Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Primo ex volūtatū conͣrietate. Sicut em̄ amicocum idem eſt velle et idem eſt nolle. ita inimicorūeſt totū oppoſitū. Scd̓o ex aꝑta vel ꝯtinua im.pugnatōne. Cōtinue em̄ pc̄tor impugnat deum.Sed quis reſtitit deo et pacē̓ habuit: Certe nullꝰRe. infra. Pax. Iercio ex improba locutōe. Nāſicut amicꝰ dei laudat iugiter deū. ita inimicꝰ etqui odit deū eū blaſphemat. Re. ſupͣ. Glaſphemia Quarto ex pacis refutatōne pc̄tor em̄ inqͣntumtalis nūqͣm pacē habet cū deo qd̓ ſignū peſſimū ēodij ¶Scd̓o odit homo ꝑuerſe ſeip̄m. Vbi ſciēdum. ꝙ naturaliter et ꝑ ſe nullꝰ odit ſeip̄m. ita di.cit apo. ad ephe. v. Nemo vnqͣm carne̓ ſuā odiohabuit. Ratio aūt huiꝰ eſt talis. Quicūqꝫ vultet appetit ſibi bonū diligit ſe. ſed om̄is homo appetit et vult ſibi bonū. ergo om̄is homo naturaliteramat ſeip̄m. per accides aūt ꝯtingit. ꝙ aliquis ſeip̄m odio habeat. et hoc duobo modis Primo exparte boni qd̓ appetit. qͥa appetit et vult bonū apparens et nō exiſtens. Scd̓o ex parte ſui cui appetit inqͣntū diligit nō ẜm illud qd̓ maxime eſt. puta ẜm eſſe ſpūale et intellectuū. ſed ẜm illud qd̓ minimū eſt. puta. ẜm eſſe corporale et ſenſitiuū ꝓutdiligit homo illud qd̓ eſt conͣriū rōni. Et vtroqꝫp̄dictoꝝ modoꝝ qͥ diligit iniqͥtatē nō ſolū odit animā ſuā. ſed etiā odit ſeip̄m. pͥma ſcd̓e. q. xxix. ar.iij. ꝑ totū. Iercio odit homo qn̄qꝫ verū. Vbinota. ꝙ bonū ⁊ veꝝ ⁊ ens ſūt idē ẜm rem ſꝫ differ̄tin rōne. bonū em̄ ht̄ rōnē appetibilis nō at̄ ens velveꝝ. qͥa bonū ē qd̓ oīa appetūt. Et ideo bonū ſubrōne boni nō pt̄ odio hr̄i nec in vniu̓ſali nec in p̄tculari. Ens aūt et veꝝ in vinu̓ſali quidē odio haberi non pn̄t. qͥa diſſonātia eſt cauſa odij et cōuenientia eſt cauſa amoris. Ens aūt ⁊ veꝝ ſunt ꝯuenientia om̄ibꝰ et a nullo diſſonāt. Sed in particulari pt̄ qd̓dā ens et qd̓dā veꝝ odio haberi. inqͣntūhabꝫ rōnem conͣrij et repugnātis. Conͣrietas emīet repugnātia nō aduerſat rōi entis et veri ſicutadu̓ſat̉ rationi boni. Repugnat aūt et eſt conͣriūvolūtati veꝝ quo ad tria. ſcꝫ quo ad Entitatem.Frauitatem. Cognoſcibilitatem. Primo veꝝ aliqd̓ repugnat volūtati quo ad ſui entitatē. Vndealiquis volens aliquā veritatē non eſſe odit eam. Secūdo aliqd̓ veꝝ repugnat voluntati quo adſui prauitatē inquantū aliquis male diſpoſitōnisnolſet veritatē aliquā cognoſcere ut liberiꝰ peccaret MTercio aliqd̓ veꝝ volūtati repugnat quo adſui cognoſcibilitatē inqͣntū aliqͥs ī pc̄to aliquo volens latere odit veritatē pc̄ti quā aliꝰ cognoſcit.ꝓpter hoc dicit apo. ad Gala. iiij. Factꝰ ſum vobis inimicꝰ veꝝ dicens vobis. pͥma ſcd̓e vbi ſupͣarti. v. Ꝙ odium cauſatur exmniidia et ꝙ ſemper eſt peccatū. Capi. ij.Ecūdo pͥncipaliter eſt odiū iiuſtū. ſcꝫꝓximi circa qd̓ nota tria. ſcꝫ iniciū. vi.cium. gradum Primo nota iniciū. Nādolū oritur de inuidia ut dicit Grego. xxxj. moraQiCuiꝰ ratio eſt. quia ſicut mouemur ad diligendūilla que nos delectāt. ita mouemur ad odiēdū illaque nos cōtriſtāt. Sed inuidia eſt triſticia de bonō alteriꝰ inqͣntū bonū alteriꝰ ſub rōne ꝓprij mali accipitur. ergo ⁊cͣ. Vel dicas breuius ꝙ ſicutdelectatio boni cauſat amorē. ita triſticia alicuiusboni cauſat odiū. Sed inuidia ē huiuſmodi. gͦ ⁊c̄ͣſcd̓a ſcd̓e. q. xxxiiij. arti. vj. in cor. q. Re. ſupͣ. Inuidia. Scd̓o nota viciū. Nam omē odiū ꝓximieſt pc̄tm. ita dr̄ pͥma Ioh̓ .ij. Qui odit fratre ſuūin tenebris eſt. ſed tenebre ſpūales ſūt pc̄ta. gͦ ⁊cͣ Ratio aūt huiꝰ eſt. Sicut ſe habet amormali.ita odiū boni. ſed amor mali eſt pc̄tm: ergo odiūboni. Vn odire in ꝓximo naturale ⁊ gratuitū eſtpc̄tm. qͥa hoc eſt odire illud qd̓ homo habꝫ a deoſcꝫ naturā ⁊ gratiā. odire aūt in ꝓximo defectū ⁊culpā hoc eſt meritoriū et iuſtū. qͥa iſtud eſt odireillud qd̓ deus odit. nec tale habꝫ rōnē odij ſed amoris. ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupͣ. arti. iij. incor. q. ꝑ totū Tercio nota gradū. Namodium ꝓximi aliquomodo non eſt maximū omniū pctoꝝ que conͣ ꝓxiniū cōmittūtur. aliquo vero modo ſic. pt̄ em̄ gͣuitas pc̄ti alicuiꝰ ex duobo attendi. ſcꝫ Ex nocunie.ti illatione. ex interiori diſpoſitōe. Primo grauitas pc̄ti pt̄ attēdi ex nocuniēti illatōe. ita ꝙ illudpc̄tm eſt grauiꝰ quo maius nocumiētū infertur. ⁊ſic alia pcta. puta furtū. homicidiū ſūt gͣuiora peocata odio. qͥa homo plus nocet ꝓximo ꝑ illa pc̄taqͣm ꝑ odiū. Scd̓o grauitas pc̄ti pt̄ attēdi ex interiori diſpoſitōne. et ſic odiū ceteris pc̄tis que inꝓximū cōmittūtur eſt grauiꝰ. Cuiꝰ ratio. qͥa perodiū volūtas hominis que in homīe eſt potiſſimūeo ꝙ ex ea eſt radix pc̄ti magis deordinat̉ qͣm peractꝰ exteiores. imo etiā ſi actꝰ exteiores eēnt mordīati abſqꝫ inordiatōe volūtatis nō eēnt pc̄ta Siq̄cū aliqͥs ignorāter vel zelo iuſticie hominē occiditnon peccat. ergo cū volūtas ex odio interiori deordinet̉. patet ꝙ odiū ceteris pc̄tis eſt grauiꝰ. ſecūda ſcd̓e vbi ſupͣ. arti. iiij. Si at̄ queris qd̓ iſtoꝝſit grauiꝰ pc̄tm altero. Anira. an odiū. Rn̄deoet dico. ꝙ ira ex vna parte videt̉ eſſe grauiꝰ pc̄tmodio. qd̓ ꝓbo duplici rōne. PPrimo ex ꝑte rōniſquā aufert. ſic Illud videtur eē peius et grauiꝰqd̓ nūqͣm habꝫ miſcd̓iam. Sed odiū qͣndoqꝫ habetmiſcd̓iam. Ira aūt nūqͣm videt̉ habere miſcd̓iam.quia ut dr̄ ꝓuer. xxvij. Ira non habet miſcd̓iamnec erumpes furor ⁊cͣ. Scd̓o ira videt̉ grauiꝰpc̄t̄m eſſe odio ex ꝑte ferocitatis ſic. Illud pc̄tmvidet̉ eſſe peiꝰ et grauiꝰ qd̓ eſt magis nociuū. utdicit Auguſ. in Encheri. Sed ira maxime nocet.quia aufert hom̄i rōnē ꝑ quā eſt dn̄s ſuijp̄iꝰ. gͦ ⁊cͣEx alia vero parte dico. ꝙ odiū ſimpliciter et abſolute eſt grauiꝰ pc̄tm ira. qd̓ ꝓbo qͣtuor rōnibꝰ.ſcꝫ Rōne affectionis. miſeratōis. duratōis. aſſimilatōnis Primo rōne affectōnis ſic. Appeteremalū ſub rōne mali eſt grauiꝰ qͣm appetere malumſub rōne boni. Sed odiū eſt appete̓ malū ſiib rōe