Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Primo hoc probo duplici rōne. Prima ratioeſt talis. Meritū eſt hodie ꝯtinentiā vouere. ergonon tenet̉ homo ex p̄cepto ad matrimoniū conͣhendum. Scd̓a ratio eſt talis. Nulli debet̉ pͥmium pro trāgreſſione p̄cepti. ſed virginibꝰ debeturp̄miū ſpeciale ſcꝫ aureola. ergo ⁊cͣ. Scd̓o hͦ idēprobo ꝑ locū a ſufficienti diuiſione ſic. Si ad matrimoniū conͣhendū aliqͥs obligat̉. aut hoc eſt exdictamine nature aūt ex p̄cepto. Non ex dictamine nature. Cuiꝰ ratio e. qͥa licꝫ natura dictet quedamūt ſemper facienda ſicut eſt cōuerſatio indiuidui ad qua quilibet eſt obligatus ſemꝑ. non tamēdictat quedam ſemꝑ cuilibet facienda ſicut ē multiplicatio ſpeciei ſed ſolū ad certū tempꝰ. ut patꝫſupͣ. Si vero obligatur aliquis ad ꝯtrahendū matrimoniū ex p̄cepto. tunc ſi p̄ceptū de conͣhendomatrimoniū ſit affirmatiuū licet obliget ſemp. nōtamē ad ſemꝑ: ſed pro tꝑe illo ex neceſſitate: nonpro tꝑe moderno Tercio probo hoc idē ſimilitūdine. Cū em̄ ſint multa multudini neceſſaria queper aliqͦs fieri poſſunt ſufficiēter: nō quelibꝫ obligant. verbi gr̄a. Si em̄ non eſſent alij laboratoresterraꝝ: etiā epiſcopi terras fodere tenerctur. nūcaūt cū ad hoc ſufficiāt alij. epiſcopi melius in vtilioribꝰ occupātur. Scd̓m exemplū eſt tale. quiaſicut non teneor ſupplere neceſſitatē patris quādoneceſſitatē nō habet: vel qͣndo aliꝰ ſufficienter ſuꝑplet eiꝰ neceſſitatē̓. Ita nō teneor ex precepto admatrimoniū conͣhēdū. Tum qͥa tꝑe moderno nōeſt neceſſe ut pͥmo fuit. Tum qͥa ꝑ diuerſos conͣhipoteſt. Terciū exemplū eſt tale. Cū em̄ ad perfectionē multitudīs ſint neceſſarij actꝰ vite actiueet cōtemplatiue. et ita vita cōtēplatua maxīe im.pediat̉ ꝑ matrimoniū. ideo actus matrimonij nōobligat ꝑ modū p̄cepti. Sed ſicut in multitudinealiqui vacant vni actui. aliqui vni arti. alij alteriIta aliqui generatōni vacāt. et aliqui ꝯtemplatōi Quarto hoc idem probo autoritate apoſtoli.pͥme ad corn. vij. ſic dice̓tis. Qui non iungit inmatrimonio v̓ginem meliꝰ facit qͣm qui facit. Expoſitor. Qui non iūgit in matrimonio v̓gine̓ melius facit. id eſt ꝑfectius deo acceptiꝰ. honeſtiꝰ.fructuoſius facit qͣm qui tungit. Primo em̄ quinon iungit in matrimonio virginē meliꝰ facit. ideſt perfectius qͣm qui iungit. Cuiꝰ ratio eſt. quiaperfectiꝰ eſt qd̓ licet et expedit: qͣm qd̓ licꝫ et nō expedit. Sed hic ſcꝫ non ꝯiūgens virginē in matrimonio bene vtit̉ bono ſcꝫ cōtinētiā non relaxans.In matrimonio aūt bene vtit̉ homo malo ſcꝫ cōcupiſcētiā reſtringēs connubio. licet em̄ vtꝝqꝫ ſitbonū. tamē ꝑfectiꝰ eſt cōtinc̄tiā nō relaxare qͣꝫ cōcupiſcentiā reſtringere. Scd̓o qui non iūgit virginem in matrimonio melius. id eſt quietius ⁊ d̓oacceptiꝰ facit qͣm qͥ ꝯiungit. Cuiꝰ ratio eſt. quiaẜm apoſtolū ibidē dicētē. Qui cū vxore eſt cogitat q̄ ſūt mūōi et ſolicitꝰ eſt de his q̄ ſunt mundi.et quomodo etiā placeat vxori ꝓprie. In bono tn̄¶citinoniūicōueniēti et ecōuerſo et diuiſus eſt. Ambro. ibidēDiuiſiis eſt nō natura ſed actu. qͥa partim d̓o partim mūdo ſeruit. Que aūt inupta eſt cogitat. ideſt cogitare pt̄ que ſunt dn̄i. Grego. ibidē. Quia terrenis actibo liber eſt que dei ſūt cogitare pōtvt ſcꝫ ſit ſancta corpore et ſpiritū. id eſt actionē etvolūtate. Non em̄ valet aliqͥd ſanctitas vel virgnitas exterior ſine interiori. Tercio qͥ non iūgitvirginem in matrimonio meliꝰ. id eſt honeſtiꝰ facit qꝫ qui cōiūgit. Nam bonū qͣnto eſt honeſtiustanto meliꝰ. honeſtius aūt eſt cōtinere qͣꝫ nubere.Guiꝰ ratio eſt. quia honeſtiꝰ eſt: ut homo ſit mēte caſtus et corꝑe qͣꝫ non. Auguſ. ibidē dicit. Nonem̄ hoc ideo dicit qͥa turpe ſit cōiuigiū. ſed qͥa hoceſt honeſtius. Dn̄ ſicut bono eſt dare melius. itahoneſto honeſtiꝰ. et bt̄o beatiꝰ. Et ideo. Quaīto qͥ non iū̓git v̓ginē in matrimonio melius. id eſtfructuoſiꝰ et beatiꝰ facit qͣm qͥ iungit. Ita concludit ibidē apoſ. dicēs. Et beatior erit ſi ſic p̄manſerit. Vn̄ Math̓. xiij. Aliud fecit fructū triceſimū ſcꝫexiſtens in caſtitate ꝯitigali. Et aliud fecit fructūſexageſimū. ſcꝫ exiſtēs in caſtitate viduali. Aliudfecit fructu cōteſimū. ſcꝫ exiſtens in caſtitate virginali. Hec bt̄s tho. iiij. ſcri. ſen. di. xxvj. arti. ij. incor. q. et in ſolu. argum̄toꝝ. Et Petrꝰ de taran.Ibidē circa ſcd̓m ꝓbleum. arti. ij. in cor. q. Re. ſupra. Aureola. et infra. Virginitas. Vtꝝ mnrimoniū ſit ꝑfectiꝰ alijs ſacͣmētis ⁊ ꝙ ꝯſenſus exp̄ſſus ꝑ v̓ba de futuro mniciat mrimoniūExto circa matrimoniū Ca. .vj.ꝯſiderādā eſt ꝑfectionis ſublimitas. Anſcꝫ matrimoniū ſit ꝑfectius alijs ſacͣmētis. Re. ſupͣ. Eucariſtia. Et infra. Sacͣmentum.Ad maiorē tn̄ euidentiā p̄dictoꝝ circa matrimoinū ſex ꝑ ordine ſūt notāda. ſcꝫ Iniciātia. Cōſummantia. Voneſtātia. Dehoneſtātia ImpedientiaDirimentia. Primo conſideranda ſūt matrimonium iniciantia. Nam conſenſus expreſſus perverba de futuro iniciat mr̄imoniū nō tn̄ efficit. qd̓tripliciter ꝓbo. ſcꝫ ratione. ſufficiēti diuiſione. etſimilitudine. Primo ꝓbo hoc ratione ſic. Quiꝓmittit ſe aliqͥd factuꝝ nondū facit illud. ſed q̄ cōſentit ꝑ verba de futuro ꝓmittit ſe cū aliqua cōtractuꝝ mr̄imoniū. ergo adhuc non coſihit cū illa. Scd̓o hoc idem ꝓbo ꝑ locū a ſufficiēti diuiſione ſic. liud eſt cōſentire ꝑ verba de p̄ſenti in pn̄sAliud per verba de pn̄ti ſeu p̄ſentia in futuꝝ. Sꝫpͥmum ſcꝫ cōſentire p̄ verba pr̄tia in preſens efficitmatrimoniū. ergo ſcd̓m ſcꝫ cōſentire per verba p̄ſentia in futuro nō facit matrimoniū. Tercio hͦidem probo exempli ſimilitudine ſic. Iliquis ē quiconſentit in aliqua per v̓ba de futuro; et poſt idēconſentit in aliā per v̓ba de pn̄ti. talis ẜm iurā debet habere vxorē ſcd̓am qd̓ nō eſſet ſi cōſenſus perverba de futuro faceret mr̄imoniū. qͥa ex quo initum eſt matrimoniū cū vna ea viuente non pt̄ ꝯtrahere cū alia. ergo cōſenſus ꝑ verba de futuro