Quinto differt pn̄ia ſolennis a publica ex ꝑte recociliatōis. qꝛ reconciliatō pn̄ie ſolennis que fit ꝑep̄m autoritate ep̄i ſiue arbitrio epiſcopi fieri debꝫQue qͥdem recōciliatō qn̄qꝫ ꝑ annū qn̄qꝫ ꝑ biēniūqͥnqꝫ ꝑ triēniū differt̉. Recōciliatō v̓o ꝑticularisintroductō in eccleſiam ꝑ propriū ſacerdotē facienda eſt ſingulis ānis in die cene. ⁊ audiet diuinavſqꝫ ad octauas paſce. non tn̄ recipiat corpꝰ xp̄iiſi fuerit ei cōceſſuꝫ. Hec ſūma confeſ. libro. iij.de pn̄īa ⁊ remiſſi. titulo. xxiiij. q. viij. iuxta finem¶ Secundo nota cauſā iniūctōnis pn̄ie ſolennis.idam pn̄ia ſolennis non debꝫ imponi niſi pro publico homicidio uel ſacrilegio ⁊ inceſtu. vel aliquo gͣuiſſimo crimīe. ſcꝫ ꝙ totam cōmouerit ciuitatem.Ibidem immediate. q. ix. Et bea. tho. iiij. ſcriptoſent. diſ. xiiij. arti. v. q. iij. in cor. q. iuxta finem.¶ Tercio nota forma. Nā modus ⁊ forma ſolennem pn̄iam imponendi eſt iſte. In capite qͣdrageſime tales penitentes pn̄tent ſe cum preſbiteris ſuisep̄o ciuitatis ante fores eccleſie. ſac̓co induti. nudis pedibꝰ. vultibꝰ dimiſſis. coma depoſita. ⁊ eiseccleſiā introductis epiſcopꝰ cū om̄i clero ſeptēpſalmos penitētiales dicit. ⁊ poſtmodū eis manūimponit. aquam benedicta ſpargit. ⁊ cinerē capitibus imponit. cilicio colla eorum oꝑit. ⁊ denūciateis lacrimabilit̓. ꝙ ſicut adam deiectus eſt de padiſo. ita ip̄i de eccleſia eijciunt̉. ⁊ iubꝫ mīſtris ut eosab eccleſia expellant. clero eos proſequēte cū hocreſponſorio. in ſtidore vultus tui ⁊cͣ. In cena aūtdomini quolibꝫ anno a ſuis p̄ſbiteris in eccleſiā reducunt̉ ⁊ erūt ibi vſqꝫ ad octauas paſce. ita tn̄ ꝙnon cōmūicabunt nec p̓acem accipient. ⁊ ſic fiet qͥlibet anno quouſqꝫ aditus eccleſie eſt eis int̓dictꝰUltima auteꝫ recōciliatō ep̄o reẜuatur ad quemſolū ſpectat ſolennis penitētie impoſitō. Hec bea.tho. iiij. ſtripto ſent. diſ. xiiij. arti. v. q. iij. in cor.q. ꝑ totum. ¶ Nota hic quinqꝫ docunienta ꝓpterſolutōnes argumentorū. ¶ Primū eſt. ꝙ tam mulier qͣꝫ vir penitētia ſolenni debꝫ puniri. Cuiꝰ ratioeſt. qꝛ vterqꝫ ſexus fuit eiectus de padiſo. et ita peintentia ſolennis eſt ſignum illius eiectōnis. ¶ Secundū eſt. ꝙ cuꝫ mulier habeat coma in ſignū ſubiectōnis non aūt vir. ideo nō competit vt in pn̄iaſolerni mulieri coma deponat̉ ſicut viro. Ibidemin ſolutōne. pͥmi arguinēti. ¶ Terciū eſt. ꝙ tuuenibus non eſt de facili pn̄ia ſolennis imponenda ꝓpt̓etatis fragilitatem. Cuiꝰ argumentū eſt. ꝙ ratōne etatis fit diſpenſatō. ¶ Quartū eſt. ꝙ qͣꝫuis ineodem genere peccati clericus plus peccet qͣꝫ laicꝰſſdr̄i tn̄ eſt clerico ſolennis penitentia imponenda.et hoc dupliciratōne. Prima eſt propt̓ ſcandalumfopuli. Cū em̄ non ſit ſolennis pn̄ia impoſita niſipro maximo crimīe. poſt eius ſcꝫ clerici eiectōnemnon p̄t reſtitui ſine ſcandalo populi. Secunda rato eſt. ne ordo ſacer veniat in cōtemptū. Vn̄ nonderert̉ ꝑſoneſꝫ ordini. Ibidem in ſolū. ij. argū.Fiuntum eſt. ꝙ magna peccata indigent maioriꝑmācautela ad ſui curatōnem. et ideo iniūctō penitētieſolennis que non niſi pro grauiſſimis peccatis fit.vt patet ſupͣ. ſoli ep̄o reẜuatur. Ibidem in ſolutōeiij. argumenti ꝑ totum.¶ Ꝙ pn̄ia aliquaeſt falſa ⁊ odienda propter qͥnqꝫ. Capi. xxij.Exto circa penitentiā conſideranda ſūttria. pͥmo falſitas deteſtanda. ſecūdo veritas imitanda. tercio quātitas reſumēda. ¶ Primo circa pn̄iami conſideranda eſt prauitas vel fallitas deteſtanda ⁊ reprobanda. Vlam penitentia qͥnqꝫ modis eſt falſa ⁊ mala ⁊ ꝑ conſequesodienda. primo qn̄ penitentia fit de vno peccato⁊ non de alio. ſecundo qnͥ̄ fit ī mortali peccato. tercio qn̄ fit ſine emendatōnis propoſito. quarto qn̄non ſit ſacerdotis arbitrio. quinto qn̄ fit cū officio negocio vel exercitō illicitis. ¶ Primo eſt penitentia falſa qn̄ fit de vno peccato ⁊ nō de alio. Cuiuis ratō eſt. qꝛ ſicut vnū peccatū mortale ſine alionon debꝫ remitti. eo ꝙ cum om̄ia peccata mortaliaconueniāt in auerſione a deo. tunc ſeqͥret̉ contraria eſſe ſimul. ſcꝫ ꝙ ideꝫ ſimul ⁊ ſemel eſſet conuerſus ad deum ⁊ auerſis a deo. vt dicit bea. tho. iiijſcripto ſent. diſ. xvj. de remiſſione venialiū peccatorum. arti. pͥmo. q. ij. in cor. q. Ita penites nonpt̄ de vno peccato facere pn̄iam ſine alio. Re. ſupͣin pͥncipio huiꝰ tractatus capi. iij. vbi dr̄ ꝙ ī penitentia debꝫ eſſe integritas ſine diuiſione. ¶ Secūdo eſt falſa penitentia q̄ fit in peccato mortali. Naꝫomne opus bonū factum in peccato mortali ē mortuū. id ē nō eſt meritoriuꝫ vite eterne. vt patꝫ ſipͣVn̄ om̄is pena quam homo ſuſtinet exiſtens ī peccato mortali non eſt penitentia. eo ꝙ non eſt volunria. nec ſatiſfactoria. nec meritoria. imo eſt penavindicatitia. ita ꝙ talis pena magis habꝫ ratōneꝫdiuine vltōnis qͣꝫ ſatiſfactōnis. Hoc aūt triplicitpatet. ¶ Primo qꝛ qͣꝫuis pene ⁊ flagella ſint cōmūnia bonis ⁊ malis. tamen penitentia ⁊ ſatiſfactō eſttm̄ bonorū. pena vero ſine penitentia ⁊ ſatiſfactōneeſt malorū. ¶ Secūdo quia ex penis ⁊ flagellis diuinis boni purgātur ꝑ patientiam. ⁊ mali inde magis inficiunt̉ ⁊ deprauant̉ ꝑ impacientiā. ¶ Tercio hoc idem patet autoritate beatigreg̓. qui dicitꝙ ſicut ſub eodem igne auꝝ rutilat ⁊ palea funiatita qui penam in ſe ſuffert non exiſtens in peccatomortali ⁊ ſubiectus peccato mortali. Hec bea. thovbi ſupͣ diſ. xv. arti. iiij. q. ij. in cor. q. ⁊ in ſolū. ijargumenti. ¶ Tercio penitētia eſt falſa qn̄ fit ſineemendatōnis propoſito. quod ſic probo. Virtutepenitentie fit remiſſio alicuiꝰ. gͦ manente volūtatopeccādi nunqͣm eſt penitentia vera. Ꝙ autē nullūpeccatum mortale ſiue veniale poſſit dimitti manēte voluntate ad illud. probo triplici ratōne. ¶ Prima ratō eſt talis. Manente cauſa manet effectꝰ. ſꝫadherentia volūtatis iordinata ad aliqͥd eſt cauſa venialis ⁊ mortalis peccati. gͦ manente volūtatēfixa in illo non pt̄ remitti ip̄m peccatū. ¶ Secundaratō eſt talis. Affectus ad opus pc̄ti habꝫ ratōns
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten