Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Vn̄ pueri pn̄t reciꝑe ſacͣmēta in quibꝰ caracter impͥmit̉. ut baptiſmū. ꝯfirmatōeꝫ et ordīes ſi neceſſitas aſſit et ſpēs ꝓfectꝰ. Vn̄ tales ad mīores ordines an̄ annos diſcretōis pn̄t ꝓmoue̓i ſine pc̄toquia qͣmuis tūc non ſint ydonei ad officia que eiscōmittūtur. tam ꝑ aſſuefactionē reddent̉ ydoneiſed ad maiores ordīes reqͥritur tempꝰ diſcretōisCuiꝰ ratio eſt. qͥa ad maiores ordīes reqͥrit̉ vſuſrationis et de neceſſitate ſacͣmēti et de neceſſitatep̄cepti ꝓpter votū cōtinētie qd̓ maiores ordineshn̄t annexū. et qͥa etiā eis ſacra tractāda cōmittū.tur. Sed ad epiſcopatū vbi pt̄as in corpꝰ miſticū accipit̉: requirit̉ actꝰ ſuſcipientis cura paſtoralē. Et ideo etiā de neceſſitate cōſecͣtōis ep̄alis ꝙvſi rōnis habeat requirit̉ magis. iiij. ſcri. ſen. dixxv. arti. pͥmo. q. ij. in cor. ſolū. Ꝙ intꝑe recipiēdi ordīes ꝯſiderāda ſūt tria. Ca. xxD maiorē tamē euidētiā p̄cedētis capituli eſt ſciendū. ꝙ circa tempꝰ recipiediordines ꝯſiderāda ſunt tria. ſcꝫ Etas.Qualitas vel cōgruitas. Prioritas Primo cōſideranda eſt etas recipiendi ordines. Nā aliter fiebat vel obſeruabat̉ antiqͥtꝰ et aliter nūc. Qd̓ patet. qͥa antiqͥtus ẜm iura a ſeptīo anno vſqꝫ ad duodecimū poterat qͥs accipe ordīes omēs minoresA duodecio uſqꝫ ad viceſimup̓mū poterat accipeacolitatū ⁊ ſubdiaconatū. ita ꝙ in xxj. anno ſubdiaconatū recipiebat. In xxvj ano poterat recipodiaconatū. In xxx. vero anno p̄ſbiteratū. Et ſb̓.dit. ita ꝙ in xxx. et poſtmodū poterat fieri epūs.Sed nūc abbreuiatū eſt tempꝰ. qͥa ſb̓diaconatūpt̄ qͥs reciꝑe qͣndo ꝑuenerit ad annos diſcretōnisut poſſit cognoſce̓ votū cōtinētie. Diaconatū vero circa xxi. annū et p̄cipue in religioſis. Et p̄ſbiteratū in. xxv. anno. ita ꝙ religioſis p̄cipue̓ pt̄fieri p̄ſbiter in. xxv. anno. Ep̄us aūt in. xxx. āno Scd̓o in tꝑe ordinatōis cōſiderāda ē qualitasvel cōgruitas. ſcꝫ in quo tꝑe ordines accipiātur.Nā maiores ordines in ſex tēporibꝰ anni pn̄t celebrari. ſcꝫ in qͣtuor ſabbatis qͣtuor tēpoꝝ. Et ſabbato an̄ dn̄icam de paſſione. et in vigilia reſurrecti.om̄s. Papa tam indie dn̄ica et in feſtis p̄cipue ꝯfert ſubdiaconatū. Et in his etiā diebꝰ qͥlibꝫ ep̄ūspt̄ ꝯferre minores ordines. Ep̄i aūt indie dn̄icacōſecrādi ſūt Tercio in tꝑe ordinatōis ꝯſiderāda eſt pͥoritas inter ordines ſuſcipiēdos. Nā aliqͥˢpt̄ recipe omnes ordines minores vna die. nō tn̄vnū de minoribꝰ cū ſubdiacontū. nec duos de maioribus ſimul. poteſt aūt in die dominica conſecrari in epiſcopū qͥ p̄cedenti die factus eſt ſacerdos.De illis aūt qui gratia dei ad clericatū accedūt ſciendum eſt. ꝙ in ſeptem annis poſſunt reciꝑe oēsordines. ita ꝙ in pͥmis duobus recipiāt minoresIn alijs vero quinqꝫ maiores. Monachꝰ tam̄ poſſet reciꝑe omēs ordines per annū et etiā alij diſpēſatiue ꝓpter neceſſitatē eccleſie. Hec bt̄s tho. iiij.ſcri. ſen. di. xxv. in expoſitōe lr̄e in fine diſtin. Ꝙ ſeruitus impedit a ſuſceptione ordinis.Capitulum. Diceſimumſecundum.Ercia cōdicio que impedit a ſuſceptōneordinis eſt ſeruitꝰ. Vbinota. ꝙ ſerui.tus non impedit a ſuſceptōe ordinis deneceſſitate ſacͣmēti. Guiꝰ ratio eſt. quia libertasnon eſt de neceſſitatē. Vn̄ ſi ſeruus promoueaturordinem ſuſcipit. quia ſeruitus nec tollit nec impedit pt̄atem ſacramenti. ſed libertas eſt de neceſſi.tate precepti. et ſeruitus impedit actū ſacramentiet per cōſequēs ſuſceptionē ordinis. qd̓ tripliciteprobo. ſcꝫ Ratione. ſimilitudine. cōparatione. Primo rōne ſic. Exquo homo ſuſcipit ordinemmancipat̉ diuinis officijs. et qͥa nullꝰ pt̄ dare alteri qd̓ nō ē ſuū. ſic ſeruꝰ qͥ nō ē ſuꝰ ſꝫ dn̄i. nō pt̄ſe diuinis officijs mācipare. qͥa dn̄s debet conſeruari indemnis. ideo ſeruus qui eſt alteriꝰ non ꝑeordinē ſuſciꝑe Vbi nota. ꝙ ſeruus aut eſt promotus ſciente dn̄o. aut neſciente dn̄o. Si eſt ſciēte dn̄o et non proclamante. ex hoc ipſo efficit̉ ingenuus id eſt liber. Si aūt eſt promotꝰ neſcientedn̄o. tunc epiſcopꝰ et ille qui p̄ſentat tenent̓ dn̄oin duplū qͣm ſit precium ſerui. Si ſciuerūt ip̄m eēſeruū. alias ſi ſeruus habet peculiū debꝫ ſeip̄m redimere: alioqͥn rediget̉ in ſeruitute dn̄i ſu nō obſtante ꝙ ordinem exequi nō poteſt. quia dn̄s eiꝰdebet ſeruari indemnis ſicut dixi. vbi ſupra. inſolutione. v. argumenti per totum. Scd̓o probohoc idem ſimilitudine ſic. Homo non poteſt ſimuiminiſtrare domino ſuo carnali et ſpirituali. ſed ſeruus eſt obligatus domino ſuo carnali. ergo nonpoteſt ſine damno domini ſui temporalis ordinēſuſcipere et ſpirituali domīo miniſtrare. Terciohoc idem probo comparatione. ſcꝫ per locum amaiori ſic. aior ſubiectio eſt in ſeruo qͣm in mūliere. quia mulier non datur viro in ancillā. Sedvir efficitur ſeruus alterius. Cum ergo mulier exquo mulier eſt propter ſtatū ſubiectionis nō poſſit ordinem recipere. ergo multo minus ſeruus.Et ſimilis ratio eſt de omnibus qui ſunt obligatiet ratiocinijs detenti et huiuſmodi perſone. Sꝫcontra. magis turpe eſt clericū in ſeruum vendiqͣm ſeruū in clericum promoueri ſed clericus licitepoteſt in ſeruum vendi. quia epiſcopus nolanusſcꝫ Paulinus ſeip̄m in ſeruū vedidit. vt legitur indialogo. ergo multo fortius poteſt ſeruus in cle.ricum promoueri. Reſpondeo ⁊ dico. ꝙ beatusPaulinus ex abundantia caritatis ſpiritudei tactus hoc fecit ꝙ rei euentus probat. quia per eiūſeruitutem multi de grege ſuo a ſeruitute ſunt liberati. Et ideo non eſt ad conſequentiam trahendūquia vbi ſpiritus domini ibi libertas. vt dicit apoſtolus ſcd̓a ad corm. iij. Hec beatus thomas. iiij.ſcripto ſententiarum diſtinctione viceſimaquintaarticulo quarto queſtione prima in duobꝰ argumientis conͣrijs. et in ſolū. iij. argumenti.