Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Ercio pͥncipaliter obedientie virtꝰ ſublimis cōmendat̉. Vbi nota. ꝙ aliud ēdice̓ An obediētia ſit virtus. et aliud anſit maxima virtꝰ Primo em̄ dico. ꝙ obediētia ſitvirtus. qd̓ ꝓbo ꝑ eius oppoſitū ſic. Si oppoſitūin oppoſito ⁊ ꝓpoſitū in ꝓpoſito. Sed eiꝰ oppoſitum ſcꝫ mobediētia eſt pc̄tm mortale. ergo obedientia eſt virtus ſinguloꝝ. Ꝙ aūt inobediētia ſitpc̄tm mortale probo ꝓpter tria. ſcꝫ ꝓpter affectū.cōtemptū. p̄ceptū. Primo ꝓpter affectū ſic. Il.lud qd̓ eſt diuine dilectōni conͣriū eſt pc̄tm mortale. ſed inobedientia eſt huiuſmodi. qd̓ patet. quiacaritas dei exigit ut eiꝰ p̄ceptis obediat̉ ſed mobedientia facit oppoſitū. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o ꝙ mnobedientia ſit pc̄tm mortale ꝓpter contemptū ꝓbo ſic.Qui ꝯtemnit p̄ceptū plati peccat mortaliter. ſedqui non obedit ꝯtemnit. gͦ etcͣ. Tercio ꝓbo propter preceptū ſic. Ille qͥ ordinatōni diuine reſiſtitmortaliter peccat. ſed qͥ p̄lato ſuo vel eiꝰ poteſtati reſiſtit. dei ordinatōi reſiſtit vt dicit̉ ad Ro. xiijergo ⁊cͣ. Vbi nota qd̓ aliqͥs ex duobo nō obeditſuo priori vel ſuꝑiori ſcꝫ ex malicia et ex impotētia Primo dico. ꝙ aliqͥs eſt inobediēs p̄lato ſuo exptinatia vel malicia. et talis qui p̄latum cōtemnitmortaliter peccat. Scd̓o dico. ꝙ aliqͥs eſt mobediens p̄lato ex impotētia. puta. qͣndo p̄latꝰ iniungit aliqͥd qd̓ ſubditꝰ implere nō poteſt et tuncnon peccat. qͥa nullꝰ ad impoſſibile obligat̉ ꝓpterqd̓ p̄lati debet abſtinere a multiplicatōe p̄ceptoꝝſcd̓a ſcd̓e. q. cv. arti. pͥmo in cor. q. et in ſolū. primi et. iij. argū. Scd̓o qͣnͣdo querit̉ An obedientia ſit maxima vel nobiliſſima virtutū. Dico ꝙ nōCuiꝰ rō eſt. qͥa nobiliꝰ eſt inherere deo qd̓ fit ꝑ caritatem pͥncipaliter et virtutes theologicas qͣꝫ cōtemnere ꝓpter deū bona creata. et ideo poſt vir.tutes theologicas obediētia eſt maxima virtutūqd̓ ꝓbo ex tribꝰ rōnibꝰ Primo ex ꝑte eiꝰ ex quoinducit̉. Scd̓o ex ꝑte eiꝰ qͥ ꝯtemnit̉. Tercio exparte eius qd̓ offertur. Primo obediētia eſt nōbiliſſima v̓tutū ex parte eius quo inducit̉ ſic Nullum bonū qͣntūcūqꝫ magnū. puta. ſua pauꝑibuserogare. martiriū ſuſtinere. ſine caritate meritoriū eſſe pt̄. ſed caritas ordinat̉ ad impletōne diuine volūtatis. Ita dr̄ Ioh̓ .xiiij. Si diligitis mē mādata mea ẜuate. Et pͥme Ioh̓. ij. Qui dicit ſe noſſe deū. et mandata eiꝰ nō cuſtodit hic mendax ē. Scd̓o obedientia eſt nobiliſſima ex parte eiꝰ qd̓cōtemnit̉ ſic. Qnͣto bonū qd̓ ꝯtemnit̉ eſt maiustanto virtus eſt maior. ſed cū ſint tria bona crea.ta. ſcꝫ bonia exteriora. bona corporea. et bona interiora ſcꝫ volūtatis. per obedientiā ꝯtemnit̉ voluntas propria qua homo om̄ibꝰ alijs bonis vtitet dn̄atur. ergo ⁊cͣ. Tercio obediētia eſt nobiliſſima et maxima ex parte eiꝰ qd̓ offert̉ ſic. Qn̓toſacrificiū eſt nobiliꝰ tanto virtus eſt nobilior. ſedꝑ obedientiā volūtas ꝓpria immolat̉. per ſacrificium pero immolat̉ caro aliena. gͦ ⁊cͣ. Vn̄ Gregovltimo mora. ſuꝑ illo v̓bo pͥmi Re. xv. Melior eſtobediētia qͣm victime ſic dicit. Obediētia victimiˢture p̄p̄onit̉. qͥa ꝑ victimas aliena caro ꝑ obedientiam vero ꝓpria volūtas mactat̉. Hec. b. t. ſcd̓aſcd̓e. q. ciiij. arti. iiij. in cor. q. ꝑ totū. Vn̄ ad oſto̓dendam obedientie excellētiā legit̉. ꝙ qͥdam ſanctus homo in exceſſu mētis poſitꝰ vidit qͣtuor ordines hominū. Primꝰ erat hominū infirmātiūet gratias deo agentiū. Scd̓us hoſpitantium. Tercius in ſolitudīe degētiū. Quartꝰ obediētium qui pre ceteris habebat gloriā vtens torqueaurea. Et cū ſenex quereret quare hoc eſſet. Rn̄ſūeſt ei quoniā omnēs alij aliquā habebāt requiemad implenda propriam volūtatem. Hic aūt ordoomnem volūtatem relinquēs totū ſe dedit volūti iubentis. exemplo ſaluatoris qui uſqꝫ ad mortem fuit patri obediens. ꝓpter qd̓ ſubditur. Ꝙdeus exaltauit illū et dedit ⁊cͣ. ad phili. ij. Ꝙ obedientia qͣtuor bona facit. Ca. iiij.Varto et vltimo ex obedientia fructꝰ ſalutaris expectat̉. Nam obedientia ſpecialiter qͣtuor bona facit. ſcꝫ Cōſeruat.Pacificat. Impetrat. Beatificat. Primo obediētia cōſeruat ab omni malo. Eccͣs. viij. Qui cuſtodit p̄ceptū non exꝑiet̉ qͥcqͣm mali. Et Ecͣci. xv.Si volueritis mādata mea ſeruare cōſeruabuntvos. Scd̓o obedientia pacificat. Prou̓bi. xiij.Qui timet p̄ceptū in pace v̓ſabit̉. Re. infra. Pax Tercio impetrat. Grego. Si obediētes fuerimꝰprepoſitis noſtris. obediens erit deus orationibꝰnoſtris. Et Auguſ. in libro de opere monachorūCitius exauditur vna oratio obediētis. qͣm decēmilia cōtemnentis. qd̓ duplici exemplo probo Primo legitur in vitis patꝝ ꝙ quidam de ſenioribus miſit diſcipulum ſuum ad hauriendū aquā.qui oblitus funem clamauit. O putee. o putee.miſit me ſeruus Ieſu chriſti nt hauriam aquam.Et ſtatim aſcendit aqua ad os putei ⁊ impleuit lagenam: glorificans potentiam ſaluatoris. Se.cundo probo exemplo beati Mauri. qui ad preceptum beati Benedicti perges ad liberandum placidum puerum dimerſumin flumine cucurrit ſūpͣaquas et eductum per capillos extraxit. vt dicitin dyalogo. Quarto obedientia bt̄ificat Math̓xix. Si vis ad vitam ingredi ſerua mandata. Etꝓu̓bi. xxix. Qui cuſtodit legem bt̄us. Re. ſupͣ.Lex. xxiiij. ca. quot bona facit lex diuina ſuꝑ illoverſti pſal. Lex dn̄i immaculata ꝯuertēs aīas ⁊cͣ. Ꝙ homines de neceſſitate precepti tenentur facere oblationes.Capitulū. PrimumBlatio. Circa ꝯblationemcōſiderāda ſūt tria. Primoneceſſitas offerētis Secūdocōgruitas recipientis. Tercio qualitas oblationis. Primō cōſideranda eſt neceſſitasofferentis. Nam ex neceſſitate obligant̉ homines