qlaicus qui non celebrat ſed cōmūicat tm̄. qͣꝫuisciam laicꝰ a comūione debꝫ abſtinere. ſi cauſa pollutōnis ꝯtingit aliquo modo ex culpa ſua. Ex hisigitur q̄ dicta ſūt ſupͣ patere ⁊ cōſtare pt̄. ꝙ ſiqͥsce mfirmitate immūdiciā ſcꝫ fluxū ſanguinis pa.natur non tenet̉ abſtinere a cōmunione. quod vecum eſt ſi talis infirmitas eſt diut̓na. ſi vero certispiebus accidit. ſatis videt̉ cōueniens ꝙ propt̓ re.uerentiā ſacͣmēti bn̄faciat abſtine̓. Hec mgr̄ romͣ.ordinis p̄dicatoꝝ. iiij. ſcripſen. diſ. ix. Vtrū polluto nocturna impediat a ſūptōe corꝑis xp̄i. in ſolucor. St hec om̄ia a beato thoma vt ex p̄cedētibuspatet. ¶ Circa p̄ceptū qͣtuor notant̉. ¶ Ca. pͥ.Receptum. ¶ Circa p̄ceptuꝫſūt quatuor notanda. ſcꝫ qͥdſit. a quo fit. cui fit. de quo fit¶ Primo cōſiderādum eſt qͥdſit p̄ceptum. Nam p̄ceptuꝫ eſtimꝑiū vel iuſſio ſuꝑioris ad inferiorem. vel maioris ad mīorem. Vn̄ ſicut oratiodep̄catiua vel optatiua eſt per quaꝫ inferior dep̄catur ſuꝑiorem. qꝛ inferior reſpectu ſuꝑioris nō habet vim motiua velcoactiuā. ſed ſolam ſui deſiderij exp̄ſſionem dep̄cando ſuꝑiorem. Ita oratō impatiua eſt ꝑ quamſuꝑior ordinat̉ ad inferiorem.p̄cipiendo vel imꝑando cōgendo vel obligādo. Itaꝙ ſentencia p̄cepti eſt cum maior p̄cipit vel imꝑatis quiqj. i ſpualiquid miori. Re ſupͣ maior ⁊ ſuꝑ obedientia.Secundo pͥncipalit̓ ꝯſiderandū eſt circa p̄ceptuma quo fit. oportet em̄ ꝙ p̄cipiens habeat autoritatem ſuꝑ illum cui p̄ceptū facit. Nam ex tribꝰ cauſis inferior non tenet̉ obedire p̄ceptis ſuꝑioris.Prima eſt ex autoritatis defectū. ſcꝫ qn̄ non habetautoritatem ⁊ iuriſdictōnem ſiꝑ eum. ¶ Secūdaeſt ex defectu honeſtatis. ſcꝫ qn̄ aliquid p̄ciꝑet cōtra deum. ¶ Tercia c. iuſa eſt ex exceſſu pt̄atis. Siem̄ eſſent duo p̄lati. ſcꝫ inferior ⁊ ſuꝑior reſpectuvniꝰ ſubditi. tunc ſb̓ditus nō tenet̉ obedire p̄latoinferiori p̄cipienti contͣ p̄crptum ſuꝑioris p̄lati.imo ſuꝑiori eſt magis obedienduꝫ. Puta ſi conſuliubeat cōtra ꝓconſulē. ⁊ ꝓconſulcontͣ imꝑatorem. ⁊ imꝑator contra deum. tunc ſpreto conſuleobediendū eſt ꝓconſuli. quo ꝯtempto obediendūeſt imꝑato.i. quo etiā ꝯtempto obediendū eſt deo.ta dicit̉ actuū. v. Obedire oportet magis deo qͣꝫhomibus. ſcd̓a ſcd̓e. q. cuiij. arti. v. argu. contͣ. etinn cor. q. in medio. ¶ Ad cuiꝰ euidentiā eſt ſciendum: ꝙ pt̄as inferior aliqn̄ totaliter deriuat̉ a ſuꝑſore. ſicut pt̄as baliui a rege. ⁊ tunc ſuꝑiori ē madis obediendū. Aliqn̄ v̓o pt̄as inferior non totaliter deriuat̉ a ſuꝑiori. ſꝫ in aliquibꝰ ſubeſt ei. ⁊ tuncin quibꝰ inferior non ſb̓eſt ſuꝑiori. non eſt magisodediendū ſuꝑiori qͣꝫ inferiori. Nam in qͥbuſdā ca.ſidus magis eſt obediendū ep̄o qꝫ archiepo. etiaꝫtep̄o archiepus contrariū demandaret. ¶ Tertio pͥncipalit̓ circa p̄ceptum cōſiderandum eſt cuiſe p̄ceptum. Naꝫ in duobꝰ caſibꝰ ſpecialit̓ p̄latusIphaſuo ſubdito p̄ceptū non poteſt facere. ¶ Primuscaſtis eſt. qn̄ ſubditꝰ non eſt capax p̄cepti. vel preceptum ad implere non poſſet. Cū em̄ ſuꝑiores p̄cepta multiplicant ita ꝙ ſubditꝰ vix aūt nunqͣꝫ eapt̄ ẜuare. excuſat̉ a peccato ſi ea non ẜuat. aliashō vel ſubditus pc̄tum mortale vitare non poſſet.quod eſt incōueniens. Et ideo p̄lati debēt abſtinea multitudinē p̄ceptorū. vbi ſuꝑͣ. q. cv. arti. pͥmoin ſolutōne. iij. argū. ¶ Secūdus caſus eſt in oſubditꝰ non tenet̉ magis obedire p̄cepto p̄lati qͣꝫcōſcientie ſue. ita ꝙ p̄ceptum p̄latimagis ligat qͣꝫcōſcientia. ¶ Sed forte arguēs contrarium. ſic.Conſcientia recta nullū habꝫ iudiceꝫ ſuper ſep̄terdeum. prelatus v̓o poteſt habere tudicem ſuper ſoalium a deo. gͦ conſciētia eſt ſuꝑior iuda? p̄lato. etſic magis tenet̉ ſubditus obedire cōſcientie qͣꝫ p̄lato. Rndeo ⁊ dico. ꝙ licet cōſcientia ſit iudex nō tn̄eſt iudex immediate ſub deo. niſi quo ad ea q̄ p̄cipit vel ꝓhibꝫ deus. Habet aūt p̄latum ſupͣ ſe ſcd̓mcuiꝰ diſcretōnem formari debꝫ ſalteꝫ ī indifferentibus. cauere tn̄ debent p̄lati ne indiſcrete p̄cipiantꝓpter ꝑiculū cōſcientiarū. ¶ Quarto notandū ēꝙ ſi q̄ratur que obedientia ſit magis meritoria vellaudabilis. an obedientia in aduerſis vel difficilibꝰaūt in ꝓſperis autfacilibꝰ. Dico ꝙ in aduerſis eſtobediētia magis laudabilis vel meritoria. Cuiꝰ rato eſt. qꝛ obedientia in adu̓ſis non inclinat̉ ad iniplendam ꝓpriā voluntatem. ſꝫ ſolū ad implendū p̄ceptum. Vn cū p̄ceptum obedientie ſit p̄ceptū ſuꝑioris. tanto obedientia magiˢ meritoria eſt. qͣntomagis inclinat homīs voluntatē ad implendū preceptum ſuꝑioris. In proſperis aūt vel facilibꝰ obedientia non videt̉ pͥncipaliter tendere ad impledūp̄ceptum. ſꝫ ad ſequēdum propriū volitū. Alio v̓omodo ſi obedientia in ꝓſperis non ſequat̉ ꝓpriamvolūtatem. ſꝫ potius volūtatem p̄cipiētis. tunc talis obedientia non eſt minꝰ laudabilis qͣꝫ in aduerſis. ſcd̓a ſcd̓e. q. ciiij. arti. ij. in ſolū. iij. argu.Quinto notādū eſt. ꝙ deo tenem̉ in om̄ibꝰ obedire ¶ Primo quidem in interioribꝰ. ſcꝫ in motibꝰ velactibus volūtatis. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ mobile motori ſufficienti obedire tenet̉. ſed deus eſt creator velmotor mentis vel volūtatis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūdo tenemur obedire deo in rebꝰ naturalibꝰ. Cuiꝰ ratō eſt.qꝛ creatura creatori ſuo obrdire tenet̉. ſꝫ deus eſtc̓ator et gub̓nator. gͦ ⁊cͣ. ¶ Tercio tenem̉ obediredeo inmoralibꝰ. qꝛ ip̄e nihil male p̄cipit. ¶ Sedforte arguēs. ꝙ nos nō debemus deo obedire ī omnibus. ⁊ hoc tribus modis. ¶ Primo. ſic. Preci.pienti contͣ v̓tutem non eſt obediendū. ſed deus pͥcepit abrae contra v̓tutem iuſticie. ſcꝫ ꝙ init̓ficeretfiliū innocente. vt dicitur gen̄. xxij. gͦ ⁊cͣ. Rn̄droet dico. ꝙ p̄ceptum factuꝫ abrae de occiſione filijnonfuit contͣ iuſticiā. qꝛ deꝰ eſt actor mortis ⁊ vite. ¶ Secundo arguēs. ſic. Precipiēti contͣ iuſti.ciamnō eſt obediendū. ſꝫ deus contͣ iuſticiā p̄cepitfilijs iſrael vt furarent̉ res egiptiorum. vt dicitur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten