iacobi. ij. Miſericordia ſuꝑexaltat iudiciū. Vn̄ dicit. Verūtam̄germen eius in terra relinquite. tunc arbor quaſiradicitus euellit̉. qn̄ poſt perpetrata mala etiaꝫ indeſperatōne p̄cipitat̉. tunc em̄ arbor quaſi radicesſulas amittit. qn̄ peccator om̄eꝫ correctōꝫ perdit ⁊in deſperatōne cadit. Quid vtiqꝫ aliud huiuſmōiarboris germen radicū eſt poſt ruinā retinere. niſipoſt peccati lapſū pn̄ie propoſitū retinere. et penitentie fructū de diuina pietate ſperare. Quid ē gͦgermen in terra relinqͣre. niſi liberū arbitriū ſemꝑin viatorē manere. hoc ſiquidē donū in damnatisnō erit. malach̓. iiij. Non delinquet in eis radicemnec germē. q. d. Nō delinquet in damnatis radicem bone cogitatōnis nec germē bone affectōnis.Vel aliter. Radix eſt in occulto germē in aꝑto. q.d. In die iudicij non relinquet aīam nec corpꝰ impijs qͥn crement̓. licet nunqͣꝫ cōſumant̉. Et ſb̓ditet alligate vinculo ferreo et ereo. quid autē intelligit̉ rectiꝰ vinculo ferreo et ereo. qͣꝫ ꝑu̓ſitatis indomabilis cōſuetudo. inferro em̄ audatia vel du.ritia. in ere cōcupiſcentia vel iactantia. vel alliget̉vinculo ferreo hoc eſt temptatōne et tribulatōneduriſſima quē domet ſuꝑbia eius ferrū em̄ domatom̄ia. Et ſubdit. In herbis que foris ſūt vt ſcꝫ virentia ſeculi ꝑquirat et nihil de dituinis curet. Velaliter. Verbe q̄ foris ſūt ſunt bona infima ſcꝫ bonat̓rena. quaſi gͦ vinculo ferreo in herbis terre mesdepͣuata alligat̉. qn̄ in carnaliū voluptatū amoreex pͥma cōſietudine obdurat̉. ⁊ rore celi irrigat̉.Quid ꝑ rorem celi intelligimꝰ niſi deſcenſū gratiead cōpunctōnem et pn̄iam. yſaie. xlv. Rorate celideſuꝑ ⁊cͣ. et cū feris ſit pars eius in herbis terre.vt ſcꝫ diuitias ſeculares et terrenas q̄rat. et de ſpūalibus non curēt. Cor eius ab hūano cōmuteturhoc eſt ꝙ nullum intellectum habeat. ſicut beſtia.Nam peccatores beſtijs cōꝑant̉ in pſalmō. Cōꝑatus eſt iumentis inſipientibꝰ. et ſeptem tꝑa mutertur in eo. que ſignant renouatōneꝫ eius ꝑ pn̄iamcuiꝰ ſeptem ſūt ꝑtes. Re. in pͥmo volumīe ſupͣ cōfeſſio de cōditōnibꝰ quas cōfeſſio in ſe debet haberevel ſepteꝫ temꝑa ſūt ſeptē dona ſpūſſancti. doneorecognoſcāt viuētes ꝙ dn̄atur excelſus in regnohoīm. heſter. xiij. Dn̄s vniu̓ſorū tu es. et quicūqꝫvoluerit dabit illud. greg̓. ad volūtatē dei. ad regnū dei quiſqꝫ vocandꝰ eſt. Hec expoſitō moralis ⁊moralitas ingrālis. ¶ Expoſitō tercie ꝓphetie danielis de quatuor ventis. ¶ Ca. lv.Ercia ꝓphetia id eſt reuelatō diuinitꝰ facta danieli. fuit de viſione et deſtructōneAregnoꝝ mūdi ſuib ſimilitudine qͣtuor ve̓.torum mūdi pugnātiū inter ſe. et quatuor beſtiaꝝet de fine mūdi. et de ſicceſſione ⁊ duratōne regnichriſti. ſub ſimilitudine cornu ⁊ throni. danie. vij.Prima pars agit de reuelatōne facta danieli. de deſtructōne regnorū mūdi ſub ſimilitudīe qͣtuor ve̓torum et beſtiaꝝ dicens de ſeip̄o. Ego daniel videbaꝫ nocte ſcꝫ viſione imaginaria qua ſimilitudinesrerū vident̉. et ecce quatuor venti celi pugnabantin medio mari magno. Qd̓ verbum duobo modisexponit̉. ſcꝫ lrāliter. et moralit̓. ¶ Primo lrālit̓. ſicPieronimꝰ in glo. colla. ſic ibidem ait. Quatuorventi quatuor angelice pt̄ates ſunt qui regnis inquadriꝑtito mūdi poſitis p̄ſaint. Iſte qͣtuor pt̄ate.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten