Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

aavno modo ẜm merita et ẜm rei naturaꝫ que dicunt̉cauſe inferiores eſſe. alio modo ẜm ſuū cōſiliū qd̓dicit̉ eſſe cauſa ſuꝑior. Ezechiā moriturū deus p̄uiderat ẜm meritum vel ẜm philicam rem vel natura. licet nō futuꝝ ⁊ nō morituꝝ ẜm ſuū conſilium.vtrumqꝫ gͦ ſcriptū erat in libro vite. ſed alteꝝ ſuoprophete ꝑmiſit legē̓dū. alterū ergo ꝑmiſſum nōeſt. Verū dixit nec eſt deceptꝰ. quia ſic legit. neceſt mentitus. qͥa ſic credidit. et ẜm illas inferiorescauſas deus locutus eſt qͣꝫuis ſimplicit̓ et ſine additamento. Vt v̓bi gr̄a. Si quis videret cecum ⁊diceret iſte amplius non videbit. et ſi diuino conſilio lumē reciꝑet ille non mentiret̉. qꝛ remphiſicamid eſt naturam eſſet ſecutus. Eodem modo ⁊ ionasſubuerſionem niniue vel niniuitarum vidit in mētediuina q̄ tnͥ futura nō erat. qꝛ illud qd̓ vidit ẜm eorū merita vidit. qꝛ vero conu̓ſi ſūt conſilio dei fuitquod ip̄e non vidit. Hec inglo. colla. vbi ſupͣ. Ꝙ deus mutat ſentenciā ⁊ nō conſiliū et quōexponit̉ quatuor modis. Capi. .xxxvT vt veritas que ex p̄miſſis aliqualit̓ patet amplius eluceſcat. nota ꝙ v̓bū grecſupra dictum in gloſa. ſcꝫ ꝙ deus mutatſentenciā ſed cōſiliū non mutat a ſanctis ⁊ doctoribus quatuor modis exponit̉. Primo. ſic. Peꝰmutat ſentenciam. id eſt ſenſiī verborū tm̄. conſiliūaūt id eſt eternādiſpoſitōnem non mutat. Sedcōtra. dice̓ deus mutat ſentenciam. id eſt ſenſū verborum hoc nihil videtur. quia hec verba morieris ⁊non viues eundem ſenſū habent et an et poſt. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ ſenſus verboꝝ triplicem hn̄t comꝑatōnem. vnā ad rem ſignata. aliam ad voceꝫ ſignificantem. tercia ad intellectum audiētis verbum.Primo modo ſcilicꝫ quantum ad rem ſignificataꝫmutatus eſt ſenſis verborum. quia ip̄e res mutate ſunt in ſe et non in dei cōſilio. Naturam em̄ queiam in rege defecerat ſciebat deus ſe reꝑaturum adoronem et ad lacrimas etus. et ita ſentencie id eſtres mutate ſunt. ſꝫ non conſiliū id eſt dei ſciencia.Secundo modo et tercio nō eſt mutatꝰ ſenſus verborum. qꝛ idem intelligit̉ illis v̓bis poſt et an̄. Decgilibertus. Secūdo modo exponit̉. ſic. Per ſertenciā intelligunt̉ cauſe inferiores. ſcꝫ reinatua etmeritorū vel operū exigentia. Per conſiliū vero mntelligit̉ cauſa ſuꝑior ſcꝫ p̄ſcientia vel diſpoſitio velvoluntas diuina. gͦ ſic. deus immutat ſentenciā. ideſt diſpoſitōnem vel conditōnem nature et merito.ruim. ſed non mutat conſilium ſcilicꝫ preſciencie etvolutatis ſue q̄ immutabilis eſt. et hoc modo expoint glo. ibidem. et etiam bt̄us thomas pͥma ꝑte ſūme. q. xix. arti. vij. Vtrum volūtas dei ſit mutabilis. in ſolū ij. argu. in fine. exponēs v̓bum beatiegorij ſip̄dictū. ſcꝫ quō deus mutat ſentenciamſeo non cōſiliū. Tercio modo exponit̉ ſic cū dititur. Deus mutat ſentenciā ſed non conſilium. ettta volutas diuina eſt mutabilis in ſentencia nō inconſilio. Ratō huiꝰ eſt. qꝛ ſentēcia notat vel deſigͣtexecutōnem rerū temꝑalem. cōſilium vero et̓namdei diſpoſitionem. et ideo ſentencia eſt mutabilisratōne executōnis tempalis. ſed conſilium diciturimmutabile ratōne diuine diſpoſitōnis vel volūtatis q̄ oīno eſt immutabilis. vt patet ſupͣ. c. xxxiiij.Et hoc modo exponit alexander pͥma ꝑte ſūme. q.xiiij. de voluntate dei. arti. vij. Quarto modoexponit̉. ſic. Nam conſiliū dicit̉ illud qd̓ in ſecretodeliberat̉. ſentēcia illud qd̓ cōmūit̉ dicit̉. Verbigͥtia. Rex francie conſiliū ſecretū habuit et deliberauit cū baronibus ſuis quoſdam burgenſes ꝓpterquēdā magnū exceſſum in viginti milibꝰ libraꝝ punire. ſed in palacio regis et in ciuitate pariſien̄ cōmunit̉ dicit̉ ꝙ debent ſuſpendi. talis ſentencia mutatur et non cōſiliū. Et hͦ modo rn̄dit qͥdā doctorꝑiſienſis. ſi placet hic modus velhͦ exemplū relinquo diſcretōni legētis. Sꝫ gr̄a p̄dictoꝝ q̄ro hictres q̄ſtiones. Prima ē ꝙ non videt̉ ꝙ greg̓. verū dicat. ſcꝫ ꝙ deꝰ mutat ſentēciā ⁊ nō cōſiliū. qͥaalia glo. colla. ibixm dicit ꝯtriū. ſcꝫ deꝰ nō mutatſētēcia. q̄ glo. ſic incipit. cui ſimile niniue ſthu̓tet̉et multa ſb̓ cōmīatōne p̄dicta nec impleta. nō deomutāte ſētēciā. ſꝫ ꝓuocāte noſ ad ſui noticiā. dn̄em̄ patiens eſt ſuiꝑ malicia. Rn̄deo et dico. ꝙ ſentēcia accipit̉ duobus modis. Qn̄qꝫ em̄ ſentencia accipit̉ pro ſenſu exteriori verborū. et ſic accipit greg̓Qn̄qꝫ vero ſentencia accipit̉ pro ipſa diſpoſitōnedei. et ſic non mutat̉ vt dicit alia glo. Secūda q̓ſtio eſt talis. Cū prophrte legant in ſpeculo et̓nitatis. quō ezechia morituꝝ erat ibi ſcriptuꝫ cū noneſſet veꝝ. Rn̄deo. ꝙ ezechiā morituꝝ n̄ erat ibi ſcriptū ſimplicit̓. ſꝫ ezechiā morituꝝ ibi erat ſcriptū ẜmcauſas inferiores. id ē ẜm naturā id ē ẜm exigentiāmeritoꝝ. et hoc erat perū. vn̄ non dixit falſuꝫ. vtpatet capitulo p̄cedenti ꝑ duo exempla. et hoc vidit yſaias propheta et hoc intellexit dicere. licet n̄expreſſerit v̓bo qͣꝫuis deus aliter ordinauit Sic̄em dan̄. iiij. dixit regi. Elemoſinis peccata tua redime. quia non legerat in p̄ſcientia dei liberatōemeius. Quid aūt ſit prophetas videre in ſpeculo etnitatis. aut legere in libro vite aut preſcientie dei.Re. ſupͣ liber vite vltimo capitulo. Tercia queſtio eſt vtrū in deo ſit cōſiliū. et videt̉ qd̓ ſic. quiagreg̓. dicit. ꝙ deus mutat ſentenciā ſed non cōſilium. Et iterū augꝰ in libro. ix. de trinitate dei dicitꝙ de filio dicit̉ conſiliū. de conſilio ſapientia. de ſapientia eſſentia. gͦ ⁊cͣ. In contͣriū eſt dam̄. qui dicitꝙ conſiliū non eſt in deo. et ponit ratōnem dicensIgnorantis em̄ nature eſt conſiliari. Rn̄deo et dico. ꝙ conſiliū poteſt accipi duobus modis. Vnomodo paſſiue. ſcꝫ prout eſt in accipiente vel in petete conſilium ab alio. et hoc non pt̄ eſſe in deo. quiahoc importat dubitatōnem. inquiſitōem. delibera.tōnē agendoꝝ. Alio modo cōſiliū pt̄ accipi actiueſcꝫ prout eſt in dante. ſtꝫ certa ratō agendoꝝ. et hͦmodo conſilium eſt in deo. et ſignificat abundātiācognitōnis ip̄ius de rebꝰ dubijs agibilibus de qͥbꝰ