Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

pat ī poſtSurgite poſtqͣꝫ ſederitis qui manducatis panemdoloris. Scd̓o panem intelligentie. cōtra langorē erroris. eccͣi. xv. Cibauit illū pane vite et intellectus. Tercio petimꝰ pane̓ eucariſtie ad imping.uatōem amoris. io. v. Ego ſum panis. Quartopetimus panem nature. ad ſuſtentatōem corꝑis.eccͣi. xxix. Iniciū vite homīs panis et aqua. Quīto dicamꝰ ⁊ petamꝰ. da panē glorie ad delectatōꝫſaporis. luce. xiiij. Bt̄us qͥ māducat pane̓ ī regnodei. Quare dicimꝰ pane̓ nr̄m ⁊ nincū. ca. ixOſtrum. Superiꝰ petebat̉ corꝑalis ſuſtētatō que ſigͥficat̉ nomīe panis. vndedicebamus panem. Scd̓o ſequit̉ in pe.titione cōmūis poſſeſſio cū dicimus. noſtrū. Nonem̄ dicimus panem meū. nec pancꝫ angeloꝝ. necpanem tuū. ſed dicimus panenẜm. Primo nondicimꝰ panē meū in ſingulari ſꝫ in plurali. eo ꝙ ſicut ip̄e eſt pr̄ non tm̄ vniꝰ. ſed etiaam multoruꝫ.ita non ſolum eſt panis vnus. ſed multoruꝫ. Re.rōes ſupͣ pr̄ nr̄. Sed forte arguēs in cppoſituꝫſic. omīs xp̄i actio noſtra eſt inſtructio. ſꝫ xp̄s voluit ordinauit et docuit. math̓. vj. Tu aūt cū oraueris ora pr̄em tuū in ab. ⁊cͣ. ⁊ pr̄ tuus ⁊cͣ. ergo ſidebeo dicere. pater meus. etiā debeo dice̓ pane mieum. Rn̄deo et dico ꝙ omnis xp̄i actio nr̄a fuit inſtructio. qͣntū ad actū. n̄ qͣntū ad modū. ꝙ ſic ptꝫjere. xj. fuit nr̄a inſtructō qͣntū ad ieiunādū. n̄ tn̄ad ieiunādū cō mō quo ip̄e ieiunauit. ita vt nosoīno tāto tꝑe abſtineamꝰ ab om̄i cibo ſic̄ xp̄s fecitEt idēo ſic̄ xp̄us diu̓ſimode eſt multoꝝ pr̄. ita etiāeſt panis multoꝝ. vn̄ dicimus. nr̄m. Scd̓o nōdicimus panē tuū. licꝫ em̄ panis antēqͣꝫdet̉ ſit eiꝰqui nobis eſt illuꝫ daturus. ſcꝫ dei. non tn̄ dicimꝰpanem tuū. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ panis ꝓprie dr̄ eē illꝰcuiꝰ eſt refectio. ſꝫ panis ſcꝫ materialis. ſpūalis.doctrinalis. ⁊ ſacramentalis. non ſoluꝫ eſt vniusrefectio. ſed multorum. ergo dicimus noſtrum.et non tuum. Criſoſtimꝰ aūt ſuꝑ illo verbo math̓.vj. ſic dicit. nr̄m addidit. id eſt panem quem nohabemꝰ paratū. illum da nobis vt a te ſāctificet̉.ſic̄ ſacerdos accipiēs panē a laico ſāctificat ⁊ porrigit illi vel ei vel eis qui debēt ſumere. Tercio licet iſte ſit angeloꝝ et nō hoīm n̓ ꝑ accomodationēꝑ quā dr̄ in pͣs. Panem angloꝝ ⁊cͣ. tamē non dicinius panē angeloꝝ. ſꝫ nr̄m. Quiꝰ rō eſt. ꝙ ſi verbum dei ſcd̓m dinitatem ſit panis angeloꝝ inqͣntūv̓bum ſcd̓m dīnitatē angelos reficit. ſic̄ dr̄ thobiexij. Ego cibo iniu̓ſibili et potu qui ab homībus videri non pt̄ vtor. tam̄qꝛ verbum ſcd̓m dīnitatē inꝑſona filij incarnatum reficit nos. ideo dicimꝰ nōſtrum. Dicamus aūt nr̄m ſpāliter ꝓpter qͣtuor rōnes. ſcꝫ ꝓpter hūilitatem. cōmūicabilitatē. vtilitatem. dignitatem. Primo ꝓpter nr̄am humilitatē.vt em̄ on̄dat̉ noſtra inſufficientia et indigentia ꝓpter qͣm indigemus huiuſ panis refectione. ⁊ vtſic nr̄am miſeriam. inſufficiētiam. indigentiam. recognoſcendo. recordando. penſādo huiliem̉. ideodicit nr̄m. Scd̓o ꝓpter cōmūicabilitatē. vt eptinoſtendatur ꝙ ꝓximo indigente non debet aliquiohaberi ꝓpriū. ſed et mat̓ialis. ⁊ ſpūalis. doctrinalis. et ſacramētalis ip̄i indigenti cōmunicari. ideodicit nr̄m. Vnde criẜ. ſuꝑ illo v̓bo math̓. vj. ſic prcit. nr̄m. dicit ꝓpter duas cauſas. Prima eſt qꝫom̄ia que deus dat nobis. per nos alijs dat. vt jeo qd̓ accipimus. partem in potentibꝰ faciamusQui ergo de laboribus ſuis indigentibꝰ non preſtat. non tātum panem ſuum manducat. ſed alie.num. Scd̓a cauſa qͣre dicit nr̄m eſt. qꝛ qui de iſticia pane acqͥſitū māducat. ſuū panē maducat.qui autē cum peccato. alienū panem. Vbinota ꝙpanis eſt nr̄ ſiue de iuſta heditate ꝑceptus. ſiue detuſto labore corꝑali vel ſpūali acqͥſitus. m pͣs. La.bores manuū tuaꝝ quia manducab̓ ⁊cͣ. Et appꝰ.j. ad coꝝ. ix. loquens de labore ſpūali. Si nos pobis ſpūalia ſemamꝰ. nō magnum ē ſi carnalia peſtra metamus. Vſurariꝰ v̓o raptor. tirannꝰ etquicūqꝫ alius qͥ non de iuſto acqͥſito viuit ſeu viuūt nō māducat ſuū panē. ſꝫ alienū. Tercio dicit noſtrū non tuū ꝓpter vtilitatem. Nam nos ſumus cauſa ꝓpter qua eſt inuentus panis materialis. ſacͣmentalis. et doctrinalis. ſcꝫ inqͣntū eſt reꝑatiuꝰ indigentie gn̓alis. vnde noſter eſt nō propͥetate. ſꝫ vtilitate et cauſalitate. nos em̄ finis ꝓpt̓quē mīſtrant̓ hī paneˢ. Quarto dicit nr̄m ꝓpt̓dignitatē. nam ſoli homī eſt a deo conceſſa virtuſvel dgͥtas corpꝰ xp̄i ꝯficiēdi et n̄ āgelo. vn̄ math̓.xxvj. Hoc facite qͦciēſcūqꝫ ſumitis ī meā cōmemoratōꝫ. ⁊ ideo dicit pane nr̄m ſcꝫ hoīm et n̄ angeloꝝ Ꝙ nos petimꝰ panē quotidianū. Ca. x.Votidianuꝫ. Tercio ſequit̉ in iſta petitione vtilis ſeu nobiliſ refectio. vnde dicituquotidianum. Ad cuiꝰ euidentiaꝫ eſt ſcienuꝫ. ꝙ luce. xj. dicit. panem noſtrum quotidianum. Math̓. vero. vj. dicit ſuꝑſubſtantialem. quedifferentia non eſt in re. ſed in voce. Sicut em̄ dicit augꝰ in libro de ꝯſenſu euangeliſtarꝝ. et criẜ.in omelia. panis quotidianus eſt idem realiter qd̓panis ſuꝑſubſtancialis ⁊ econu̓ſo. Vnde quandodicimꝰ. panē̓ nr̄m qͦtidianū. idem ē ac ſi peteremꝰpanē nr̄m ſuꝑſb̓alē dā nob̓ et ecōuerſo Eſt tn̄ mutatū id qd̓ dicit math̓. in id qd̓ dicit lucas. et dicimꝰ panē nr̄m qͦtidianū. Rō aūt huiꝰ ē. qꝛ qͥd ſitſuꝑſb̓ale pauciſcꝫ ꝑfecti capiūt: vt gͦ om̄s capeniet intelligerēt or̄oeꝫ dn̄icā decreuit ecc̄ia loco ſuꝑſb̓alis qͦtidianū poni. eo qd̓ ab om̄ibꝰ intelligit̉.Scd̓o eſt etiam notandū ꝙ ſaluator etiā non dicitpanē continuū. ſed qͦtidianū. Rō an̄t huiꝰ eſt. qͥlicꝫ iuſti habeant quotidie panem ſpūalē in habitu. puta qꝛ habent ꝯtinue habituꝫ virtutis ſeū iuſticie. non tamen habent continue actum virtutisſeu iuſticie. quia non continue exeūt in opus. ſedinterpolate. et ideo non dicit panem continūt. mſed quot dianum. Tercio eſt notandum ꝙ dicitur quotidianum et ſuꝑſb̓alē alijs rōnibus.