Hecundo dico ꝙ eſt opus ſpūale. ſcꝫ baptiſare.qrare: doce̓. p̄dicare ⁊ huiuſmodi. et nulluꝫ iſtoꝝpiolat ſabbatum. Guiꝰ ratō eſt. qꝛ homo ad hocab alijs oꝑibus in die ſabbati abſtinet. vt oꝑibuscpūalibꝰ ⁊ diuinis ad dei ẜuitutē ⁊ laudeꝫ ꝑtinētibꝰvacet. ſed talia ſūt p̄dicta. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercio dico ꝙeſt opus corꝑale. et hoc eſt duplex. Quoddā adcpūalem dei cultum non ꝑtinens. et illud eſt ſeruile in qͣntum ꝑtinet ad ẜuientes. ⁊ tale in die ſabbati prohibet̉. In qͣntū vero talia oꝑa corꝑalia ſuntcomunia ẜuis ⁊ liberis. ẜuilia non dicunt̉. Aliudrero opus corꝑale ad aliquā vtilitatē vel neceſſitatem eſt ordinatū. et qͣntum ad hoc quilibꝫ tam ẜuꝰqͣꝫliber tenet̉ non ſolū ſibi. ſed etiam ꝓximo ī ſabbato ꝓuidere. p̄cipue quidem in his q̄ ad ſalutemcorꝑis ꝑtinent. ſcd̓m illud prou̓. .xxiiij. Erue eosqui ducunt̉ ad mortem. nec ſabbatū violat. vt patebit. Hec beatꝰ. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxxij. arti. iij.Vtrum p̄ceptū de ſanctificatōne ſabbati cōueniē.ter tradat̉. in ſolū. iij. argū. in medio.¶ Ꝙ opus corꝑale ad quatuor ordinat̉ et que.D inaiorem aut p̄cedentis. ¶ Ca. xx.capituli euidentia eſt ſciendum. ꝙ opuscorꝑale ad quatuor ordinat̉. ſcꝫ ad corpis proprij conẜuatōne. ad corꝑis alterius defenſionem. ad corꝑis alterius curatōne. ad mali imminentis vitatōneꝫ. ¶ Primo dico ꝙ opus corpale ordinatur ad proprij corꝑis conẜuatōneꝫ. etideo nō violat ſabbatum ſi aliquis cōmedat ⁊ aliqua huiuſmodi faciat quibꝰ ſalus vel vita corꝑisconẜuat̉. Et ꝓpt̓ hoc machabei nō polluerūt ſabbatum pugnantes ad ſui defenſione in die ſabbativt legit̉ pͥmi macha. ij. vbi ſic ſcribit̉. Et cogitauerūt die illa dicentes. Om̄is homo quacūqꝫ venerit ad nos in bello in die ſabbati pugnemꝰ aduer.ſus eum. vt non moriamin̄ ſicut fratres nr̄i mor.tuiſūt in occultis. ita ꝙ neſciat̉ vel ſine gloria victorie. ¶ Sꝫ cōtra. Aut non licuit pugnare ī ſabbato aut licuit. ſi non licuit in ſabbato pugnare.tūc matathias ⁊ ſui pugnādo contͣ hoſtes in ſabbato contͣ p̄ceptum dn̄i violando ſabbatū peccauerūt. Si vero in ſabbato cōtͣ hoſtes licuit pugrare. tunc pͥmi peccauerūt qui in ſabbato non reſtiterūt. ſed ſponte ſe morti ſubiecerūt vel obiecerunt. Rndeo ⁊ dico. ꝙ mathias familiare conſiliūhabuit a ſpū ſancto. qn̄ ita interp̄tatus eſt ſabbatum cuſtodiendū. vt in neceſſitate ſcꝫ ad vitandūmortis ꝑiculum liceret pro ſui defenſione etiam inſabbato arma caꝑe ⁊ contͣ hoſtes pugnare. Sic̄on̄s papa familiare cōſilium habuit. qn̄ diſpenſa.uūit cū cōtugatis. vt liceret cōuolare ad frugē melioris vite ante carnalem cōmixtionem. alioqn̄ nōdupenſaret contra deū. Vn̄ quia p̄ceptū de ſanctificatōne ſabbati non eſt pure morale. potuit contͣſo diſpenſari ex neceſſitatē. Similit̓ etiam nec helias fugiens a facie iezabel in die ſabbati. ſabbatumviolauit ⁊ peccauit. qꝛ propt̓ ꝑiculū mortis fugitpceplūIta dicit̉. iij. regū. xix. Timuit gͦ helias iezabel q̄eum commata eſt occidere. Et propt̓ hoc ſcribit̉.Et ſiirgens abijt quocūqꝫ eum ferebat voluntas.Et ꝓpt̓ hanc cauſamētiaꝫ dn̄s excuſat diſcipulosqͥ colligebant ⁊ comedebant ſpicas indie ſabbatipropt̓ neceſſitatē quā patiebant̉. math̓. xij. Vbiſic ſcribit̉. Abijt ieſus ſabbato pſata ⁊cͣ. In quibꝰverbis quatuor deſcribuntur vel tangunt̉. ¶ Primo tempus. ibi. Abijt ieſus ſabbato ꝑ ſata. id eſtꝑ campos vbi erant ſata. Vbi chriẜ. qͥrit ſic dicēsQuare aūt ꝑ ſata ſabbato eos ducebat qui om̄iap̄ſciuit. niſi qꝛ volebat ſoluere ſabbatū. volebat qͥdem ſed non ſimplr̓. ¶ Ideo ſcd̓o deſcribit̉ opꝰ. ibi.quia diſtipuli eius ceperūt vellere ſpicas et mādūcare. et hoc eſurientes fecerūt. luce. vj. Efurientes mandūcabāt confricantes manibꝰ. Vn̄ cloriẜ.ſic ait. Quāuis ī peccatis que manifeſta ſūt nullaſit excuſatō. Vt verbi gratia. Non em̄ occides adſui excuſatōnem pt̄ furorem p̄tendere. neqꝫ qͥ adulterat concupiſcentiā. ſed nec vllam aliā cauſā. hictn̄ fames inducens diſcipulos ab om̄i accuſatōe liberat. qd̓ patet. Tercio deſcribit̉ accuſatōnis motus. ibi. Phariſei auteꝫ videntes dixerūt ei. Eccediſcipuli tui faciunt quod non licꝫ facere eis in ſabbato. ¶ Quarto deſcribitur ratō excuſatōnis. ibi.At ieſus dixit. Non legiſtis quid fecit dauid quā.do eſtirijt ⁊ q cū eo erāt. Vbi ratō excuſatōnisfuit ex duobus. ¶ Primo ex comꝑatōne vel ſimili.tudine ſumpta ex ꝑſonis. quia quod licuit dauid⁊ ſuis. magis licuit diſcipulis chriſti. Scd̓a ratōexcuſatōnis ſumit̉ ex comꝑatōne oꝑis. qꝛ ſi licuitillis panes propoſitōnis acciꝑe. multo magis licebat apoſtolis ſpicas cōfricātas manibꝰ inneceſſitate comede̓. Vn̄ hieronimꝰ ſuꝑ illo v̓bo. Nonnelegiſtis qͥd fecit dauid qn̄ eſurijt ⁊cͣ. ſic ait. Ad cōfutandā ſiquidem calūniam phariſeorū veteris recordat̉ hiſtorie. qn̄ dauid fugiens ſaul venit in nōbe ⁊ ab ab imalech ſacerdote ſuſceptꝰ poſtulabat crbos. qui cū panes laicos nō haberet. dedit ei conſecratos panes quibꝰ non licebat veſci niſi ſolis ſacerdotibꝰ ⁊ leuitis. melius arbitratus de famis piculo hoīes liberare. qͣꝫ deo ſacrificia offerre. hoſtia em̄ deo placabilis eſt hoīmſalus. Patet igiturex p̄miſſis ꝙ propt̓ neceſſitatē. ſcꝫ cum aliquid fitꝓpt̓ vitādā mortē. tale opus corꝑale ratōe p̄dictoneceſſitatis non violat diem ſabbati. Hāc ratōem⁊ has autoritates adducit beatus tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. cxxij. arti. iij. Vtrum p̄ceptū de ſanctificationēſabbati conuenient̓ tradat̉. in ſolū. iij. arguinentiin medio. ¶ Sꝫ contͣ. Ru̓i. xv. dicit̉. Homo quidam cū cauſa neceſſitatis cogeret̉ colligere lignain ſolitudine in die ſabbati contra p̄ceptum dn̄i deia tota multitudine eſt lapidatus. Aut gͦ neceſſitasnon excuſauit eū qm̄ ſabbatū violaret et ſic peccauit. vt merito faciens contͣ p̄ceptū lapidaretur etſic moreretur. Aut ſi euꝫ neceſſitas excuſauit. dn̄scrudelis fuit cū p̄cepit eum lapidari pro tali cauſa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten