et. iiij. ſcri. ſen. di. xv. ¶ Sed forte dices ꝙ ſāctisnō ſit oratio porrigēda ſꝫ ſoli d̓o ſic. Fruſtra porrigit̉ or̄o ad eū qͥ or̄onē nō cognoſcit. ſoliꝰ aūt d̓i ēor̄onē cognoſce̓. qd̓ duplr̄ ꝓbo ſcꝫ rōne et autoritate. ¶ Primo rōne ſic. Or̄o magis agit̉ interioriaffectū qͣm exteiori actu. vel magis agit̉ mēte qͣmvoce. vt dicit apoſtolꝰ pͥma ad corni. xiiij. Oraboſpiritu orabo et mente. Sed cognoſce̓ cor vel mētē eſt ſoliꝰ dei. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o ꝓbo autoritate bt̄iAuguſ. in libro de cura ꝓ mortuis agēda ſic dicētis. Neſciūt mortui etiā ſācti qͥd agāt etiā viui eorū filij. gͦ or̄ones nō ſūt fiēde alicui ſācto ſed ſolideo. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ ſāctos orare debemꝰ tāqͣm apud deū nr̄os in terpellatores et aduocatosQd̓ ꝓbo triplici rōne. ſcꝫ Cognitōis. manifeſtationis. et ꝯiūctōis. ¶ Primo rōne cognitōis ſic.Illos debemꝰ orare qͥ petitōes ad ip̄os factas nōſolū voce ſed etiā mēte cognoſcūt. ſꝫ ſācti cognoſcūt huiuſmodi. gͦ ⁊cͣ. Dicꝫ em̄ mortui cōſiderataeoꝝ cognitōe naturali: ea q̄ hic agūtur et p̄cipuecordis intrinſeca nō cognoſcāt tam cognitōe ſtipnaturali que ē in v̓bo etiā interiores motꝰ cordiset alia neceſſaria ad ſalutē. et p̄cipue or̄onē mētiscognoſcūt. vt dicit Grego. xij. li. mora ¶ Scd̓orōne manifeſtatōis ſic. Illos orare debemꝰ qͥbuspetitōes nr̄e ſūt notē vel māifeſte. ſꝫ petitōes qͣs adſāctos dirigimꝰ d̓o māifeſte ſūt etiā ſāctis note. gͦ⁊cͣ. ſcd̓a ſcd̓e. vbi ſupͣ. arti. iiij. in ſo. ij. argum̄ti ꝑtotū ¶ Tercio rōne cōiūctōis. Illos qͥ ꝓpinqͥoreset cōiunctiores ſūt magis orare debemꝰ. eo ꝙ oratones eoꝝ magis ſūt efficaces. tum rōne maioriſcōformitatis ad volūtatē diuinā. tum rōne feruētioris caritatis ad nr̄am gloriā. ſed bt̄i qͥ ſūt in patria ſūt huiuſmodi. gͦ ⁊cͣ. Hoc etiā patet naturaliexemplo. Videmꝰ em̄ ꝙ corꝑa ſuꝑiora agūt in inferiora ꝑ media ſicut claritas ſolis ꝑ media illuminat iſta inferiora. ſcd̓a ſcd̓e. q. vbi ſupͣ. arti. xj. incor. q. Licꝫ em̄ qͥdā in hͦ mūdo viuētes vel etiā inpurgatorio exiſtētes ſūt multū cōiūcti deo ꝑ gr̄aꝫtamē eoꝝ ſuffragia nō imploramꝰ orādo. eo ꝙ tales viſione v̓bi nōdū fruunt̉ ut poſſint cognoſce̓ea q̄ nos cogitamꝰ vel dicimꝰ. Et ideo ad illos qͥſūt in purgatorio or̄onē nō facimꝰ. Ad viuentesaūt in mūdo or̄ones nr̄as nō facimꝰ ſed ab eis petimꝰ auxiliū colloquendo. vbi ſupͣ. arti. pͥmo. m.ſolū. iij. argumēti. ¶ Ꝙ in oratione debemus ſeruare ordinem.Ca. ij.Ecūdo ut or̄o nr̄a ſit diſcreta debemꝰ ꝯſiderare illū ꝓ quo oramꝰ. Nā ordo or̄onis debꝫ eē talis. vt pͥmo ꝓ nob̓ oremꝰScd̓o ꝓ viuis. Tercio ꝓ mortuis ¶ Primo debemꝰ orare ꝓ nob̓ vt dicit Chriſo. ſuꝑ illo verboMath̓. ix. Sanata ē mulier ex illa hora. ꝓ noſtriſnoxis magis vult deꝰ rogari a nob̓ qͣm ab alijsꝓ nobis. Et idē ſuꝑ Math̓. ꝓ ſe orare neceſſitascogit. pro alijs aūt fraternitatis caritas hortaturEt ſb̓dit dulcior aūt an̄ deū oro ē nō quā ncc̄itastrāſmittit. ſed quā caritas fraternitatis cōmēdat¶ Scd̓o debemꝰ orare ꝓ viuis hͦ ordine ¶ Primoꝓ iuſtis ut in dei gra ꝑſeuere̓t vt inea ꝑficiātur.¶ Scd̓o ꝓ pc̄toribꝰ ut cōuertātur ¶ Lercio ꝓ mimicis ut corrigant̓ et viuāt. Primo qͥlibꝰ debꝫ pſeip̄o orare. Vbi nota. ꝙ orans ꝓ ſe qͣndoqꝫ noexauditur. ¶ Primo em̄ cū pc̄tor ꝓ ſe orat et orādo aliqͥd petit inqͣntū pc̄tor. puta. qͣndo a deo petitcōplemiētū alicuiꝰ pc̄ti. tūc talis nec impetrat necmeret̉: imo deſiderādo hoc et petēdo peccat. ita dicit Chriſo. ſuꝑ illo v̓bo. Math̓. xij. Abeūtes phariſei ꝯſiliū inierūt ut caperet Ieſū in ẜmone. Colonus inqͥt diaboli auxiliū dei etſiquerit nō inuenitet ponit exemplū dicens. Vidiſti aliqͣndo euntemad furtū deū orare ut ꝓſperet̉ in furto? Aut qͥ vadit ad fornicationē nūqͥd ſignū crucis imponit ſibi in fronte ut nō cōp̄hedat in crimine? Qd̓ ſi fecerit non iuuat̉. qͥa neſcit tuſticia dei prociniū dare criminibꝰ. ¶ Scd̓o ille qͥ ꝓ ſe orat aliqͣndo exaudit̉. Et hoc tribꝰ modis. ſcꝫ ad vindictā. ad miſericordiā. ad iuſticiā ¶ Primo ille qͥ orat ꝓ ſe exauditur ad vindictā ſicut qͣndo pctor inqͣntū pc̄tor.id eſt ẜm deſideriū pc̄ti petit a deo. tūc qͣndoqꝫ advindictā exaudit̉ a deo inqͣntū deꝰ ꝑ mittit pc̄torem adhuc ampliꝰ ruere in pc̄tm. Nā ẜm Auguſ.Deus quedā negat propicius que cōcedit iratus.Vnde apoſtolus ad Ro. pͥmo. Tradidit deus il.los indeſideria cordis eorum. Qd̓ verbum gloſaquatuor modis exponit. ¶ Primo ſic. Tradidit.quaſi di. Non incitauit non immiſit ſed ꝑ miſit ruere in mala deſideria exigentibus culparum cauſis vite et merito. ¶ Scd̓o exponit ſic. Iradidit.id eſt gratiam ſubtrahendo permiſit ruere in deſideria mala. nihil enim fit in malis abſqꝫ eius permiſſione. ¶ Tercio exponit ſic. Tradidit eos. ideſt deſerente luce ſapientie dei per cordis cecitatelapſi ſūt in plura peccata et grauia. ¶ Quarto exponit ſic. Tradidit ⁊cͣ. id eſt permiſit tradi malisdeſiderijs tamqͣm quibuſdam tortoribus. ¶ Vbinota. ꝙ primo dicit cordis qd̓ erat dei et a deo.¶ Secūdo dicit eorum Nam cor male deſideranseſt derelictum a deo. Vnde deſideriū malum noneſt a deo ſed a corde peccatorum propter quod dicit eoꝝ. et ſimiliter in pſal. dicitur. Dimiſit eos ẜmdeſideria cordis eorum. ibūt in adinuentionibūſuis. vbi Albertꝰ ſic dicit. Dimiſit ſcilicet vacuosa gratia ẜm deſideria cordis eorum. quaſi dicat.Corbonum eſt dei. Sed deſiderium malum nōeſt dei ſed cordis peccatorum. ¶ Sed forte queres. nūquid aliquis deſiderat gratie deſertione?Reſpondeo et dico. ꝙ non primo ſed ſecundario. ſic ſcilicet quando deſiderat illud cum quo ſimul gratia ſtare nō poteſt. ſcilicet illud in quo helcum quo eſt peccatum. et ſequitur. Ibunt in adin̄uentionibus ſuis. id eſt deſerti a gratia conmittēt et adinueniēt noua pc̄ta p̄ter pc̄ta vetera q̄ ip̄iadinuenerant ſemꝑ proficiedo de malo in peius
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten