¶ Tercia diuiſio peccatorum eſt ex parte re.ſpectus vel obiecti.Capitulum. lixErcia diuiſio vel diſtincto peccatorū eſtex ꝑte reſpectus vel obiecti in quod peccat̉. Et ſic homo dicit̉ peccare. vel in deum. vel in proximū. vel in ſeipſum. quod triplicit̓probo. ſtꝫ auctoritate. ratōne. cōtrarietatē. ¶ Primo hoc idem probo auctoritate magiſtri ſenten. ſicdicentis. Homo quoqꝫ dicitur peccare in deuꝫ. inꝓximū ⁊ ſeip̄m. In deū peccat cū de deo male ſentit. vt hereticus. vel cū que dei ſūt vſurpare preſumit indigne ꝑticipando ſacramentis. vel qn̄ nomēdei peiorando cōtemptibile facit ¶ In ꝓximū peccat. cum ꝓximū inuuiſte ledit. In ſeipſimi vero peccat. cū ſibi ⁊ non alij nocet. Hec magiſter ſent̉. libro ſcd̓o ſen. in tex. diſt. xlij. ibi. Modi aūt peccatorum ⁊cͣ. Et accipit iſtam diſtinctōnem ab iſido.ro in libro de ſūmo bono. ¶ Secundo hoc idem ꝓbo ratōne ſic. Sicut em̄ omnis virtus eſt iuſticiaquo ad aliquid. vt dicit ph̓us qͥnto ethicorū. Itaom̄e pct̄m eſt iniuſticia. Inuuſticia aūt ex hͦ eſt ꝙdetrahitur alicui qd̓ ſibi debetur. Vn̄ iniuſticia habꝫ quaſi duo obiecta. ſcꝫ illud quod detrahitur. ⁊illud cui detrahitur. ſicut homo cui per niiu̓ſti.ciam aufert̉ res ſua. Vomo em̄ aliquid deo debꝫ.ſibi aliquid. ⁊ aliquid ꝓpimo. Primo homo debetdeo āmorem reuerentia ⁊ huiuſmodi. vn̄ qn̄ ab.his deficit dicitur peccare in deū. Sꝫ cōtra. In illūpeccans peccare dicit̉ que ex ſuo peccato ledit. ſꝫdeū peccando ledere nō poſſumus. vt dicitur iob.xxxv. Si peccaueris quid ei nocebis. et ſi multi.plicate fuerint iniqͥtates tue quid facies cōtra illūIn qūo on̄dit ꝙ ſuuū peccatū nō poteſt nocere deonec vnico actu peccandi. nec multiplici actū. Primō nō vnico actu peccati. cū dicit. Si peccaueriˢſcꝫ deo quid ei nocebis. quaſi diceret nihil. Vel eiid eſt celo. quaſi dicerꝫ nihil mali vel peccati qd̓ facias poteſt nocere celo. gͦ nec deo qui eſt celo alti.or. Secundo on̄dit ꝙ nec multiplici actū peccatipoteſt nocere deo. vn̄ ſubdit. Et ſi multiplicate fuerint iniquitates tue ꝑ dei diſimulatōneꝫ. quid facies ei. id eſt quid facere poteſt contra eum. id eſtin nocunientuꝫ ip̄ius. quaſi diceret nihil. Ratōnēaūt huius aſſignatbeatus augꝰ in libro de liberoarbitrio. ſic dicens. Malu cum nocumientū ſit. nōcere tn̄ non poteſt niſi bono quod corꝑale eſt. Sūnium aūt bonn̄ incorꝑale eſt. gͦ malū ei nocere nōpoteſt. Bene gͦ dicit. qͥd ei nocebis. qͣſi diceret nihil. qꝛ ip̄e eſt natura impaſſibilis. ſed tibi nocebitnniquitas tua. vel in damnū ꝑſone. vel in damnumrerū vel famē. ſꝫ deo qui eſt natura impaſſibilis nōDel aliter peccatum in ſe dicitur qd̓ nocet ſibi. peccatū in ꝓximum quod nocet ꝓximo. ſꝫ niō debꝫ dici peccatū in deum. qꝛ nihil poteſt nocere deo. gͦ inſufficiens eſt diuiſio peccati cum dicit̉ peccatum.aliud in ſe. aliud in ꝓximum. aliud in deum. cumdeo nihil nocere poteſt. vt ſupͣ ꝓbatū eſt ¶ Rn̄deo⁊ dico. ꝙ nō dicit̉ hō peccare in deū. qꝛ deū in aliqͦledat. ſꝫ qꝛ deo ſb̓trahit qd̓ ei debet̉. et qͣntū m ip̄oeſt eiꝰ gloriā minuit. qͣꝫuis hͦ facere non pt̄. Vntūc in pct̄o deꝰ offēdit̉ ꝙ in eo qd̓ debetur deo ſibiiniuriat̉. Tercio manifeſtū eſt qn̄ hō debꝫ ꝓximo⁊ qn̄ in his deficit dicit̉ peccare in ꝓximū. Et ideꝫimo peiꝰ vel gͣuiꝰ eſt ſi ꝯtraria hoꝝ faciat. ¶ Tercio hͦ ideꝫ ꝓbo ꝯtrarietate ſic̄. Si ꝓpoſitu ī ꝓpoſito ⁊ oppoſitū ī oppoſito. ſꝫ ꝑ v̓tutēs qͥbꝰ opponūt̉pct̄a hō ordinat̉ in deū. in ſeip̄m. in ꝓximū. qd̓ ſipbo. Nam manifeſtū eſt ꝙ ꝑ v̓tutes theologicasS ordinat̉ in deū. Semꝑatia v̓o ⁊ fortitudinē or.dinat̉ homo ad ſeip̄m. Iuſticia aūt ad proximū. gͦꝑ oppoſitū. Frimo ille qͥ peccat in his q̄ humanaꝫratōne excedūt. ſic̄ in his q̄ ſūt fidei dicit̉ peccareindeū. ſic̄ hereticꝰ. ſacrilegus. ⁊ blaſphemꝰ ¶ Se.cundo qͥ peccat in his qͥbꝰ hō dirigit̉ ⁊ ordinat̉ adſeip̄m tm̄ dicit̉ peccare in ſeip̄m. ſic̄ patꝫ. in guloſo. luxurioſo. ⁊ prodigo. Tercio ille qui peccat inhis in quibꝰ ordinat̉ ad ꝓximū dicitur peccaremproximū. ſicut patꝫ & fure homicida ⁊ adultero ⁊huiuſmodi. Vbi nota ꝙ iſta diuiſio capitur ſcd̓mid in qd̓ directe peccat̉ ⁊ pͥncipaliter nō cōſequenter. vt verbigratia. Iliquis peccans in ꝓximū directe vel pͥncipaliter peccat in eū. ſꝫ ex cōſequentipeccat in ſeip̄m ⁊ indeū. Et ſimilit̓ qn̄ quis peccatin ſe pͥncipaliter ⁊ directe peccat in ſeip̄i. ⁊ ex cōſequenti peccat in deū. Et ſimilit̓ cū qius peccatin deū pͥncipaliter qͥdem peccat in deū. ſꝫ ex conſe.quenti p̄eccat etia m ſeip̄m ⁊ in ꝓximū. Hec. b. t.ſcd̓o ſcripto ſen. diſt. xlij. ſcd̓a ꝑte diſt. ar. ij. q. jvtꝝ diuiſio pct̄i ī deū ī ſe ⁊ ī ꝓximūſit cōuenieēsin cor. ſolū. ⁊ in ſolū. iiij. argū. Et. pͥ. ij. q. lxxij.arti. iiij. ſub eodem titulo. in cor. ſolū. ¶ Ꝙ pec̄.cata diuidunt̉ ex ꝑte radicis nomīs originis. Etpͥmo ex ꝑte radicis. et nota qͥnqꝫ radicesReter ſupͣdictos modos. Capi. lxxquibꝰ peccata diuidunt̉. nota ꝙ diuidūtur vel diſtinguuntur triplicit̓. ſcꝫ ex ꝑteradicis. noīs. ⁊ originis. ¶ Primo diſtinguūt̉ veldiuidūt̉ pct̄a ex ꝑte radicis pct̄orū. Nā radicespct̄oꝝ ſūt qͥnqꝫ. Prima ⁊ pͥncipalis q̄ eſt cauſa velrato oīm pct̄oꝝ eſt amormordinatꝰ ſui. Secūdaeſt timor. Tercia eſt cupiditas. Quarta eſt concupiſcētia. Quinta eſt ſuꝑbia. Ꝙ aūt iſta qͥnqꝫ ſintradicēs oīm pct̄oꝝ qͣdruplicit̓ ꝓbo. ſcꝫ ſimilitudine. aucto: itate. ratōe. ⁊ diſtinctōne. Pamo hͦ ꝓboſimilitudine radicis. Nā radix ꝓprie in arboribꝰ inuenit̉. in pct̄is aūt tranſſumptiue ⁊ ſimilitudinarie. Vn̄ oportꝫ ꝙ ad ſimilitudine radicis in arboribꝰ inueniat̉ radi in pct̄is. Radix aūt arboris troshabꝫ ꝓprietates. Prima eſt ꝙ radix arboris ē ꝑ qarbor incrementū ſumit. Secūda eſt qꝛ radix arboris eſt per cuius alimentū creſcit arbor ⁊ conuatleſcit. Tercia eſt ꝙ radix eſt ex cuius alimēto ⁊ nūtrimento arbor fructus producit. Del dicas breuius radix arboris eſt ꝑ quod incremētum ſumit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten