Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

caput tuū. et ſuſpēdet te in cruce et lacerabūt volū.cres carnes tuas. Hec in textu vbi ſtipͣ. Scd̓oyſidorꝰ allegorice ſic exponit. Tria caniſtra dicunt̉tria tꝑa q̄ fuerūt in plebe iudaica. ſcꝫ tēpꝰ qd̓ fuitſuib iudicibꝰ regibo et ſac̓dotibꝰ. quoꝝ p̄cepta et admonitōes erāt impoſita ſuꝑ capita ip̄iꝰ iudaici populi. In quibꝰ erat om̄ia genera ciboꝝ. id eſt omīamonita vel p̄cepta ſalutis. quibꝰ vnuſquiſqꝫ apuddeū poterat refici. ſꝫ aues celi. id ē demones vicioꝝet peccatoꝝ ſuggeſtōnibꝰ illos cibos de mentibꝰ iudeorū dilacerauerunt. et ideo iudaicꝰ ppl̓s in patibulo eterne damnatōis erit ſuſpeſtis. et ibi demones dilacerabūt carnes eorū. Hec yſido. ibideꝫ. Tercio exponit̉ ſpūalit̓. ſic. Tria caniſtra ſūt triapct̄a grialia. de quibꝰ pͥme ioh̓. j. Om̄e qd̓ ē in mūdo eſt ꝯcupīa carnis et ꝯcupīa oculoꝝ et ſtipbia vite. Caniſtrū excelſiꝰ eſt ſuꝑbia q̄ ſub ſe cōtinet oīapct̄a tanqͣꝫ ip̄oꝝ cauſa. ecc̄i. x. Iniciū om̄is peccati ſuꝑbia. et hoc eſt qd̓ dicit̉ in caniſtro ſuꝑiori erātom̄s cibi qͥ fiūt arte piſtoria. id ē ſuggeſtōe dyabolica. In iſtis caniſtris dr̄ eſſe farina ſubtilis. ꝑ farinā ſubtilem intelligunt̉ ſubtiles adinue̓tōes malorū in peccatis. Ieremie. xvij. Prauū eſt cor hoīsqͣntū ad affectū. et in ſcrutabile qͣntū ad intellectūet cogitatū et intentū. Et gͦ poſſet aliqͥs quere̓ qͥscognoſcet illud. q. d. nullꝰ. Rn̄dꝫ. Ego dn̄s ſcrutans corqͣntū ad intellectū. et ꝓbans renes quātum ad affectū. qd̓ ꝓbat ex effectu. qꝛ do vnicuiqꝫiuxta viam ſuā ⁊cͣ. Dicit̉ auteꝫ piſtor tria caniſtrafarine habere ſuꝑ caput ſuū triplici ratōne Prinia eſt ad on̄dendū et ſignandū grauitatē legis ve.teris. qꝛ hͦ onus erat inſupportabile reſpectu legisnoue. Actuū. xv. Quid temptatis denuo impone̓iugū ſuꝑ ceruicem diſcipl̓oꝝ. qd̓ neqꝫ nos neqꝫ patres nr̄i portare potuimꝰ. Secūda eſt ad on̄dendum libertatē homīs. Nam in pt̄ate homīs eſt aſſentire peccato et ſic pone̓ ſuꝑ caput. et diſſentire peccato eſt pone̓ ſuib pedibo. ſicut id qd̓ diſplicet. gen.iiij. Sub te erit appetitus tuꝰ ſcꝫ ne procedas ī cōſenſum. et tu dn̄beris illius ne procedas in actum. Vbi nota. qꝫ appetitus ſenſitiuus pro tanto dr̄ſubeſſe nobis. inqͣntum in pt̄ate volūtatis eſt aſſentire et diſſentire his in quibus paſſio inclinat. ſedtn̄ ip̄e aſſenſus vel diſſenſus voluntatis impedit̉ ꝑpaſſionē. Euiꝰ ratio eſt. quia ſic̄ corpus debilitat̉ex infirmitate in executōne ꝓprie oꝑatōnis propt̓aliquā inordinatōem ꝑtiū corꝑis. ita ſcꝫ ꝙ hūoreset mēbra corꝑis non ſuibdunt̉ virtutimotiue corporis et regitiue. vn̄ et membrū dicit̉ eſſe infirmūqn̄ non poteſt ꝑficere oꝑatōnem mēbri ſani. Verbi gratia. Sicut oculꝰ eſt infirmus qn̄ non poteſtclare videre. Sic qn̄ vis ꝯcupiſcibilis et iraſcibilisaliqua paſſione afficit̉ ad aliquid extra ordinē ratiom̄s dicit̉ ex infirmitate peccare. et quāto motuspaſſionis extra ordinem ratōnis eſt maior. tantoeſt infirmitas maior. Hec bea. tho. prima ſcd̓e. q.lxxvij. arti. iij. Vtrum peccatum qd̓ eſt ex paſſiōedebeat dici pct̄m ex infirmitate. in cor. ſo. ⁊ in ſd̓ꝫ.j. et. iij. argu. Tercia rō ad on̄dēdū gͣuitatē crimīs. Sic̄ em̄ qd̓ ponit̉ ſuꝑ caput gͣuat. ſic et pct̄mIn pͣs. xxxvij. Iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſūt caputmeū. et ſic̄ onꝰ gͣue gͣuate ſūt ſuꝑ me. Vbi augꝰinglo. dicit. Ꝙ ꝑ caput intelligit̉ ſuꝑior pars ratōniſ. gͦ tūc ſuꝑgrediunt̉ pct̄a caput. cū etiā ſupͣpartem ſuꝑiorem ratōnis ponunt̉. Et ſubdit. Etſicut onus graue grauate ſūt ſuper me. ſicut enimonꝰ trahit deorſum ita et pct̄m. Vn̄ augꝰ ibidemin glo. Quia homo erexit caput ſua aduerſus deūiuſtū fuit vt depͥmeret̉ infra peccatū et poſtea minfernū. Quarta ratō eſt ad on̄dendū cecitatē homis. Nam qd̓ ſuꝑ caput ponit̉ a portante non videtur. Vn̄ caniſtrū ſuꝑ caput habere eſt peccatumin mente habere et non cognoſcere vel conſiderareqd̓ eſt peſſimū. ſcꝫ habere peccatū et nō cognoſcere ſe habere. Ieremie. ij. Scito et vidr qꝛ malū etamarū eſt dereliquiſſe te dn̄m deū tuū. Et ſubdit.Poſt quos ſcꝫ tres dies auferet caput tuuꝫ. id eſtchriſtū qui eſt caput nr̄m. ita dicit apl̓us pͥme adchoꝝ. xj. Om̄is viri caput xp̄us ē. vbi ẜm ambro.in glo. nota intelligētia. influētiā. et excellentiā.Primo nota intelligentiā. noīe ei viri intelligit̉ hicſpūs nō em̄ ſpūs ille qͥ cum patre et filio eſt incomimutabilis deus et inſeꝑabilis nexus. ſꝫ ſpūs homīsqui eſt qͣſi maritus anime. de quo ait dn̄s ſamaritane. Vade voca virum tuū. Secūdo nota influentiam. quia ſicut corpus regit̉ a ſpū. ſic homo melius regitur a dei ſapientia q̄ eſt chriſtus. Tercionota excellentiā. quia ſic̄ in capite ſūt om̄es ſenſuſcorꝑales. ſic etiam in chriſto om̄es ſenſis ſpūalesſcꝫ plenitudo gr̄aꝝ. Ex quibꝰ verbis talem ratōneꝫformo. Per que peccauerit qͥs ꝑ hec etiam torquetur. vt dicit̉ ſapiē. xj. Sꝫ piſtor id ē peccator portat caniſtrū plenū cibis ī capite. id eſt cor vel aſſenſum peccatorū contra caput id eſt chriſtū. gͦ iuſtūeſt vt p̓uetur chriſto. math̓. xxj. Auferet̉ a vobisregnū dei et dabit̉ ⁊cͣ. Et ſubiūgit. Ac ſuſpēdet incruce ſcꝫ chriſti vbi mali patiūt̉ ad damnatōis cūmulū imitātes latronē a ſiniſtris. boni vero patiūt̉ad meritū. de qͥbus apl̓us ad galla. v. Quichriſtiſrīt carne ſiā crucifixerūt cū vicijs et ꝯcupiſcētijsVltimo ꝯcludit. Et lacerabūt volucres carnes tuas. id ē demones. luce. viij. Et volucres celi comederūt illud. Vbi glo. colla. ſic ait. Demones dicūtur volucres celi duplici rōne. vna eſt qꝛ celeſtis etſpūalis ſūt nature. alia eſt. qꝛ vſqꝫ ad diē iudicij ꝑaera diſcurrūt. Re. de loco angeloꝝ bonoꝝ ⁊ malorū in pͥmo volumīe ſupͣ angeli. c. j. ꝑ totū. Scd̓a ꝓphetia ioſeph eſt interp̄tatō ſōnij pharaonis de ſeptem bobus.Capi. .l. Ecūda prophetia ioſeph fuit interp̄tatōſomnij pharaonis qui vidit ꝑ ſōmuꝫ ſepQd̓ enim fuit ſōnium regis pharaonis fuit prophetem boues et ſeptem ſpicas. geneẜ. xlj. a.tia ioſeph ſpiritualit̓ intelligenti et interpretanti.