.i. incōmutabili bono. qͣꝫ conuerſio ad cōmutabilebonū. ſicut infidelibꝰ. ⁊ in illis qͥ deſperātes ſeip.ſos fradunt impudicicie. vt dicitur ad eph̓. iiij.In peccatis aut corꝑalibꝰ in quibꝰ principaliter intendit̉ fruitō boni cōmutabilis. prius eſt naturaliter conuerſio qͣꝫ auerſio. que non eſt pͥncipaliterintenta. ſed preter intentōnem. q̄ ſequit̉ ex mordinata cōuerſione ad cōmutabile bonū. Hec beatustho. vj. quodli. q. xviij. vtrum in peccato actualiprius ſit auerſio qͣꝫ conuerſio in cor. ſolū. Tex.cio nota conexionem. nam in peccato duo ſūt. ſcꝫauerſio et conuerſio vtꝫ. Si auteꝫ querat̉. vtrūpeccata om̄ia mortalia ſint connexā. An̄deo et dico. ꝙ ex ꝑte auerſionis peccata connexionem habent inquātum auertūt a bono incōmutabili. ſꝫ exꝑte conuerſionis nullomodo conexionem haberepoſſunt ſicut virtutes. Hec bea. tho. ſcd̓o ſcriptoſen. diſt. xxxvj. arti. v. vtruꝫ peccata ſint conexain cor. ſolu. Re. cauſam huiꝰ infra peccatum ca.liij. ⁊ liiij. ⁊ infra virtutes ca. ¶ Sed forte que.res. vtrum auerſio a bono incōmutabili et cōuerſio mordinata ad bonū commutabile ſint duo peccata vel vnum. Videtur ꝙ ſint duo peccata. qꝛ ie.remie. ij. dicitur. Quo mala fecit populus meus.nie etm̄ dereliquerunt fontem aque viue. et fodē.runt ſibi ciſternas diſſipatas. non valentes contine aquas. vbi tāgunt̉ duo. ¶ Primo auerſio veldiſceſſio a creatore ibi. me ctem̄ dereliquerūt. noninutilem vel parū vtilem. ſꝫ multum. quia fontemaque viue que eſt multū vtilis. ¶ Vbi nota ꝙ ieremias ꝯꝑat deum fonti triplici ratōne. ¶ Primaeſt ratōne eminentie. qꝛ ſicut fons ex ſeip̄o non aliundē aquas habet. non vt riuus. ſic deus a nulloaliquid boni habꝫ vel recipit. ſꝫ ex ſeip̄o vel ꝑ ſuameſſentiam eſt infinitum bonū. ¶ Secunda ratōneinfluētie. qꝛ ſicut fons riuis aquā influit. ſic deꝰom̄ibꝰ craturis. in pſalmō. Apud te eſt fons vite.¶ Tercia ratōne efficientie. qꝛ ſicut fons aquā viuam tribuit. ſic deus non eſt fons cuiuſcūqꝫ aqueſꝫ viue. et tam viue ꝙ in potantibꝰ fontem facit. etideo eſt multum deſiderabilis. qꝛ non eſt aqua queinpotantes conuertat̉. ſꝫ magis illos cōu̓tit. ſedquia fontes facit. ſcd̓m illud iohan. iiij. Qui biberit ex aqua quā ego dabo ei ⁊cͣ. Hic fons alios ideſt ſanctos facit qui ꝑ exemplū vite et doctrine alios influūt. Iſaie. xij. Haurietis aquas in gaudio⁊cͣ. ¶ Secūdo principaliter tangit̉ aliud malū velpeccatum. ſcꝫ adheſio vel iordinata conuerſio adcreaturam ibi. et foderūt ſibi ciſternas diſipatasnon valentes cōtinere aquas. vbi tria dicit. Irimo ꝙ non ſunt principales. et ideo a ſeipſis nichilhabent vt fons. Secundo ꝙ ſunt deteſtabiles. qꝛdiſſiꝑate. ſcꝫ idola quibꝰ adherent. Tercio ſunt inutiles nō valentes cōtinere aquas nec alijs influere. qꝛ nullū bonum nullū honorem ex hibituꝫ eisſcꝫ idolis poſſunt reciꝑe nec alijs influere. inpſal.Is habent et non loquent̉. ¶ Ergo ex premiſſisinovidetur ꝙ auerſio et conuerſio eſt vnū peccatumſcd̓m rem differens ſcd̓m oꝑationem ad diuerſosterminos. ſcꝫ deus et creatura. Ita ꝙ ibi eſt vnicꝰmotus ⁊ vnicus actꝰ. ſtꝫ receſſus a deo ⁊ acceſſusad creaturam. qd̓ probo ꝑ exemplū. Idem em̄ mo.tus eſt quo reddit̉ a ſancto petro ad gradus et it̓ſeu venit̉ piſas. Ergo cū contemptus vel auerſioſit receſſus ip̄ius voluntatis ad creaturā. erit vnicus motus et vnū peccatum. Hec bea. tho. ſcd̓o.ſcripto ſen. diſt. xlij. ſcd̓a ꝑte diſtinctōnis. arti. pͥVtrū pct̄a cōuenient̓ diſtinguant̉ penes radicesin ſolū. vij. argumenti. Et alexander ſcd̓a ꝑte ſū.me. q. xxxij. circa quintā diffinitioneꝫ peccati. incor. ⁊ in ſolu. argumentoꝝ. ¶ Diffinit̉ peccatū ex ꝑte cauſe exemplariˢ. vbi nota tria. ſcꝫ radicem peccati ratōnem et ꝯꝑatōem. Ga. xlj.Vinto peccatum diffinitur ex ꝑte cauſeexemplaris aqͣ deficit. Et hͦ modo augꝰde vera religione ca. ix. diffinit peccatuꝫdicens. Peccatum eſt appetere que xp̄s contempſit. vel fugere q̄ xp̄s ſuſtinuit. Qd̓ ꝑ eius oppoſitūprobat dicens. Nō em̄ vllū peccatum cōmitti poteſt niſi dū appetunt̉ ea quē xp̄s cōtempſit. aut fugiunt̉ ea que ip̄e ſuſtinuit. Et probat ꝑ exemplūſui vn̄ ait. Omīaqꝫ vitare cupientes non recte viuebamꝰ carendo vel ſpernendo vilia fecit omnia q̄vitare cupientes a ſtudio veritatis deuiabamus p̄peciēdo deiecit. Quod demalis om̄ibꝰ q̄ ſuſtinuit ⁊de bonis om̄ibꝰ q̄ contempſit ptꝫ. Sic igit̉ declarata et probata eſt eſſe conueniens diffinitio peccatiſcd̓m augꝰ. ſcꝫ ꝙ peccatum eſt appetere q̄ xp̄s cōtempſit et vitare vel fugere q̄ xp̄s ſuſtinuit. vtꝫ ſupra. ¶ Circa quā diffinitōnem nota tria. ſcꝫ radicem. ratōnem. comꝑatōnem. ¶ Primo nota huiuſmōi radicem. ſcꝫ que eſt radix fugere quē xp̄sſuſtinuit. et appetere que xp̄s contempſit. Rn̄deoet dico. ꝙ vnū iſtoꝝ eſt timoris. ſcꝫ fugere q̄ xp̄sſuſtinuit. aliud eſt cupiditatis ſcꝫ appetere q̄ xp̄scontempſit. ¶ Secundo nota huiuſmodi ratōnēnam ratō quare fugere ea quē xp̄s ſuſtinuit eſt ti.moris eſt. qꝛ fuga dicit̉ triſtium que xp̄s ſuſtinuitſed reſpectu triſtium eſt timor. Ratō aūt qͣre appotere ea que xp̄s contempſit eſt cupiditatis eſt iſtaqꝛ appetitus dicit̉ eſſe delectabilium q̄ xp̄s vitauitergo ⁊cͣ. Hec autē ideo dicit ad oſtendendum. ꝙqd̓dam peccatum committit̉ ex timore male accendente vel inflanimāte. ⁊ qd̓dam extimore male hū.miliante. ſtd̓m augū. Sꝫ cōtra. Om̄e peccatū ſecundū augu. in libro de libero arbitrio comittiturex libidine. gͦ non ex timore. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ libido ibidem accipit̉ conmunit̉. ſcꝫ vbi quis vult qd̓nō eſt volēdū. vel vbi reſpuit qd̓ eſt volēdū. Tercio nota ꝯꝑatōneꝫ. ſcꝫ qͥd ſit gͣuiꝰ. ſcꝫ peccare examore. an extīore. Rn̄deo ⁊ dico ī pͥmo volumineꝙ amor in ordinatꝰ ē cauſa omīs pct̄i. Re. ſupraamor ca. Hec alexander ſcd̓a ꝑte ſūme. q. xxxij.de diffinitione peccati circa quartam diffinitōnem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten