arti. iij. q. iij. in cor. q. Nam opera pritis viua ſcꝫfacta in caritate non moriunt̉ in ſe. ſed moriunt̉ ꝑaccidens. ſcꝫ quo ad iſtum propt̓ peccatū ſequēsquod facit eū indiſpoſituꝫ ad ꝑticipandū effectūp̄cedentiū meritorum. Et ideo remoto illo peccato ꝑ penitentiā oꝑa prius facta in caritate dicunt̉viuificari. in qͣntum remoto illo impedimēto efficiunt̉ meritoria illi. Ibidem in ſolū. iiij. argumentiꝑ totum. ¶ Quarta ratō eſt talis. Sicut em̄ peccata actu tranſeūt ⁊ remanent reatu. ita bona opera tranſeunt actu ⁊ remanent merito. ⁊ ẜm ꝙ ma.nent dicunt̉ mortificari vel viuificari. nā qͣꝫdiu iūcta ſūt radici mendi viuūt qn̄ ab illa ſeꝑāt̉ moriūt̉qn̄ em̄ reuniūtur cum radice vite viuificant̉. Hecpetrus de tarentaſia. iiij. ſcripto ſent. diſ. xiiij. deeffectibo penitentie circa quartū probleū. arti. ij. incor. q. ¶ Sed forte argues contra. ſcꝫ ꝙ oꝑa facta in caritate mortificata ꝑ peccatum mortale perpenitentiam nō reuiuiſcūt nec reſurgūt. ſic. Om̄equod viuificatur eſt aliquo modo. ſed quod oīnop̄terijt nullo modo eſt. qualia ſunt oꝑa bona priꝰin caritate facta ⁊ poſtea ꝑ ſequens peccatū mortale mortificata. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo duobus modis. APrimo quia oꝑa facta m caritate qͣꝫuis non maneant actu. manent tn̄ merito in d̓tunnia acceptorieſic̄ peccata trāſeūt actu ⁊ remanēt reatū. Hec beathomas. iiij. ſcripto ſent. diſt. xiiij. de effectu penitentie. arti. iij. q. iij. in ſolutō ne. iij. arguinēti.¶ Secundo rn̄deo ⁊ dico. ꝙ oꝑa noſtra ſūt meritoria vite eterne ex tribo. tuꝫ q bona. tum quia excaritate fiunt. tumqꝫ ex iuſta voluntate bona ip̄iꝰoꝑantis procedunt. ¶ Primo em̄ ex quo oꝑa nr̄aſunt bona. cum bonū dicat conditōnem finis oꝑanoſtra ad laudem dei fiūt. ex quo ſūīt meritoria vite eterne. ¶ Secundo ex eo ꝙ oꝑa noſtra ex caritate fiūt. ideo ſpectant ad corpus miſticū. ex cuiꝰcaritate ⁊ vnitate miſticum corpus meret̉. ¶ Tercio quia ex iuſta ⁊ libera voluntate fiūt ſpectant admeritum oꝑantis. Merito gͦ opera mortificata aliquo modo manent. ⁊ aliquo modo nō manēt. manent quidem in ip̄o peccatore recidiuante. non adgaudendum de bonis a ſe prius in caritate factis ⁊poſtmodū mortificatis. ſed magis in eo manet̉ addolendum. qui atantis bonis propt̓ ſuiam ingratitudinem in tanta mala lapſris eſt. ¶ Secundo manent in memoria dei. nō quideꝫ ad remunerādū. ſꝫad puniendū propt̓ ingratitudinem recidiuantis.¶ Tercio manent in eis qui ſūt in corꝑe miſtico admerenduꝫ. Licꝫ enim quod eſt mortuū proprie reſpectu alterius viuū eſſe non poſſit. tamē qd̓ mortuū eſt methaphorice poteſt reſpectu alterius eſſeviuū. quia reſpectu ſui non habꝫ effectum ſuum.propter indiſpoſitōnē ip̄ius. ſed reſpectu alteriꝰhabꝫ propter diſpoſitōnem eius. ſic̄ oculis egrisodioſa eſt lux q̄ puris eſt amabilis. Hec bea. tho.quarto ſcripto ſentenciarū. vbi ſupͣ. arti. iij. q. ijin ſolutōne. iij. argū. Si vero peccator reſurgitꝑ penitentiam. tunc opera prius in caritate factamanent in tribus. Primo in dei memoria ad remunerandum. Secūdo in penitēte ad gaudendū. ſcꝫde oꝑibus bonis recuꝑatis. Tercio in corꝑe miſtico ad merendū.¶ Vtrum penitentiapoſſit reducere hominem ad ſtatum priſtinū vel ꝑfectōrem.Capitulū. .xvij.I aūt quis quereret an penitentia poſſitreducere hominem ad ſtatum priſtinumſeu perfectōrem ¶ Reſpondeo et dico. ꝙquatum ad hoc conſiderae poſſumꝰ quatuor. ſcꝫvoluntatem largitoris. diſpoſitōnem penitentis.grauitatem crimis. conditōne oꝑis. ¶ Primo cōſiderare poſſumꝰ voluntatem ſeu libertatem lar.gitoris. Et qͣntum ad hͦ hō taritaꝫ gratiaꝫ habꝫ qͣntam ſibi adminiſtrat deus. Vn̄ apoſtolꝰ ad ephe.iiij. Vnicuiqꝫ gratia eſt data ſcd̓m menſurā donatōnis xp̄i. quaſi diceret. Nō quilibꝫ homo habetom̄ia dona. ſed vnicuiqꝫ datur gratia id eſt donūgratuitum ſcd̓m ꝙ deus vult ⁊ menſurat. Ita qd̓aliud donū habꝫ vnus aliud alius. ⁊ quod habꝫ ille non habꝫ iſte. ſed ſcd̓m ꝙ deus vult. Ap̄o autēnon dedit deus gratiam ad menſiram. qꝛ plenusgratia fuit. ¶ Secundo poſſumus cōſiderare diſ.poſitōnem penitentis. Vn̄ ſcd̓m ꝙ quidaꝫ magisvel minus penitent ⁊ ſe diſponūt. tanto minore velāpliorē gr̄aꝫ recipiūt. Ita ꝙ qn̄qꝫ reſurgit penitēsin equali numero v̓tutū qn̄qꝫ in minori qnͥꝙ in maiori. et ſic nunqͣꝫ ad idem numero donum gratie reſurgituel redit. Vn̄ ſuꝑͣ illo verbo amos. v. cecidit nō adijciat vt reſurgat. glo. ſic dicit. Nō negat poſſe reſurgere. ſed non reſurgere v̓go iſraelquia ouis ſimul oberrans et ſi portetur humerispij paſtoris. non habꝫ eandem gloriā cum illa quenunqͣꝫ errauit. tn̄ qͣntum ad numerū virtutum ſehabet ſicut excedentia ⁊ exceſſa. Sicut quidā cōuigati abundant ampliori numero ſiue munere v̓tutum qͣꝫ quedaꝫ virgines ⁊ econuerſo: ⁊ tn̄ ſtatus virginitatis dignior eſt qͣꝫ ſtatus conuigij. etſtatus innocentie qͣꝫ ſtatus penitētie. ¶ Tercio cōſiderare poſſumus grauitatem criminis. Et qͣntūad hͦ qn̄qꝫ homo reſurgit in maiori caritate qͣꝫ amiſit. ſic ꝙ grauitas peccati ad hoc facit occaſionaliter. nam dum peccator grauitatem peccatorumſuorū agnoſcit. eo magiſ humiliat̉ quo agnoſcitſe grauiora cōmiſiſſe. vt ſic etiam ꝑ auxilium diuinum maiorē gratiā ꝯſequat̉. Vt dicit ſanctus thomas ſuꝑ illo v̓bo. ad roma. v. vbi abundauit delictum ⁊cͣ. Et gregoriꝰ libro moꝝ. xj. capi. xix. ꝑtractans illud. melior eſt iniquitas viri ⁊cͣ. dicitDiſcretꝰ quiſquiſ ex eo ꝙ mala ſe egiſſe intelligitad diſcretōnis regulam artius reducit̉. ⁊ inde altius ad iuſticiam proficit. vn̄ ad tempus a iuſticiacecidiſſe videbat̉. Et paulo poſt. Nōnūqͣꝫ culpaoccaſio virtutis fit. Fidelior profecto factꝰ eſt petrus poſtquam fidem ſe perdidiſſe defleuit atqueideo maiorem gratiam reperit qͣꝫ amiſerat.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten