Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

gtuorconformātur vt membra ſuo capiti. vbi fup̄ artiiiij. in cor. q. Eſt aūt notandū ꝙ xp̄us non dinos deo pr̄i reconciliaſſe de nouo. qͣſi pr̄ de nouonos amare inciꝑet. cū dicat̉ iere. xxxj. In caritate ꝑ̄petua dilexi te ⁊cͣ. Sed dicit̉ no ſrecouciliaredeo. eo ꝙ ꝑ paſſionem eius cauſa odij eſt ſb̓lata.et hoc ꝓpter tres cauſas. Prima eſt ꝓpter peccatiablutionem. Scd̓a eſt ꝓpter peccati recōpenſationem. Tercia eſt ꝓpter oblati ſacrificij acceptatōꝫ.vbi ſupͣ in ſo. ij. ar. Sed forte dices contra. qꝛ deus neminē odit. imo diligit. ſapͥ. xj. Diligis om̄iaque ſūt ⁊ nihil odiſti. gͦ paſſio xp̄i non recōcilauitnos deo cum non odiret. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ deus diligit omīes homines qͣntum ad naturam quam ip̄efecit. odit tamen eos quantū ad culpaꝫ quā homines cōtra eum cōmittunt. eccͣi. xij. Altiſſimꝰ odiohabet peccatores. et qꝛ paſſio xp̄i omnem offenſāet culpaꝫ hūanigeneris remouit. ideo nos deo reconciliauit. in ſo. ij. ar. Quarto et vltimo pͥncipaliter v̓tute paſſionis xp̄i nobis celi ianua aꝑta eſt. Homo eniꝫ ex peccato duplici. ſcꝫ origniali⁊ actuali. ſeu cōmūi et ꝑſonali impediebatur ab ingreſſu regni celeſtis. Primo impediebatur a peccato originali. poſtqͣꝫcollocauit deus cherubin etflāmeum gladium atqꝫ verſatilem ad cuſtodiendaviam ligni vite. Scd̓o impediebatur ⁊ impedituretiā mō a pct̄o actuali ⁊ ꝑſonali. Eꝫ xp̄us ſua paſſione ab vtroqꝫ noſ liberauit. vnde obſtaculo hocamoto ianuam celi aperuit. ad hebreos. x. Pabemus fiduciam in introitum ſanctorum. ſcꝫ celeſtium in ſanguane xp̄i Hoc figurabat̉ nu̓i. xxxv.vbi dicit̉. ꝙ homicida manebat ibi ſcꝫ ī ciuitatē refugij. donec ſacerdos magnus qui oleo ſancto inunctꝰ eſt moriatur. quo mortuo poterat in domūſuam redire. vbi ſupͣ. q. xlix. arti. v. Sed forte argues ꝙ paſſio xp̄i non fuit cauſa aꝑtiōis celiet hoc tribus modis. Primo qꝛ ante paſſioneꝫ xp̄iheliaˢ eſt raptuſ in celum vt dicit̉. iiij. re. ij. ⁊ ſimiliter enoch vt creditur. ergo paſſio xp̄i non aperuit celum. Rn̄deo et dico ꝙ helias et enoch ſimiliter ſubleuati ſunt vſqꝫ ad celum aercum vel terreſtre vbi erunt vſqꝫ ad aduentum xp̄i. non autēvſqꝫ ad celum empirreum. Scd̓o arguēs et dices ꝙ paſſionē xp̄i eiꝰ baptiſmꝰ preceſſit. ſed xp̄obaptiſato celi apertiſūt. vt dr̄ math̓. iij. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. ꝙ baptiſato xp̄o celi apti ſūt. non ꝓpter ip̄m xp̄m cui celum ſemꝑ ptꝫ. ſed ad deſignadum ꝙ ip̄m aꝑit̉ baptiſatis baptiſmo xp̄i qͥ efficatiam habuit a paſſione eius. Tercio arguēs etdicēs ꝙ paſſio xp̄i non aperuit celum. ſed potiusaſcenſio eius. ita dicitur michee. ij. Aſcendit pandens iter ante eoſ/ Rn̄deo et dico. ꝙ xp̄s ſua paſſione impedimenta intrandi celum remouit. vt ſūpra patet. ſed ꝑ ſuam aſcenſionē in poſſeſſioneꝫ regni celeſtis nos introduxit. vbi ſuꝑ arti. v. in ſo.argumentoꝝ ꝑ totum. Reqͥre ſupͣ aſcenſio. Ꝙ pͥmo captat̉ dei beniuolentia. Ca. j.Ater noſter. Circa orationem como.nicā cōſideranda ſūt tria. Primo captatō dīne beniuolētie. ſcd̓o ſbuctōnr̄e indigentie. tercio optatio pel impletio vel ꝯfirmatio or̄onis dn̄icePrimo ꝯſiderāda eſt captatio dine beniuolētis cop̄mittit̉. pr̄ nr̄ qui es in celis. Captamꝰ aūt amorem ſeu beniuolentiam dei cū laudamus in deo triaPrimo dīnam bonitatem vnde dicimꝰ. pr̄. Scp̓ocum laudamus eius caritatem cū ſb̓ditur. noſterTercio cum laudamꝰ eius maieſtateꝫ cū ſb̓iungitur. qui es in celis. Iſ pͥmo cor homīs confortatcum dicit. pater. Nam quiſ audiēs ſe hr̄e patremdeum. non deſperat. ſꝫ potius ad ſpemheditatis etceleſtis glorie animat̉ et cōfortat̉. In ſcd̓o cor homīs dilatat cū ſb̓dit. nr̄. Cū em̄ quis audit̉ qd̓ ꝑiſte nō eſt tm̄ vniꝰ pr̄ ſed oīm. cor eiuſ dilatat̉ adfraterne caritatis amorē. In t̓cio cor hoīs eleuatcū ſb̓iungit. qui es ī celis. Cū em̄ ſcimꝰ eū eſſe incelis. eleuat̉ mēs nr̄a ad celeſtia appetēda. Primocaptamꝰ dei bēiuolētiā ⁊ amorē eiꝰ bonitatē laudādo cū dicimꝰ. pr̄ nr̄. licet em̄ ſit ip̄e deus noſter etdn̄s. tn̄ ꝯgruentius dr̄ pater. qd̓ qͥnqꝫ rōibus ptꝫPrima rō eſt ꝓuocato amicicie. ſcd̓a ē cautō culpe. tercia penſatio gratie. qͣrta exhibitio debite reuerentie. qͥnta p̄ſtatio cōfidentie. Prima ratio ēꝓuocatio amicicie. Nlam deꝰ magis amari appetiſqͣꝫ timeri. et ideo dr̄ pater. qd̓ eſt nomen amoris.et non dn̄s. qd̓ eſt nom timoris. Vn̄ iere. iij. ſalteāmodo voca me pr̄ meus. q. d. antiqͥtus ī veteri teſtamento vocauerunt me dn̄m in ſignum timoriſ.ſꝫ mō in nouo teſtamento voca me pr̄ meus in ſignum amoris. Re. ſupͣ lex. iij. c. Scd̓a ratio eſtcautio culpe. ne filij degenerent a ſimilitudīe pr̄is.qͥ peccatū nō fecit vt dr̄. j. pe. ij. Nam timor pr̄neoffenſe. eſt cauſa cautele ⁊cͣ. Tercia ratio ē pe̓ſatio gr̄e. vt ſcꝫ cogitemus nob̓ maiorē gr̄am exhibitaꝫ qͣm antiqͥtus. in pͣs. Non fecit taliter omnationi. et augꝰ de ẜmone dn̄im monte. Multa q̄dam dicta ſūt in laudē. nunqͣꝫ tamē inuenit̉ p̄cetū populo iſrahelitico vt dicerent: pr̄ noſter. ſꝫ eſteis īſinuatꝰ dn̄s tanqͣꝫ ẜuis. ſꝫ de populo xp̄ianoapoſtolꝰ dicit. ꝙ ſpm̄ adoptōnis accepit in qͥ clamanius. abba pr̄. qd̓ non eſt meritorū noſtruꝫ. hꝫgr̄e. qͣm in or̄oe petimus cū dicimꝰ. pr̄ Quarta rō eſt exhibitio debite reuerentie. vt em̄ eu mdebita reuerentia habeamꝰ dicit pater. malach. ISi ego pater. vbi ē honor meꝰ. et ecc̄. iij. Hono.ra patrem tuū vt ſuperueniat tibi benedictio a deoReqͥre ſupͣ honor̄. Quinta ratio eſt p̄ſtatio cefidentie. Vnde criẜ. ſuꝑͣ math̓. pr̄em ſe magis dicivoluit qͣꝫ dn̄m. vt nob̓ magnā fiduciā daret ad petendū. et ſpem larga ad impetrandū. qꝛ ẜui nō ſtqd̓ petūt impetrant. yſa .xlix. Nunqͥd obliuſci pt̄mulier infantē ſuū vt nō miſereat̉ filio vteri ſu etſi illa oblita fu̓it. ego tn̄ n̄ obliuiſcar tui. Eſt nō tadū ꝙ pr̄ ſex mōis accipit̉. Primo ꝓ et̓nagn̓atōe.