Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Primo rōne affectionis ſcꝫ cauſa orandi eſt deſtperiū vite eterne. Sed deſideriū habēdi deū ī nobis debꝫ eē cōtinuū actu vel habitu. ergo ⁊cͣ. Vn̄ſuꝑ illo verbo apoſtoli pͥma ad theſſa. v. Sine intermiſſione orate. gloſa ſic dicit. Sine intermiſſique orate. id eſt cōtinue beatam vitā deſiderate.ōm em̄ cōtinuū deſideriū boni cōtinua eſt or̄o.Includendo igit̉ breuiter hāc rōnē in formā ſic dico. Illud debemꝰ orare qd̓ debemꝰ deſiderare. qꝫoratio ꝓcedit ex deſiderio. ſed deſideriū habendideū actu vel habitu m nobis debꝫ eſſe cōtinuū. gͦet oratio debꝫ eſſe cōtinua. Scd̓o oratio debꝫ eēcōtinua rōne deuotōis ſic Quātitas alicuius reiordinate ad finem ſuo fini debꝫ eſſe ꝯueniēs ſicutꝑ exemplū de medicina patet. Cū em̄ medicina ordinet̉ ad ſanitatō quātitas medicine tāta debꝫ eſſeꝓut eſt cōueniēs ſanitati. Sic a ſimili in oratōnep̄cipue attēdit̉ deuotio. et ideo ſi ꝑ orationē diupoſſit deuotio ꝯſeruari or̄o debꝫ eſſe cōtinua ⁊ ꝓlixa Si at̄ or̄onis ꝓlixitas tediū vel faſtidiū faciattūc or̄o non eſt diuturniꝰ ꝓtrahenda. Sed orāsdebꝫ alijs ſeſe rebꝰ licitis occupare. Vn̄ ſuper illoverbo Math̓. vj. Orantes nolite multū loqui. Auguſ. ſic dicit. Non eſt hoc orare in multiloquio ſidiutiꝰ oret̉. Aliud eſt ſermo multꝰ. aliud diuturnus affectꝰ. Et ſubdit. Sed feruēs ꝑſeueret intē̓tio. Vn̄qͣmdiu in orāte deuotio durat tādiu or̄odebet durare. qͣndo aūt attentio ⁊ deuotio ceſſantbonis alijs vacare debemꝰ. Sicut faciebāt in egipto fratres qui crebras or̄ones habebat. ſed tameas breuiſſimas faciebant et raptim iaculatas. vtdicit Auguſ. ad probam Tercio oro noſtra debꝫeſſe ꝯtinua rōne intentionis. Intentio aūt noſtradebet eſſe ut om̄ia indei gloria faciamꝰ. ita dicitapoſ. pͥma ad corni. x. Quidqͥd faciatis in gloriādei facite. Auguſ. Tunc recte laudas deū qͣndonō ſolū verba ſed opera in gloriā dei facis. vn̄ nōſolum vox tua ſonet laudes dei ſed etiā oꝑa tua ꝯcordēt cū voce tua. Cū em̄ voce cātaueris ſilebitaliqͣndo vitā tua. ſic canta vt nūqͣꝫ ſileas Ex qͥbꝰverbis colligit̉ ꝙ intentio oꝑi et oꝑatio intētionidebent correſpondere ut vtꝝqꝫ fiat in gloriam deiſed intentio diuini honoris et glorie cōtinua debꝫeſſe ergo ⁊cͣ. Quarto oratio noſtra debꝫ eſſe cōtinua ratione operationis. bona em̄ operatio eſt q̄dam oratio. Vn̄ ſuꝑ illo verbo apoſ. pͥma ad theſ.ſalo. v. Sine intermiſſione orate. gloſa. Sine intermiſſione. id eſt iuſte viuite. Iuſtꝰ em̄ nūqͣm deſinit orare niſi deſinat eſſe tuſtus. Et ſubdit ꝙ ſꝑorat qui ſemꝑ bene agit. Sed intentio bene agendi ex parte noſtra debꝫ eſſe ꝯtinua actu vel habituergo etiā or̄o debꝫ eſſe cōtinua. Quinto orationoſtra debet eſſe cōtinua rōne collati muneris. licet em̄ perſona actualiter ab or̄one deſiſtat. tamēex virtute or̄ois cōſeqͥtur tria bona. Primo maiorem deuotōnē. Nam poſt oratōnē homo manetmagis deuotus. Icd̓o elemoſinaꝝ largitionē.CracioNam poſt or̄onē homo remanet magis pius. ⁊ ſicelemoſinas facit. Tercio homo cōſequit̉ aliorūinterceſſionē inqͣntum ſuis beneficijs ⁊ elemoſinisalios ꝓuocat ut proſe orent que tria magna ſūtdei beneficia. ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupͣ. arti. iiij. in ſo. iiij.argū. Sexto oratio debꝫ eſſe cōtinua rōne ſtatuti temporis. dicit em̄ gloſa ſuꝑ illo verbo apoſ. pͥma ad theſſa. v. Bine intermiſſione orate. Ꝙ aliquis ſine intermiſſione dr̄ orare. quando horis ettemporibꝰ ſtatutis nō deſiſtit orare. et hoc eſt ſemper orare. ut dicitur Luce. xviij. Oportꝫ ſemperorare et non deficere. dicēdū eſt aūt eum ſemꝑ orare et non deficere qui horis canonicis non deſiſtitorare vel quia omīa que iuſtꝰ facit et dicit ẜm deūpro oratione ſunt reputanda. Vbi nota. ꝙ cumchriſtus dicit oportet ſemꝑ orare et non deficere.non intendit ꝙ nūqͣm interrūpat̉ actus oratōnisSed ꝙ non interrupat̉ qͣi nūqͣm reſumpturus.Sicut faciūt quidam qui ſtatim ut non exaudiū.tur a deo ab or̄one deſiſtunt. qui male et peſſimefaciunt: eo ꝙ oratōnis diuturnitate qd̓ petitur impetratur. Sicut ꝑ exemplū dn̄s probat Luce. xj.Et ille ſi ꝑſeuerauerit pulſans ⁊cͣ. Re. expoſitōnēin ca. ſequēti immediate. Ita faciebat Dauid quidicebat in pſal. Septies in die laudem dixi tibi ſuper iudicia iuſticie tue. Qd̓ verbū ẜm gloſā qͣtuormodis exponit̉. Crimo ſic. Septies in die. ideſt ſeptem diebꝰ quibꝰ omia tꝑa agunt̉ Re. de diebus. Scd̓o modo exponit̉ ſic. Septies in die.id eſt ſeptem vicibo ſcꝫ ſeptē horis canonicis incūbit religioſis laudare deū. Re. de horis et quare. Tercio modo exponitur ſic. Septies in die. ideſt ſeptē vicibꝰ cadit iuſtus et quia nō perit ſed reſurgit et ꝓficit. ideo ſubdit. Laudem dixi tibi. Quarto modo exponit̉ ſic. Septies in die. id ēplenus ſeptiformi ſpiritu. laudem dixi tibi. Redeſeptem donis. Et ſubdit. laudē dixi tibi ſuꝑ iudi.cia iuſticie tue. id eſt ſuꝑ flagella quibꝰ corripis ⁊iuſtificas filios quos recipis. Ꝙ orans ut exaudiatur quatuor modis debetorare.Capitulum. Octauum.Rans Nota. ꝙ orans ut exaudia.ſcꝫ fideliter. Hūiliter. Vtiliter. Pertur a deo quator modis orare debꝫ.Lſeuerāter Primo debꝫ orare fideliter. Nam fides eſt neceſſaria ex parte dei quē oramus ut ſcꝫ credamus ab eo nos poſſe obtinere qd̓petimꝰ. Vn̄ Iacobi primo. Poſtulet in fide nihiheſitans. gloſa. Credat et ſic viuat ut dignus ſitexaudiri. Et ſubdit. nihil heſitans. ſuꝑ quo verboBern̄. ſic dicit. Indignus eſſe celeſti benedictionecōuincitur qui dn̄m dubio querit affectu. Re. ſupra. Fides in fine. Scd̓o debet orare humiliterNam humilitas ex parte petētis eſt neceſſaria. vtſcꝫ orans et petens ſuā indigentiā recognoſcat.ſcd̓a ſcd̓e vbi ſtipͣ. arti. xv. in cor. q. exemplo boni latronis. filij prodigi. et publicani de quo dicit̉