ciuitas deficit. Vn̄ſi homo inppetuū viuerꝫ. peneexilij ⁊ ẜuitutis q̄ ꝑ hūanam legem inferunt̉ in eoppetuo manerent. Hec aūt duo ſūt in futuro ſeculo. gͦ ⁊cͣ. Hec bea. tho. iiij. ſcripto. ſent. diſt. xlvj.arti. iij. in cor. q ¶ Secūdū. eſt ꝙ ꝑ̄petue pene qͣsdeus ꝓ peccato mortali poſt hanc vitā damnatisconfert. licet non ſint vtiles illis qui ſūt in infernotn̄ ſūt vtiles propter tria. ſcꝫ vt iuſticia cōſeruet̉.leticia ampliet̉. dei miſericordia cogitet̉. ¶ Primodamnatorū pene ſūt vtiles vt diuina iuſticia confuetur. ſic. Illud eſt vtile qd̓ eſt deo acceptū. ſed diuina iuſticiā propt̓ ſeip̄am eſt deo accepta. Vndegreg̓. iiij. dyalo. ſic dicit. Om̄ipotens deus qͥ piuseſt. miſeroꝝ cruciatu non paſcitur. quia aūt iuſtꝰeſt. iniquoꝝ vltōne non ſedat̉. ¶ Secūdo pene dānatorum ſūt vtiles ut leticia cumulet̉ ⁊ amplieturſcꝫ vt electi de diuina iuſticia gratulentur. In pſal.Letabitur iuſtus cū viderit vindictam. ¶ Terciopene dannatorū ſūt vtiles vt diuina mifericordiacogitet̉ ⁊ agnoſcatur. Facit em̄ pena damnatorūad gaudiū beatoꝝ. non ratōne mali ⁊ pene eorumqꝛ hoc ex odio ꝓcedit qd̓ non eſt in beatis. ſꝫ gaudent de penis eorū cōſiderando diuina iuſticiam ⁊ſuam miſericordiam qualit̓ ſe euaſi ſe cognoſcūt.et ſic diuina tuſticia ⁊ liberatō ſua ſūt ꝑ ſe cauſa ⁊materiā gaudij beatorū. Vn̄ greg̓. iiij. dyalo. ſicdicit. Iniqui om̄es eterno ſupplicio damnati ſua q̄dem iniquitate puniunt̉. ⁊ tn̄ ad aliud ardebunt.ſcꝫ vt itiſti om̄es ⁊ indeo videant gaudia q̄ ꝑ̄cipiunt. ⁊ in illis proſpiciant ſupplicia que euaſerūt. qͥre tanto magis in eternū diuine gratie debitoreˢ ſeeſſe cognoſcūt. qͣnto ineternū mala puniri conſpiciunt que eius adiutorio vicerūt. Quarto ſcriptoſent. vbi ſupͣ in ſolū. iiij. argumenti ꝑ totum.Terciū eſt. ꝙ qͣꝫuis ille qui peccat cōtra deū qͥ eſtactor uel cauſa eſſendi. qͣntum ex ſe eſt mereaturip̄m eſſe amittere. non tn̄ debꝫ in nihilū redigi conſiderata ip̄ius actus deformitate. Et hoc proptertres cauſas. ¶ Prima eſt. qꝛ redigi in nihilum eū qͥpeccat non cōuenit diuine iuſticie. qꝛ repugnat p̄petuitati pene q̄ eſt ẜm diuinam iuſticiam. ¶ Secūda eſt. qꝛ eſſe p̄ſupponit̉ ad meritū ⁊ demeritum.In nihilo aūt non poteſt eſſe meritū uel demeritū.¶ Tercia ratō eſt. qꝛ ꝑ mordinatōnem peccati eſſenature non tollit̉ uel corrumpitur. Et ideo pͥuatōeſſe non poteſt eſſe pena debita alicuius culpe. Dicitur tamen in nihilum redigi qui ſpiritualibus bonis priuatur. ẜm illud pͥme ad choꝝ. xiij. Si caritatem non habuero nihil ſum. Hec beatus. tho.quarto ſcripto ſentēciarum. vb̓i ſupra. in ſolutōvj. argumenti. in fine. Et. prima. ij. q. lxxxvij.articulo quarto inſolutōne pͥmi argumenti.¶ Tercia ratō.Capitulum. xxxij.Ercia ratō quare pene in ferni ſūt eterneeſt ꝓpt̓ voluntatis pͣue immobilitatē ſeuinflexibilitatem ⁊ eternitatē. Nam apuddiuinū iudicium volūtas cōputat̉ pro facto. Vn̄peoſtaip̄e magis intuet̉ cor qͣꝫ ea q̄ foris patent. vt dicit̉pͥmi regum. xvj. Et ideo licet illoruꝫ culpa qui ſūtin inferno actu uel actōne ſit temꝑalis. tn̄ voluntate ⁊ affectu ſeu affectōne eſt eterna. qd̓ patet. quiaille qͥ mortalit̓ peccat pp̄onit fruitōnē tēꝑalē fruitōni eterne vltimi finis. ⁊ magis vellet ſi poſſꝫ illo tēꝑali bono in eternū frui. gͦ ita debꝫ puniri ac ſi eternaliter peccaſſꝫ. Vn̄ greg̓. quarto dyalo. ſic dicitIniqui ideo ſine fine deliquerūt. qꝛ cū fine vier̄tNā voluiſſent vtiqꝫ ſine fine viuere. vt potuiſſentſine fine peccare. Oſtendūt em̄ qꝛ in peccato ſempviuere cupiūt. quia nunqͣꝫ deſinunt peccare dumviuūt. Et concludit. Ad magna ergo iudicantistuſticiā ꝑtinet. ut nunqͣꝫ careat ſupplicio. qͥ in hacvita nunqͣꝫ voluerūt carere peccato. Et idem. Addiſtricti iudicis iuſticiam ꝑtinet. vt nunqͣꝫ careantſupplicio. qui in hac vita nunqͣꝫ voluerunt carerepeccato. Et nullꝰ det̉ iniquo terminus vltōnis. qͥquā diu valuit noluit habere terminum criminis.Sic ergo patet ꝙ voluntas peccatorū eo ꝙ voluiteſſe ꝓpetua in peccato. debꝫ eſſe immobilis ⁊ ꝓpetua in ſupplicio. Ꝙ aūt volūtas damnatorum demalo in bonū mutari non poſſit. probo dupliciratōne. ¶ Prima ratō ē talis. Volūtas mutari a pecto in bonū non poteſt niſi ꝑ gratiam. ſed anime dānatorum a diuinagrātia totalit̓ ſūt excluſe. gͦ ⁊cͣ.¶ Secunda ratō eſt talis. Sicut voluntas beatoꝝſe habꝫ ad malū. ita voluntas damnatoꝝ ad bonūſed voluntas beatorum nō poteſt fieri mala. cum pͥme regule immobiliter ſit cōiuncta. gͦ nec volūtasdamnatorū pt̄ fieri bona. cū a pͥma regula et̓nalit̓ſit excluſa. Hec bea. tho. ꝯtra gen. libro. iiij. capixciij. ratōe tercia. Tercia ratō ad idem eſt talis.Ꝙ em̄ volūtas mutet̉ hͦ pt̄ eſſe duobꝰ mod. Ynomodo qꝛ vult bonū aliqd̓ qd̓ priꝰ nō volebat. aliomodo quia dolet uel penitet de peccato de quo priꝰnon penitebat. Primo gͦ modo volūtas damnato.rum mutari nō poteſt. ſcꝫ volendo bonum. Cuiꝰratō eſt. Licꝫ voluntate naturali que eſt in damnatis a deo damnati velnit bonum. non tamen voluntate deliberata que eſt in eis a ſeipſis poſſunt bonūvelle. Vnde etſi aliquod bonum velint. non tamenillud bonum volunt bene. eo ꝙ a fine vltimo rectevoluntatis totaliter ſunt auerſi. Secundo voluntas damnatorum mutari non poteſt. ſcilicet dolendo uel penitendo de malo. Cuius ratō eſt. quia obſtinata voluntas nunqͣꝫ poteſt flecti niſi in maluꝫ. ſꝫomnes daminati erunt obſtinati ſicut demones. ergo voluntas eorum nunquam eſſe poterit niſimala. ¶ Vbi eſt ſciendum ꝙͣ dolere de peccato contingit dupliciter. Dno modo ratōne diuine offenſe. et ſic damnati de diuina offenſa nunquam dolebunt noqꝫ dolere poterunt propter priuatōnem gͣtie. Alio modo ratione pene. et hoc modo damnatidolebunt ⁊ penitebunt de peccato propter penasquas ſuſtinent in inferrno. Hec beatus thomasquarto ſcripto ſentenciarum diſtinctione. l.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten