Mercio eſt deꝰ in creatione. qͥa creator om̄iū. ⁊Siffuſiouē. qͥa vbiqꝫ p̄ſens. et magoꝝ adorationeMath̓. ij. Obtulerunt ei munera ⁊cͣ. ¶ Quarto eſtfortis in paſſione. qͥa ibi diabolū vicit et dibilita.iut. in pſal. Dn̄s fortis et potēs dn̄s potens inpͥlio ¶ Quinto vocat̉ pater futuri ſeculi in reſurrectione. pͥma ad corni. xv. Sicut ꝑ homine mors⁊cͣ. ¶ Sexto pͥnceps pacis in aſcēſione. qͥa ianuāeterne pacis pͥmꝰ intrauit et om̄ibꝰ electis aperuitet id̓o patri et angelis nos recōciliauit. Hec dn̄sVugo cardinalis ī poſtilla Ibidē̓. Tercio modoexponit̉ ſic. Vocabit̉ nomen eius admirabilis inmiraculis. Gn̄ſiliariꝰ in doctrinis. Deus in tribꝰſubſtantijs. Fortis in triumphis. Pater futuri ſeculi in ꝓmiſſis. Princeps pacis in eccleſijs et in pͥmijs. et ſic qͣtuor modis exponit̉. ¶ Ꝙ hocnomē Ieſus eſt propriū nomē chriſti. Ca. v.Ercio et vltimo pͥncipaliter circa nomēchriſti ꝯſiderāda eſt expreſſionis vel appellationis propͥetas. Vlam hoc nomenIeſus eſt propriū nomen chriſti. qd̓ tripliciter ꝓbo. ſcꝫ autoritatibꝰ. rōnibꝰ. et inductionibꝰ. ¶ Primo hoc ꝓbo duabꝰ autoritatibꝰ. et pͥmo autoritate Luce pͥmo. Dixit angelꝰ ad Mariā vocabis nome̓ eius Ieſum. Vbi Grego. ſic ait. Dicit aūt angelus ad Mariā. Tu vocabis eum nō pater: pr̄eem̄ carꝫ qͣntū ad inferiorē generatōnē. ſicut et matre qͣntū ad ſtipnam generatione̓. Et Beda ibidēDocabis nomē eius Ieſum. Ieſus autē ſaluatorinterpretat̉. Et ideo Grego. exponens hoc verbūſic ait. Cū aūt expectatio partus mulieribꝰ timorem incutiat ſedat timoris mētū dulcis partꝰ relatio. Saluatoris em̄ aduētus eſt cuiuſlibꝫ timorispropulſio. Hec. b. t. adducit ad expoſitionē predicte autoritatis in euāgelio ꝯtinuo Luce vbi ſupͣ¶ Scd̓o ꝓbo hoc idem autoritate Luce. ij. Poſtqm̄ ꝯſūmati ſunt dies octo ut circūcidet̉ puer vocatū eſt nomē eius Ieſus qd̓ interp̄tat̉ ſaluator.et merito. Editus em̄ fuit ad totius orbis ſalutē.quā ſua circūciſione p̄figurauit ẜm ꝙ dicit apoſ.ad Colo. ij. In quo circūciſi eſtis circūciſionē nōmanū facta in expoliatōe corꝑis carnis. ſed in circūciſione Ieſu chriſti. In quibꝰ verbis apo. tāgittria. ¶ Primo em̄ p̄mittit circūciſionis cauſam exemplare dicēs. In quo ſcꝫ in chriſto circūciſi eſtisAuguſ. in gloſa. id eſt purificati ab errore ¶ Secūdo excludit circūciſione carnalē Ibi. nō circūciſiōe manufacta in expoliatōe corꝑis carnis quāfaciebāt iudei. Cruus rō eſt. qͥa ibi nihil fit niſi ꝙcutis vel pellis aufertur. ¶ Tercio on̄dit et p̄cipitcircūciſionē vel gratiā ſpecialē Ibi. Sed in circūciſione Ieſu criſti. id eſt in circūciſione ſpūali cordis. vbi om̄ia vicia amputata ſunt qd̓ ſolus chriſtus facit. q. d. Circūciſio iudei eſt circūciſio carrris tm̄. que nihil ꝓdeſt ad vitā eternā. Circūciſioeiūt chriſtiani eſt cordis que circūcidit intellectuma mala cogitatione. Affectum a mala voluntate.Linguam a malo ſermone. Manū a malo opere.Pedem a malo itinere. Oculū ne mala videat. Aurem ne mala audiat. Vbi nota ꝙ Abraam ſemelſuſcepit a deo impoſitionē nominis et circūciſiōiſˢmandatū ut habet̉ Gen̄. xvij. Ideo apud iudeoˢcōſuetum erat ut ip̄o die circūciſionis nomina pueris imponerētur. que ante circūciſione ꝑ̄fectū eēnon habuerūt. Sic etiā nūcͣ in baptiſmo nominaimponūtur. Et id̓o chriſtꝰ ſimulcū fuerit circūciſus nominis impoſitionē accepit. Et ſubditurqd̓ vocatū ⁊cͣ. vbi Origenes ſic ait. Nomen autēIeſiis glorioſum om̄iqꝫ cultu digniſſimū nomen.qd̓ eſt ſuꝑ omne nomen. nō decuit pͥmū ab hominibꝰ appellari nec ab eis inmūdū afferri: ſed a nobiliori creatura. ideo ſignāter dicit euāgeliſta. qd̓vocatū eſt ab angelo. Hec. b. t. iij. parte ſūme. q̄xxxvij. arti. ij. Vtꝝ ꝯuenienter fuerit chriſto nomen impoſitū. in ſolū. iij. argū. Et ꝯcludit̉. Priuſqͣm in vtero ꝯcipetur vocatū eſt nempe nomenIeſus nō impoſitū Hoc em̄ nomē Ieſus ē ab eterno. qꝛ a ꝓpria natura habet ut ſit ſaluator Et inde. ſcꝫ a ꝓpria natura natū eſt ei hoc nomē Ieſusnon ab humana vel angelica creaturā. Hec eſt expoſitio magiſtralis. ¶ Ꝙ hoc nomē Ieſiis eſtpropriū ⁊ ꝯueniēs nomē chriſto. Ca. vj.Ecūdo ꝙ iſtud nomen ſIeſiis ſit cōueniens et propriū chriſto probo triplici ratione. ſcꝫ Rōne nature. decētie. efficacie¶ Primo rōne nature. qͥa debuit. Cōſequens em̄fuit ut qͥ in diuina naturā erat ſaluator etiā in hūana natura vendicaret ſibi nomē ſaluatoris. Lucepͥmo. Et filiꝰ altiſſimi vocabit̉ habes eandē naturam niumero cū deo patre. ¶ Scd̓o rōne decetie.qͥa decuit. Decēs em̄ fuit vt qͥ ſaluare venerat habebat nomē ſaluatoris. Actuū. iiij. Nec em̄ eſt aliud nomen ſub celo ⁊cͣ. Et ſuꝑ illo v̓bo Luce. ij.Vocatū eſt nomen etus Ieſus Cirillus ſic ait. Ieſiis qd̓ interp̄tat̉ ſaluator editus em̄ fuit ad totiꝰorbis ſalutē. ¶ Tercio rōne efficacie. quia meriutPaſſione em̄ ſta meruit ſalutē noſtra. ad philipj.ij. Propter qd̓ et deus exaltauit illū ⁊cͣ. Sed forte argues in oppoſitū. ſcꝫ ꝙ hoc nomen Ieſus nōeſt propriū chriſto tali rōne. Illud qd̓ ꝯuenit multis non eſt propriū vni. ſed hoc nomē Ieſus ꝯuenit multis qui fuerūt ante chriſtū qͥ hoc nomīe Ieſus ſūt vocati. ut patet in multis locis ſacre ſcripture. ergo nō eſt propriū nomē chriſto ¶ Rn̄d̓oet dico. ꝙ hoc nomē Ieſus alia rōe ꝯuenit his qͥfuerūt ante chriſtū. et alia rōne cōuenit chriſto.Nam his qͥ fuerūt an̄ chriſtu in veteri teſtamentocōuenit hoc nomē Ieſus ẜm aliquā rōnē particularem. puta. qͥa aliqua particulare et tꝑalem ſalutem attulerāt. Sed ẜm rōnē ſpūalem et vniu̓ſalisſalutis hoc nomē Ieſus ē ꝓpriū chriſto. et ẜm hͦdicit̉ nomē nouū. qd̓ os dn̄i nominauit. qd̓ v̓būexponitur tribꝰ modis. Primo ẜm gloſā. inter.ſic. qͣi diceret. Docabitur tibi nomen nouum. qꝛ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten