Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

vīuat. nec tantū pn̄ti vite. ſed eterne vite conſilatur. ad quaꝫ venire poteſt ſi peccata dimittant̉ q̄delicta appellantur et debita. vnde et dicit. dimittenobis debita ⁊cͣ. In quibꝰ verbis ſicut dicit augꝰ.ad ꝓbam monem. et quid petamus qꝛ dimitte. etqͥd faciamus ꝙ vt dimittamus. Ex his ſequit̉ qͥdaccipe meream̉. qꝛ ſi dimiſerimus dimitiet. alias n̄Primo monemur qͥd petamꝰ. qꝛ indulgētiam p̄tertoꝝ pct̄oꝝ ibi. dimitte nobis ⁊cͣ. in quo verbo tāguntur tria. Primo dīne virtutis immenſitas. ſecundo pͣuitatis hūaue cōmunitas. tercio ſuitutisanguſte anxietas. Primo tangit̉ dīne v̓tutis immenſitas ibi. dimitte. ſcꝫ tū qui habes pt̄atem dimittendi pct̄a. in pͣs. Tu remiſiſti impietatem peccati mei. Et quare. Certe qꝛ ego dixi. Confiteboradu̓ſumme. Re. ſupͣ abſoluto. et ſiipͣ ꝯfeſſio. iiij.ca. Si autē quis q̄reret an remiſſio culpe ſit exmīa vel ex iuſticia dei. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ remiſſio culpe et pene eterne cōmutate in tꝑalē. eſt ex mīa. itadr̄ tren̓. iij. mīe dn̄i quia ſumus ꝯſumpti. Et nu̓ixiiij. dn̄e patiēs et multe mīe. auferens iniqͥtatemet ſcelera. Remiſſio vero pene tempalis quodamōeſt ex iuſticia. qꝛ poſt gratiā ſuſceptam homo motu liberi arbitrij meret̉ remiſſione pene. et maximein cōfeſſione ꝓpter erubeſcētiā que eſt penalis. vn̄iuſtum eſt vt pena penam ſoluat. Scd̓o tangitur prauitatis hūane cōmunitas ibi. nobis. vndeaugꝰ in libro de bono pſeuerātie ſic dicit. Eſt em̄nobis neceſſaria hec pctitio contra pelagianos. qͥponebant hoīem iuſtum nullū oīno peccatū habore. vnde quia peccatores ſumꝰ et quotidie poccamus. iubemur ꝓ pct̄is orare. Ꝙ aūt ſimmus omnes peccatores dr̄. j. io. j. Si dixerimus qn peccatum non habemꝰ. ip̄i nos ſeducimus et veritaˢin nobis non eſt. et prou̓. xx. Quis poteſt dicerenuudū eſt cor meum. ſcꝫ a peccato cogitatōis. delectatōis et conſenſus. et purus ſum a pct̄o locritionis vel oꝑis. q. d. nullus. Et hoc ſpāliter ꝓpterquatuor rōnes. Prima eſt ꝓpter poriculū iactantie. qꝛ temerariū eſt ſe iactare. vt dicit glo. ſuꝑ illo verbo allegato. Quis poteſt dicere ⁊cͣ. Re. ſi pͣiactantia. Scd̓a eſt ꝓpter ſtatus incertitudinem.qͥa nemo qͣntumcūqꝫ fanctus et iuſtus eſt certusvtrum ſit dignꝰ odio vel amore. vt dr̄ ecc̓. ixx. Reqͥre ſupͣ cognitio gr̄e. Tercia eſt ꝓpter niūdorumrarietatem. vnde ecc̓. vij. Non eſt homo iuſtus īterra qui faciat bonum et non peccat. q. d. non ēaliquis iuſtuſ interra cui iſta duo ꝯueniāt ſimul.ſcꝫ bonum facere. et non peccare. non peccare em̄reꝑit̉ in paruulis. ſed non facere bonum. Omnesem̄ peccauerūt ⁊ egent gloria dei. vt dicit̉ ad ro.iij. In ſolo aūt xp̄o ⁊ bt̄a virgine illa duo ſimul inueniri potuerunt. vnde augꝰ. Si om̄es ſancti qͦtquot a pͥmo iuſto vſqꝫ ad vltimū ſimul eſſent. nihil aliud dicerent qͣꝫ dimitte nobis debita nr̄a. excepta beata virgine. de qua cum de peccatis loqͥmur. nullam ꝓrſus volo mentionem vel queſtionēhabere. Quarta eſt ꝓpter venialium inſepal ilitatem. nullus enim ꝑ totam vitam ſuam ſeu per lomgum tempus. et ſi poſſit abſtinere vel eſſe ſine pcocato mortali. non poteſt eſſe ſine peccato peniali.propter naturam corruptam Si autē hoc mnuoniatur. hoc eſt de ſingulari ⁊ excellenti gratia deiſicut dicit beatus augꝰ de bt̄a virgine. vn̄ auocſuꝑ pͥma canōica ioh̓is ſic dicit Impoſſibile eſt qque in mīmis non cadere pct̄is poſtqͣꝫ libero arbi.trio vtit̉. qd̓ verbum intelligit̉ conſiderata corrptōe nature Abi nota ꝙ ſic̄ non impediunt a viteterna iuſtuꝫ quēdā peccata venialia. ſine quilusiſta vita non ducit̉. ſic ad ſalutem eternā nihil .ſunt imꝑio aliqua bona oꝑa ſine quibꝰ vita cumſſibet perſimi non inuenit̉. vt augꝰ dicit in libro deſpū et lr̄a. Tercio tangit̉ ẜuitutiſ anguſte anxietas ibi. debita nr̄a. id eſt mala vel peccata debitavel p̄terita que cōmiſimus. Ꝙ at̄ debita dicanturpeccata ꝓbo tripliciter. ſcꝫ rōe. ſimilitudine. ⁊ quctoritate. Primo rōe ſic. debitū eſt illd̓ qd̓ noſobligat. ſꝫ pct̄m nos obligat. ſiue ad penā eternāvt pct̄m mortale. ſiue ad tꝑalē vt veniale. §ͦ ⁊cͣ.Scd̓o ꝓbo ſimilitudīe tali. pct̄ores ſūt debitoreˢita dicit̉ luce. xiij. Putatis quia ip̄i debitores fuerūt ⁊cͣ. ſꝫ non fuerunt debitoreſ niſi ꝓpter peccatagͦ debita dicuntur peccata. et luce. vij. Duodebitores fuer̄t cuidā feneratori ⁊cͣ. id eſt duo pecca.tores ſcꝫ p̄lati et ſb̓diti. clerici et laici. viri et femīecorpus ⁊ anima. phariſeus ⁊cͣ. Tercio ꝓbo auctoritate. nam ſuꝑ illo verbo allegato math̓. vj. dimitte nobis debita ⁊cͣ. dicit gloſa interli. id ē pec̄.cata. et luce. xj. dr̄. dimitte nobis peccata noſtra Sed forte diceˢ ꝙ pct̄a non dicunt̉ debita ſic.debitum importat obligatōem debitorum. ſed nullus obligatur ad peccatū cōmittenduꝫ. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo et dico ꝙ licꝫ nullus obliget̉ ad peccandum.tamē cōmittendo peccatū quilibꝫ efficitur debitorpene. vn̄ pct̄m dr̄ debituꝫ effectiue. qꝛ pct̄orē efficit debitorē. Vbi not a ꝙ multa ſūt debita quibꝰ tonemur et obligam̉ deo. ex parte noſtri. et ex partedei. Primo ex parte noſtri ex quatuor tenemurdeo. Irimo ex ꝓmi ſo qd̓ nos fecimus in baptiſmo. pͣs. Reddam tibi vota mea. Reqͥre infra votitranſgreſſio. Scd̓o ex omiſſo circa multa bona qͥtenemur facere et non fecimus. pͣs. Delicta quisintelligit ⁊cͣ. Tercio ex commiſſo circa multa quenon debemus facere et fecimus. Quarto expͥmūſo circa ea que ex noſtro conſenſu et ꝑmiſſione riunt. ad ro. j. Non ſolum qui talia agūt. ſed qͥ coſentiūt facientibus ⁊cͣ. Scd̓o obligamar et tenemur deo ex parte dei. et hoc qͣtuor modis. Iyrſimo ex commiſſo ſuꝑ multis bonis que nobi comtulit. q̄ſūt bona nat̉al a. tꝑalia. ſpūalia. que damale tractauimus et diſpenſauimꝰ. Luce. xv. diuiſit illiſ bona ſua ⁊cͣ Scd̓o ex dimiſſo ſuper multis peccatis que continue cōuertentibus dineſttiMath̓. xviij. Serue neqͣꝫ omne debituꝫ dimib tbi