non peccat hͦ dicendo. ſed remiſſionē non cōſequitur peccatorū niſi dimittat. Hec beatus tho. qͣrtoſcripto ſen. diſt. xvj. in expoſitōne lr̄e ſuꝑ illo verbo. ſi veraciter dicit ⁊cͣ. in fine diſ. ¶ Sed forte dices ꝙ non debet tibi mandari vt nihil agas in opibꝰ iniurie. vt non ſis memor eius. eo ꝙ non eſt inpoteſtatē homīs remīſci vel obliuiſci iniuriaꝝ. Rndeo ⁊ dico. ꝙ gloſa interli. ſuꝑ illo v̓bo dicit. Oīsiniurie ꝓximine memineris. ſcꝫ iſto fine vt vindices Vnde tullius dicit de iulio ceſare. ꝙ nulliꝰ obliuiſci ſolitꝰ erat n̓ iniuriaꝝ De pecunia at̄ ſīne aliare ablata. Innocētiꝰ dicit: ꝙ hic non agitur de debitis pecuniaꝝ. ſed de debitis offenſarum. Qualiter aūt iniuria ſit ſuſtinenda vel repellenda. et pe.cunia ſit repetenda vel dimittenda. Re. ſupͣ contunielia. ſupͣ iniuria. infra vindicta. ¶ Tercio pͥncipaliter tangit̉ ꝓximus orans vel ſupplicās Si qͥaūt quereret an dimiſſio iniuriaꝝ ſit om̄ibꝰ facienda. aut ſolum debitoribꝰ nr̄is petentibꝰ veniaꝫ. Rn̄deo et dico. ꝙ ille qui eſt offēſus vel qui recipit inturiam. ſic in mente debet eſſe diſpoſitus. vt etiamindulgeat veniam nō petēti. qͣmiis tali offenſe veliniurie dimiſſio nihil valeat cuꝫ de illata uuria n̄ peniteat Maxime aūt debemꝰ dimitte̓ iniuriā veniampetenti. qd̓ patet. qꝛ nos petentos a deo hanc oronem facimus. dimitte nobis debita nr̄a. vn̄ augꝰ.de ẜmone dn̄i ſic dicit. Illud ſane poteſt tractari vtqn̄ dicimus. dimitte nobis ſicut et nos dimittimꝰ.tunc cōnicimur ꝯtra iſtā regulā feciſſe ſi eis nō dimittamus qui veniam pctūt. qm̄ et nobis veniā petentibus a benigniſſimo pr̄e dimitti volumus.Quarto et vltimo pͥncipaliter tangit̉ fructus cōcomitans qui oſt. ſi dimittimus nobis dimittunt̉.alias non. Ita dr̄ math̓. vj. Si dimiſeritis homībꝰpeccata eoꝝ. dimittet ⁊ vobis pr̄ vr̄ celeſtiſ delictavel peccata vr̄a. Si aūt nō dimiſeritis homībꝰ. necpater veſter dimittet vob̓ peccata vr̄a. In quibꝰ v̓bis tanguntur qͣtuor. cx quibus om̄es inſtruuntur. f deles et obſtinatideterrent̉. ideles bn̄ diſpōſiti alliciuntur. ⁊ confortant̉ ¶ Primo omnes inſtruunt̉. et hoc dupliciter. Primo ex parte petentis. vnde gloſa ſuꝑ p̄dictū verbuꝫ math̓. vj. ſic dicit. Aleqꝫ aliud petit ſeu exigit iudex queꝫ rogamꝰniſi vt tales ſimus fratribꝰ qͣlem eum nobiˢ ex poſcimus. Scd̓o ex parte trāſgrediētis. peccat em̄grauiter talis. non ſolum qꝛ rogatus abenigniſſi.mo pr̄e. ſed etiam quia monituˢ aiudice fratri nōindulget. ¶ Scd̓o deterrentur infideles et obſtinati ex ablatōe excuſatōis. tollet̉ enim reis et obſtinatis om̄is ratio et materia excuſatōnis. Vndegloſa ibidem. nulla excuſatio relinquitur. qͥa vnꝰquiſqꝫ ſcd̓m hanc ſentenciā iudicabitur in futuro¶ Tercio fideles ⁊ bene diſpoſiti alliciūtur ex eui.dentia dine miſeratōnis. quia paratꝰ eſt ad indulgendum. Vnde gloſa ibidem. deus manfeſte magis vult inuenire cui indulgeat qͣm quem puniat.Nam deo magis eſt proprium miſereri et parcerspr injqͣm punire. Ratio autem huius eſt. quia ad ett̄o.ctum miſericordie non requiritur actus vel meritōnoſtrum. ſed ſolum quod eſt dei ſcꝫ bonitas emisAd rōnem autem iuſticie requiritur aliqͥd ex parte noſtra. ſcꝫ exigentia meritorum. Modo igitur ſꝫdeus magis vult parcere qͣm punire. quomō ſen.tentiam tanti iudicis poterit temꝑare. et ſentenciani tanti diſcrimis euadere poterit. qui nō vult petenti ſibi veniam indulgere. maxime cum deus poſuerit hoc in poteſtate noſtra. ¶ Quarto ſideleset bene diſpoſiti confortant̉ ex cōcepta fiducia impetrandi. Ande gloſa ibidem ſic dicit. formaꝫ impoſuit qualiter iudicari velimus. vnde indulgentibus coram deo reſpondet fiducia impetrandi. nōindulgentibus vero non rn̄det fiduciā impetrandiquia deus nunqͣm remittit. vnde mathei. xviij. Sinō remiſeritis vnūſquiſqꝫ fratri ſuo. nec pater peſter dimittet vobis. Que verba ieronimꝰ ⁊ augu.ſtinus exponunt. Primo ieronimꝰ ſic dicit. Si nōremiſeritis de cordibus veſtris. vt omnem ſimulationem pacis ficte auerteret. Scd̓o auguſtinꝰ deverbis dn̄i illud de cordibus veſtris duobus mōdis exponit. Primo ſic. de cordibus veſtris dicitquia melius eſt vt clames ore. et dimittas in cor.de. qͣm vt tu ſis blandus ore. et crudelis in corde.Scd̓o ideꝫ. ſi non remiſeritis. Ideo enim dominꝰſb̓dit de cordibus veſtris. vt ſi per caritatem iniponitis diſciplinam. de corde veſtro lenitas nō re.cedat. Quid em̄ tam piū qͣm medicus ferēs ferranentū ſeuit in vulnꝰ vt ſanet̉. qꝛ ſi vulnꝰ palpat̉homo perditur. ¶ Ꝙ rogamꝰ deū ꝓ amotōne pct̄i futuri dicēdo. Et ne nos ⁊cͣ. Ca. xv.Tne nos inducas in tēptatōem. Supius in qͥnta petitōe rogabat̉ deꝰ ꝓ amotione peccati p̄cedētis cum dicebat̉. etdimitte ⁊cͣ. mō in ſexta petitione rogamꝰ deū proamotione pct̄i futuri cum dicimus. Et ne nos inducas in temptationem. In quo verbo tanguntur tria. Primo diuina potentia imploratur. Secundo humana inſufficientia demonſtratur. Tercio dyabolica malicia euitatur. ¶ Primo diuinapotentia imploratur in pronomine demonſtratiuoqd̓ ſb̓intelligitur. ſcꝫ tu. vnde dicimus. Tu ſcꝫ deus ne nos inducas ⁊cͣ. Augꝰ in libro de bono ꝑſeuerantie ſic dicit. Nihil em̄ fit niſi ꝙ aut ip̄e facit.aut ip̄e fieri ꝑmittit. Et ſb̓dit. potens eſt gͦ deꝰ et amalo in bonū flectere volūtates. et in lapſū ꝓnosꝯu̓tere et dirigere in ſibiplacitum greſſuꝫ. cui nōfruſtra dr̄. Et ne nos inducas ⁊cͣ. ¶ Scd̓o hūana īſuffien vel impotemͣ demr̄at̉ cū ſb̓dit̉. nos. cūem̄ noſ ſimꝰ cōmunit̉ infirmi mexꝑti imꝑfecti ꝓ amotione temptatōis cōtinue rogare debemꝰ. eoqd̓ in bello temptatōnis ſb̓cūbimus. et ſic pericūlo noſ exponimꝰ. ¶ Tercio dyabolica malicia velaſtucia euitatur ibi. in temptatōnem. ¶ Ad cuieuidentiam modus loquendi vel petendi eſt coririderādꝰ. Primo em̄ nō dixit. mitte nob̓ tēptatōes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten